وزارت امور خارجه ایران اعلام کرد تهران برای پایان دادن به جنگ در حال مذاکره است و در حال حاضر درباره مسائل هسته‌ای گفت‌وگو نمی‌کند، و در عین حال تأکید کرد مدیریت تنگه هرمز در اختیار کشورهای ساحلی است. یک دیپلمات ارشد ایرانی که خبرگزاری ایسنا به نقل از او گزارش داد، گفت پرونده هسته‌ای و ذخایر «اورانیوم با غنای بسیار بالا» (یعنی اورانیومی که درصد خلوص آن بسیار بیشتر از سطح معمولِ نیروگاه‌هاست) در گفت‌وگوهای ۶۰روزه با آمریکا بررسی می‌شود؛ در مقابلِ کاهش تحریم‌ها (یعنی کم شدن محدودیت‌های اقتصادی و مالی) و «آزادسازی دارایی‌های مسدودشده» (یعنی پول‌ها و اموالی که دسترسی ایران به آن‌ها بسته شده) و همچنین افزود موضوع هرمز به‌صورت دوجانبه با عمان پیگیری می‌شود. این اظهارات با پیام آخرهفته دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تروث سوشال در تضاد است؛ او نوشته بود بخش عمده توافق مذاکره شده و با نهایی شدن جزئیات، تنگه هرمز باز خواهد شد.

وزارتخانه گفت در حال حاضر برنامه‌ای برای اعزام هیئت به پاکستان وجود ندارد و پیشرفت در موضوعات مطرح‌شده به معنای نزدیک بودن توافق برای امضا نیست. همچنین اعلام کرد هر توافق احتمالی شامل پایان جنگ در همه جبهه‌ها از جمله لبنان خواهد بود و ایران از عبور از هرمز «عوارض» نمی‌گیرد، اما افزود خدماتی که در قبالش پول دریافت می‌شود نباید «عوارض» نامیده شود. پس از این اظهارات، نفت وست‌تگزاس اینترمدیت (WTI، شاخص قیمت نفت خام آمریکا) از کف روزانه ۸۹.۵۲ دلار به حدود ۹۱.۶۰ دلار برگشت. هم‌زمان «شاخص دلار آمریکا» (US Dollar Index/DXY، سنجه قدرت دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) پس از تثبیت نزدیک ۹۹.۰، تا حوالی ۹۹.۱۰ بهبود یافت.

نوسان بازار و فرصت در مشتقات انرژی

سیگنال‌های متناقض ایران و آمریکا درباره احتمال توافق، نوسان کوتاه‌مدت ایجاد کرده است. جهش سریع WTI تا نزدیکی ۹۱.۶۰ دلار و بازگشت شاخص دلار نشان می‌دهد بازار به این تنش ژئوپلیتیک (یعنی ریسک سیاسی-امنیتی بین کشورها) بسیار حساس است. این عدم‌قطعیت می‌تواند برای معامله‌گران «مشتقات» (ابزارهای مالی مبتنی بر قیمت دارایی پایه، مانند قراردادهای آتی و اختیار معامله) در انرژی و ارز فرصت ایجاد کند.

با توجه به ابهام، می‌توان «خرید نوسان» روی WTI را مدنظر قرار داد. «شاخص نوسان نفت خام CBOE» یا OVX (عدد سنجش نوسان مورد انتظار بازار نفت بر اساس قیمت اختیارها) افزایش داشته و «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت می‌شود) در «اختیار خرید»‌های (Call Options؛ حق خرید دارایی در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص) ژوئیه و اوت ۲۰۲۶ بالاتر از میانگین ۵۰روزه معامله می‌شود. راهبرد «استرادل خرید» (Long Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان) یا «استرنگل خرید» (Long Strangle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت) می‌تواند برای سود گرفتن از حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت مناسب باشد.

اثر بر تنگه هرمز و بازار ارز

کانون توجه همچنان تنگه هرمز است؛ یک «گلوگاه» حیاتی برای عرضه انرژی جهان (مسیر باریکی که عبور حجم بزرگی از کالا به آن وابسته است). اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) به‌طور مستمر گزارش کرده است که روزانه بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت، یعنی حدود ۲۰٪ مصرف جهانی، از این تنگه عبور می‌کند. هر برداشت از تهدید برای این جریان—از جمله دریافت پول بابت «خدمات»—بلافاصله «صرف ریسک» (Risk Premium؛ افزایش قیمت به دلیل ترس از ریسک) قابل توجهی به قیمت نفت اضافه می‌کند.

تقویت دلار آمریکا معمولاً واکنش «پناهگاه امن» است (Flight to Safety؛ حرکت سرمایه به دارایی‌های کم‌ریسک‌تر). در گذشته، در دوره‌های افزایش تنش خاورمیانه، سرمایه به دارایی‌های آمریکایی وارد شده و دلار را تقویت کرده است. تا وقتی سرنوشت مذاکرات نامطمئن باشد، انتظار می‌رود شاخص دلار تقاضای حمایتی داشته باشد؛ این وضعیت می‌تواند در «اختیارهای ارزی» (FX Options؛ اختیار معامله روی نرخ ارز) برای پوشش ریسک یا معامله روی ادامه قدرت دلار فرصت ایجاد کند.

اشاره به بازه ۶۰روزه، یک زمان‌بندی مشخص به معامله‌گران می‌دهد. امکان استفاده از «قراردادهای اختیار» با سررسید اواخر اوت و سپتامبر ۲۰۲۶ برای پوشش نتیجه احتمالی این گفت‌وگوها وجود دارد. شکست مذاکرات می‌تواند نفت را به‌طور تند بالا ببرد، در حالی که توافق جامع ممکن است قیمت‌ها را به سمت کف‌های اخیر برگرداند.