قیمت‌های نفتِ مرجع جهانی کاهش یافت؛ نفت خام آمریکا (WTI) به‌سمت سطح ۹۰ دلار به‌ازای هر بشکه نزدیک شد و نفت برنت پس از آنکه برای مدت کوتاهی بالای ۱۰۰ دلار معامله شد، به‌سمت محدوده میانی ۹۰ دلار عقب نشست. در بازارهای گسترده‌تر، فضای «ریسک‌پذیری» (تمایل سرمایه‌گذاران به خرید دارایی‌های پرریسک مثل سهام به‌جای دارایی‌های امن) غالب شد؛ سهام رشد کرد و بازده اوراق قرضه (نرخ سود اوراق دولتی) در بازارهای بزرگ کاهش یافت و معاملات آتی سهام آمریکا به اوج‌های جدید رسید.

گمانه‌زنی‌ها درباره مذاکرات آمریکا/ایران محدود بود و گزارش‌ها بیشتر بر بازگشایی تنگه هرمز تمرکز داشت و درباره موضوعات بلندمدت مانند «غنی‌سازی اورانیوم» (بالا بردن درصد ایزوتوپ اورانیوم برای کاربردهای غیرنظامی یا نظامی) جزئیات کمی ارائه شد. در همین روز نفت حدود ۵ دلار به‌ازای هر بشکه ارزان شد؛ به‌طوری‌که WTI در معرض افت به زیر ۹۰ دلار قرار گرفت و برنت پس از عبور شبانه از ۱۰۰ دلار، به محدوده میانی ۹۰ دلار برگشت.

فشار بر قیمت نفت در کنار خوش‌بینی بازار

قیمت نفت ضعیف است و WTI در آستانه شکستن سطح مهمِ روانی ۹۰ دلار به‌ازای هر بشکه قرار دارد. این افت هم‌زمان با رشد بازار سهام و کاهش بازده اوراق رخ داده است؛ یعنی سرمایه‌گذاران از «پناهگاه امن» (دارایی‌هایی مثل اوراق دولتی یا دلار که در زمان نگرانی خریدار بیشتری دارند) فاصله گرفته‌اند. احتمال توافق آمریکا و ایران—even اگر محدود باشد—نگرانی از اختلال عرضه در خاورمیانه را کمتر می‌کند.

این نگاه با گزارش هفته گذشته «اداره اطلاعات انرژی آمریکا» (EIA؛ نهاد دولتی آمریکا که داده‌های انرژی را منتشر می‌کند) تقویت شد؛ گزارش نشان داد ذخایر نفت به‌طور غیرمنتظره ۱.۸ میلیون بشکه افزایش یافت، در حالی که انتظار کاهش اندک وجود داشت. این یعنی عرضه فعلاً از تقاضا جلو زده و فشار کاهشی بر قیمت‌ها بیشتر شده است. با بالا رفتن ذخایر، سطح حمایتی ۹۰ دلار برای WTI (سطحی که معمولاً با افزایش خرید مانع افت بیشتر می‌شود) حساس‌تر می‌شود.

این فضای ریسک‌پذیری با داده‌های تازه تورم در اواخر آوریل ۲۰۲۶ هم پشتیبانی شد؛ «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI؛ سنجه اصلی تورمِ سبد کالا و خدمات خانوار) به ۲.۹٪ کاهش یافت و فشار بر «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) برای افزایش دوباره نرخ بهره کم شد. این شرایط معمولاً سرمایه را به سمت سهام می‌برد و جذابیت کالاهایی مثل نفت را کمتر می‌کند.

راهبردهای معاملاتی و ملاحظات فصلی

برای هفته‌های پیش رو، تمرکز بر خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص می‌دهد) روی WTI با «قیمت اعمال» ۸۸ دلار است تا از احتمال شکست سطح ۹۰ دلار سود گرفته شود. «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ انتظاری که بازار از نوسان آینده در قیمت اختیار منعکس می‌کند) با آرام‌تر شدن بازار کاهش یافته و در نتیجه اختیارها فعلاً ارزان‌تر هستند. همچنین فروش «کال پوشش‌دار» (Covered Call؛ فروش اختیار خرید روی دارایی‌ای که از قبل مالک آن هستید برای کسب درآمد) روی موقعیت‌های خریدِ موجود نفت می‌تواند راهی برای درآمدزایی باشد.

با این حال باید به الگوهای تاریخی نزدیک شدن به فصل سفر تابستانی توجه کرد. معمولاً در ژوئن و ژوئیه تقاضای بنزین و به تبع آن نفت خام افزایش می‌یابد و می‌تواند کف قیمتی بسازد. اگر WTI در یکی دو هفته آینده نتواند به‌طور قطعی زیر ۹۰ دلار تثبیت شود، احتمال ثبات قیمت و تلاش برای رشد با تکیه بر تقاضای فصلی وجود دارد.