یورو/دلار (EUR/USD) در معاملات ابتدایی آسیا در سه‌شنبه به حوالی ۱.۱۶۳۵ وارد محدوده منفی شد؛ زیرا یورو در برابر دلار تضعیف شد و تقاضا برای ارز آمریکا با تکیه بر ابهام درباره توافق احتمالی صلح آمریکا و ایران تقویت شد. در ادامه جلسه، بازارها قرار است سخنان اولاف اسلایپن، سیاست‌گذار بانک مرکزی اروپا (ECB)، و نیل کشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس (Fed)، را بشنوند؛ رویدادهایی که می‌تواند نوسان کوتاه‌مدت بازار را بیشتر کند.

تحولات ژئوپلیتیک در کانون توجه باقی ماند؛ پس از آن‌که فاکس‌نیوز گزارش داد نیروهای آمریکا دوشنبه در جنوب ایران «حملات دفاع از خود» انجام داده‌اند. سخنگوی فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM: فرماندهی عملیات آمریکا در منطقه) گفت این حملات سایت‌های پرتاب موشک و همچنین شناورها و قایق‌های ایرانی را هدف گرفت که تلاش می‌کردند مین (مواد منفجره دریایی) مستقر کنند. همچنین ارتش آمریکا اعلام کرد همزمان با آتش‌بس از نیروهای خود محافظت می‌کند و در عین حال خویشتنداری نشان می‌دهد. جداگانه، بلومبرگ به نقل از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نوشت مذاکرات برای پایان دادن به درگیری و بازگشایی تنگه هرمز «خوب پیش می‌رود». در سیاست پولی، طبق ابزار ECB Watch Tool (ابزار سنجش انتظارات بازار از تصمیم نرخ بهره ECB)، بازارها احتمال نزدیک به ۸۵٪ برای افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره ECB در نشست ژوئن قیمت‌گذاری کرده‌اند (واحد پایه‌ای یعنی ۰.۰۱٪؛ ۲۵ واحد پایه‌ای برابر ۰.۲۵٪ است).

جریان‌های امن و افزایش نوسان

با توجه به ابهام درباره توافق صلح آمریکا و ایران، شاهد «جریان به سمت دارایی امن» به سوی دلار آمریکا هستیم؛ یعنی سرمایه‌گذاران در شرایط پرریسک به دارایی‌هایی که امن‌تر تلقی می‌شوند پناه می‌برند و همین موضوع EUR/USD را پایین می‌کشد. این نگرانی در «نوسان» بالاتر دیده می‌شود. «نوسان ضمنی یک‌ماهه» برای «اختیار معامله»‌های EUR/USD (Implied Volatility: نوسان مورد انتظار بازار که از قیمت اختیار معامله استخراج می‌شود) در چند روز اخیر از حدود ۶٪ به بالای ۸.۵٪ جهش کرده است؛ یعنی معامله‌گران حرکت‌های بزرگ‌تر قیمت را پیش‌بینی می‌کنند.

این تنش ژئوپلیتیک مستقیماً بازار نفت را تحت‌تأثیر قرار داده است؛ به‌طوری که «قراردادهای آتی» نفت برنت (Futures: قرارداد خرید/فروش برای آینده با قیمت مشخص) در هفته گذشته بیش از ۵٪ رشد کرده و بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه معامله می‌شود. از نظر تاریخی، درگیری در تنگه هرمز باعث بالا ماندن قیمت انرژی می‌شود و این وضعیت معمولاً برای منطقه یورو که واردکننده انرژی است فشار بیشتری ایجاد می‌کند تا برای آمریکا. این موضوع می‌تواند توان رشد معنی‌دار یورو را محدود کند، حتی اگر بانک مرکزی اروپا رویکرد «انقباضی» داشته باشد (Hawkish: تمایل به افزایش نرخ بهره/سخت‌گیری پولی).

واگرایی بانک‌های مرکزی و راهبردهای معاملاتی

تفاوت روشن در انتظارات از بانک‌های مرکزی زیر نظر است. در حالی که بازارها احتمال ۸۵٪ برای افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره ECB در ژوئن را قیمت‌گذاری کرده‌اند، ابزار CME FedWatch Tool (ابزار سنجش انتظارات بازار از تصمیم نرخ بهره فدرال رزرو) تنها حدود ۲۰٪ احتمال برای اقدام مشابه از سوی فدرال رزرو نشان می‌دهد. در حالت عادی این به نفع یورو است، اما فعلاً ریسک ژئوپلیتیک موضوع اصلی بازار است.

در هفته‌های پیش رو، راهبردهای «مشتقه» که از این ابهام بیشتر سود می‌برند منطقی‌تر به نظر می‌رسند (مشتقه/Derivatives: ابزارهایی که ارزششان از دارایی پایه مثل نرخ ارز گرفته می‌شود). خرید «استرادل» یا «استرنگل» روی EUR/USD می‌تواند راهی کارآمد برای معامله روی حرکت قیمت بدون شرط‌بندی روی جهت باشد (Straddle: خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان؛ Strangle: خرید اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال متفاوت). همچنین برای کسانی که انتظار تشدید تنش دارند، خرید «اختیار فروش» با «قیمت اعمال» نزدیک سطح روانی ۱.۱۵۰۰ راهی با «ریسک مشخص» برای موقعیت‌گیری در جهت افت بیشتر است (Put Option: قرارداد حق فروش؛ Strike Price: قیمت اعمال؛ سطح روانی یعنی عدد رُند و پرتوجه بازار).

امروز به اظهارنظر مقام‌های ECB و فدرال رزرو برای نشانه‌هایی درباره واکنش آنها به فشارهای تورمی توجه می‌شود. اگر نشانه‌ای از بدتر شدن وضعیت آمریکا و ایران دیده شود، احتمالاً «فرار به سمت امنیت» (Flight to Safety: خروج از دارایی‌های پرریسک و خرید دارایی‌های امن) شدت می‌گیرد و دلار بیش از پیش تقویت می‌شود. برعکس، خبر قابل‌اتکا از پیشرفت واقعی در مذاکرات صلح می‌تواند چرخش تند ایجاد کند و باعث «فشار خرید برای بستن فروش‌ها» روی موقعیت‌های فروش یورو شود (Short Squeeze: افزایش ناگهانی قیمت که فروشندگان را مجبور به بستن موقعیت با خرید می‌کند).