پوند/دلار (GBP/USD) در معاملات آسیایی روز پنج‌شنبه نزدیک 1.3430 معامله شد و تغییر محسوسی نداشت و نزدیک سقف هفتگیِ ثبت‌شده در چهارشنبه باقی ماند. معاملات محتاطانه بود، چون بازارها سیگنال‌های متناقض درباره گفت‌وگوهای آمریکا–ایران را سبک‌سنگین می‌کردند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت مذاکرات با ایران در «مراحل پایانی» است و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، گفت ایران به‌دنبال توافق است. اما بعدتر اظهارنظرهایی درباره احتمال اقدام نظامیِ بیشتر، همراه با اختلاف‌ها بر سر برنامه هسته‌ای ایران و تنگه هرمز، به افزایش تقاضا برای دلار آمریکا کمک کرد.

تمرکز بازار و عوامل ریسک

صورت‌جلسه نشست 28–29 آوریل فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) نشان داد بیشتر سیاست‌گذاران اگر تورم بالاتر از هدف 2% بماند، احتمالاً به «سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر» فکر می‌کنند (یعنی افزایش نرخ بهره یا نگه‌داشتن آن در سطح بالا برای مهار تورم). بازارها همچنان افزایش 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره آمریکا در سال 2026 را قیمت‌گذاری می‌کنند؛ «واحد پایه» یعنی یک‌صدم درصد (0.01%) و 25 واحد پایه یعنی 0.25%. این موضوع هم از دلار حمایت کرد.

در بریتانیا، بعد از داده‌های ضعیف‌تر تورم، زمانِ افزایش بعدی نرخ بهره بانک انگلستان حالا دسامبر پیش‌بینی می‌شود. اداره آمار ملی بریتانیا (ONS) اعلام کرد شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ معیار اصلی تورمِ سبد کالاها و خدمات) در آوریل به 2.8% سالانه از 3.3% در مارس کاهش یافت و پایین‌تر از پیش‌بینی 3% بود؛ همچنین نرخ بیکاری به 5.0% رسید.

تمرکز بازار به سخنان اندرو بیلی، رئیس بانک انگلستان، و همچنین «PMI اولیه» از بریتانیا و آمریکا معطوف می‌شود. PMI یا «شاخص مدیران خرید» یک شاخص نظرسنجی و سریع از وضعیت فعالیت کسب‌وکارهاست و نسخه «اولیه/فلش» زودتر از آمار نهایی منتشر می‌شود. پوند/دلار اخیراً از حوالی 1.3300 برگشت؛ سطحی که پایین‌ترین نرخ از 8 آوریل بود.

با توجه به مسیر متفاوت سیاست پولی فدرال رزرو و بانک انگلستان، سطح فعلی پوند/دلار در محدوده 1.3430 را فرصتی برای قرار گرفتن در موقعیت کاهش می‌دانیم. عامل اصلی، بیشتر شدن فاصله سیاست‌های پولی است که به نفع قوی‌تر شدن دلار آمریکا تمام می‌شود. در نتیجه، جهش اخیر از کف 1.3300 شکننده به نظر می‌رسد.

رویکرد سخت‌گیرانه فدرال رزرو با تورمِ ماندگار تقویت می‌شود. داده‌های اخیر نشان می‌دهد «Core PCE» (تورم هزینه‌های مصرف شخصیِ هسته؛ شاخص تورمیِ ترجیحی فدرال رزرو که اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را حذف می‌کند) برای دومین فصل پیاپی روی 2.7% ثابت مانده است. این موضوع احتمال افزایش نرخ بهره در 2026 را جدی‌تر می‌کند. هم‌زمان، تنش‌های ژئوپلیتیک با ایران باعث تقویت «تقاضای پناهگاه امن» برای دلار می‌شود (یعنی سرمایه‌گذاران در فضای ریسک، به دارایی امن‌تر پناه می‌برند). بنابراین هر خبر مثبت درباره توافق با ایران را بیشتر یک عامل کوتاه‌مدتِ فشار علیه دلار می‌دانیم، نه تغییر در روند اصلی.

موقعیت‌گیری در اختیار معامله و شیوه اجرای معامله

در طرف دیگر، اقتصاد بریتانیا نشانه‌های روشن کند شدن را نشان می‌دهد. افزایش غیرمنتظره بیکاری به 5.0% روند بهبود تدریجیِ دوره 2024 و 2025 را تضعیف می‌کند و افت CPI به 2.8% به بانک انگلستان دلیل کافی می‌دهد که فعلاً نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد. همچنین تداوم بی‌ثباتی سیاسی می‌تواند به ضعف پوند اضافه کند.

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهای مالی که ارزش‌شان از دارایی پایه مثل ارز می‌آید)، این شرایط می‌تواند به معنی خرید «اختیار فروش» پوند/دلار باشد؛ اختیار فروش (Put) قراردادی است که حق فروش را با قیمت مشخص می‌دهد و معمولاً از کاهش قیمت سود می‌برد یا برای پوشش ریسک به کار می‌رود. پیشنهاد می‌شود اختیار فروش با «قیمت اعمال» نزدیک 1.3350 خریداری شود؛ قیمت اعمال همان قیمتی است که دارایی در قرارداد اختیار معامله بر اساس آن خرید/فروش می‌شود. هدف، بازگشت به سمت کف‌های آوریل در هفته‌های آینده است. این روش ریسک را محدود می‌کند و در عین حال امکان بهره‌برداری از ضعف پوند را می‌دهد. گزینه دیگر، فروش «اسپرد اختیار خرید» با سقف حدود 1.3500 است؛ اسپرد یعنی ترکیب چند اختیار معامله برای محدود کردن ریسک/بازده، و در اینجا با فرض محدود بودن رشد قیمت می‌تواند برای ایجاد درآمد به کار رود.

ما داده‌های PMI اولیه و همچنین سخنان رئیس بانک انگلستان را زیر نظر داریم، اما هر تقویت احتمالی پوند را بیشتر نقطه مناسب‌تری برای گرفتن «موقعیت فروش» می‌دانیم (یعنی شرط‌بندی روی افت قیمت). شتاب بنیادی اقتصاد نشان می‌دهد مسیر کم‌مقاومت برای پوند/دلار، حرکت به سمت پایین است.