داده‌های «مؤسسه بین‌المللی آلومینیوم» نشان می‌دهد میانگین تولید روزانه آلومینیوم اولیه جهان در آوریل به ۱۹۷.۴ هزار تن کاهش یافت. تولید ماهانه نیز با افت ۵.۳ درصدی نسبت به ماه قبل و کاهش ۲ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل، به ۵.۹۲ میلیون تن رسید.

تولید آلومینیوم چین در آوریل ۳ درصد نسبت به ماه قبل کاهش یافت و به ۳.۷ میلیون تن رسید. تولید از ابتدای سال تا پایان آوریل به ۱۴.۷ میلیون تن رسید که ۱.۶ درصد بیشتر از مدت مشابه سال قبل است.

منطقه خلیج فارس بیشترین افت را ثبت کرد؛ تولید با کاهش ۲۹ درصدی نسبت به ماه قبل و افت ۳۴.۶ درصدی نسبت به سال قبل، به ۳۳۰ هزار تن رسید. این کمترین سطح از نوامبر ۲۰۱۳ بود.

این افت به کاهش تولید در خلیج فارس مرتبط با درگیری ایران نسبت داده شد. همچنین عرضه «آلومینا» (پودر اکسید آلومینیوم که ماده اصلی خوراک کارخانه‌های ذوب برای تولید آلومینیوم است) از خاورمیانه به مسیرهای دیگر منتقل شد؛ اقدامی که به کاهش اختلال و حمایت از تولید کوتاه‌مدت چین کمک کرد.

داده‌های آوریل نشان می‌دهد بازار جهانی آلومینیوم با «شوک عرضه» روبه‌رو شده است؛ یعنی کاهش ناگهانی در مقدار عرضه، که عمدتاً از کاهش تولید ناشی از درگیری در خلیج فارس می‌آید. این افت چشمگیر، که شدیدترین کاهش منطقه از ۲۰۱۳ محسوب می‌شود، زمینه را برای فشار افزایشی بر قیمت‌ها تقویت می‌کند. بنابراین انتظار می‌رود در هفته‌های پیش‌رو قیمت آلومینیوم میل به افزایش داشته باشد.

این نگاه افزایشی تا حدی در بازار دیده می‌شود و قیمت آلومینیوم در بورس فلزات لندن (LME) به سمت ۲,۷۰۰ دلار به ازای هر تن حرکت کرده؛ سطحی که بیش از یک سال به‌طور پایدار حفظ نشده بود. این روند با کاهش «موجودی انبارهای بورسی» (ذخایر ثبت‌شده در انبارهای مورد تأیید بورس که برای تحویل قراردادها استفاده می‌شود) نیز پشتیبانی می‌شود؛ به‌طوری‌که ذخایر ثبت‌شده LME اکنون به‌مراتب کمتر از ۴۵۰ هزار تن است. پایین بودن این ذخایر یعنی بازار حاشیه امن کمی برای جذب اختلال‌های بعدی عرضه دارد.

با توجه به عوامل ژئوپلیتیک، احتمال «نوسان قیمت» (بالا و پایین شدن سریع قیمت در بازه کوتاه) همچنان بالاست و در چنین شرایطی استفاده از «اختیار معامله» می‌تواند جذاب باشد. خرید «اختیار خرید (Call)» روی قراردادهای LME یا COMEX (بازار معاملات فلزات در آمریکا) راهی است برای بهره بردن از رشد قیمت، در حالی که زیان احتمالی محدود می‌ماند. در دوره‌های نوسان بالا، «حق‌بیمه اختیار» (هزینه خرید اختیار) بیشتر می‌شود، اما امکان جهش‌های تند قیمتی می‌تواند این هزینه را توجیه کند.

این وضعیت یادآور واکنش بازار در سال ۲۰۱۸ است؛ زمانی که تحریم‌ها علیه یک تولیدکننده بزرگ روسی اعمال شد و قیمت‌ها ظرف چند روز بیش از ۳۰ درصد جهش کرد. هرچند شرایط یکسان نیست، اما نشان می‌دهد شوک‌های سمت عرضه می‌توانند خیلی سریع در قیمت‌ها منعکس شوند.

در عین حال باید چین را زیر نظر داشت؛ تولید این کشور نسبتاً باثبات مانده است. کارخانه‌های ذوب چین در حال جذب آلومینایی هستند که از خاورمیانه منحرف شده و این موضوع می‌تواند بخشی از کمبود جهانی را خنثی کند و رشد نهایی قیمت‌ها را محدود سازد. این شرایط می‌تواند برای «معاملات اسپرد» (معامله روی اختلاف قیمت دو بازار یا دو قرارداد) فرصت ایجاد کند؛ برای نمونه شرط‌بندی بر اینکه «پرمیوم» (اختلاف قیمت بالاتر یک بازار نسبت به قیمت پایه) در قراردادهای غربی سریع‌تر از قراردادهای بورس شانگهای افزایش یابد.