دلار آمریکا (USD) در ساعات ابتدایی معاملات اروپا در روز جمعه اندکی تقویت شد. شاخص دلار آمریکا (DXY، معیار سنجش ارزش دلار در برابر سبدی از شش ارز بزرگ) تا حدود ۹۹.۲۵ بالا رفت. گزارش‌ها گفتند با میانجی‌گری پاکستان، پیش‌نویس نهایی میان آمریکا و ایران آماده شده است. مفاد آن شامل آتش‌بس فوری در همه جبهه‌ها بود. همچنین آزادی کشتیرانی در خلیج فارس و تنگه هرمز را در بر می‌گرفت. قرار بود ظرف یک هفته درباره موارد حل‌نشده گفت‌وگو شود. مقام‌های ایرانی «غنی‌سازی اورانیوم» و «کنترل تنگه» را نقاط اختلاف معرفی کردند.

معامله‌گران انتظار داشتند فدرال رزرو (Fed، بانک مرکزی آمریکا) نرخ‌های بهره را بدون تغییر نگه دارد. همچنین حداقل یک افزایش نرخ بهره در سال جاری را محتمل می‌دانستند. DXY بالاتر از «میانگین متحرک نمایی ۲۰ دوره‌ای» (EMA، میانگین متحرکی که به قیمت‌های جدید وزن بیشتری می‌دهد و برای تشخیص روند به‌کار می‌رود) در ۹۸.۷۹ باقی ماند. «شاخص قدرت نسبی» (RSI، ابزار سنجش قدرت حرکت قیمت که معمولاً بین ۰ تا ۱۰۰ است) به‌سختی بالای ۶۰.۰۰ قرار گرفت. حمایت نزدیک ۹۸.۷۹ بود و در صورت شکست رو به پایین، ریسک افت تا ۹۸.۰۰ مطرح می‌شد. در مسیر صعودی، اگر DXY از ۹۹.۵۲ عبور می‌کرد، هدف ۱۰۰.۰۰ مطرح بود. دلار آمریکا بیش از ۸۸٪ از گردش معاملات جهانی ارز را تشکیل می‌دهد؛ یعنی بر اساس داده‌های ۲۰۲۲ حدود ۶.۶ تریلیون دلار در روز. «تسهیل کمی» (QE، افزایش نقدینگی و اعتبار از طریق خرید دارایی‌هایی مثل اوراق توسط بانک مرکزی) می‌تواند دلار را تضعیف کند. «انقباض کمی» (QT، کاهش تدریجی دارایی‌های بانک مرکزی و جمع‌کردن نقدینگی) معمولاً به نفع دلار است.

تغییرات بازار و تحولات ژئوپلیتیک از سال ۲۰۲۵

با نگاه به تحلیل‌های حوالی همین مقطع در سال ۲۰۲۵، بازار به توافق آمریکا و ایران امیدوار بود اما این توافق کامل نشد. شاخص دلار آمریکا (DXY) نزدیک ۹۹.۲۵ نوسان می‌کرد؛ چون بازار انتظار کاهش تنش‌های سیاسی و موضع نسبتاً سخت‌گیرانه فدرال رزرو را داشت. امروز شرایط متفاوت است و DXY در سطحی بالاتر معامله می‌شود.

توافق مورد انتظار با ایران متوقف شد و تنش‌های حل‌نشده در تنگه هرمز «حق بیمه ریسک» را در بازار انرژی بالا نگه داشت؛ یعنی قیمت‌ها به‌دلیل احتمال اختلال، مبلغ بیشتری را به‌عنوان ریسک در خود منعکس می‌کنند. نوسان قیمت نفت ادامه یافت و میانگین نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ بالای ۸۵ دلار برای هر بشکه بود و بر برآوردهای تورم جهانی اثر گذاشت. این نااطمینانی باعث شد دلار همچنان برای معامله‌گران نقش «دارایی امن» داشته باشد؛ یعنی در زمان ریسک و بحران، تقاضا برای آن بیشتر می‌شود.

سیاست فدرال رزرو و پیامدهای راهبردی برای معامله‌گران

همچنین مسیر سیاست‌گذاری فدرال رزرو با انتظارات ملایم سال ۲۰۲۵ متفاوت شد. «تورم هسته» (Core Inflation، تورمی که برای دیدن روند پایدارتر، اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را کنار می‌گذارد) و بر اساس آخرین داده «PCE هسته» (شاخص هزینه‌های مصرف شخصیِ بدون غذا و انرژی که فدرال رزرو به آن توجه ویژه دارد) همچنان سالانه ۲.۸٪ بود و فدرال رزرو را وادار کرد موضع «انقباضی/سخت‌گیرانه» (Hawkish، یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) را حفظ کند. این موضوع برخلاف امید بازار به «چرخش سیاستی» (Pivot، تغییر مسیر از سیاست سخت‌گیرانه به سیاست نرم‌تر مثل کاهش نرخ بهره) بود و نرخ بهره فدرال‌فاندز را در محدوده محدودکننده ۵.۲۵ تا ۵.۵۰٪ نگه داشت؛ سطحی که از دلار حمایت می‌کند.

در این شرایط، راهبردهایی که از تداوم قدرت دلار و نوسان قیمت بهره می‌برند مطرح است. خرید «اختیار خرید» (Call Option، قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص تا تاریخ معین می‌دهد) روی DXY یا استفاده از جفت‌ارزهایی مثل USD/JPY (دلار/ین) می‌تواند از رشد دلار سود ببرد، چون بانک مرکزی ژاپن سیاست «انبساطی/نرم»‌تری دارد (Dovish، یعنی تمایل به نرخ بهره پایین‌تر و حمایت از رشد). همچنین می‌توان به ابزارهایی فکر کرد که از «نوسان» سود می‌برند؛ چون هر تشدید یا کاهش تنش در خاورمیانه می‌تواند حرکت‌های سریع و بزرگ در بازار ایجاد کند.

از نظر تکنیکال (تحلیل نموداری قیمت)، DXY امروز نزدیک ۱۰۴.۵۰ معامله می‌شود و خیلی بالاتر از سطح‌های سال گذشته است. سطح ۱۰۵.۰۰ به‌عنوان مقاومت کلیدی زیر نظر است؛ یعنی محدوده‌ای که معمولاً فروشندگان فعال می‌شوند و قیمت سخت‌تر از آن عبور می‌کند. اگر شاخص بتواند بالای آن بشکند و تثبیت شود، معامله‌گران «بازار مشتقه» (Derivatives، ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) باید برای احتمال حرکت به سمت سقف‌های سال ۲۰۲۴ آماده باشند.