کارشناسان صندوق بین‌المللی پول (IMF) اعلام کردند با توجه به چشم‌انداز فعلی قیمت انرژی، بانک مرکزی انگلیس (Bank of England) نیازی به افزایش نرخ بهره در سال جاری ندارد. آن‌ها رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالاها و خدمات تولیدشده در اقتصاد) بریتانیا را برای سال ۲۰۲۶ معادل ۱.۰٪ پیش‌بینی کردند که بالاتر از برآورد آوریل (۰.۸٪) است.

کارشناسان IMF انتظار دارند تورم بریتانیا در پایان ۲۰۲۶ به اوج «کمی کمتر از ۴٪» برسد. همچنین پیش‌بینی می‌کنند تورم تا پایان ۲۰۲۷ به هدف ۲٪ برگردد.

سیاست مالی و ثبات مالی بریتانیا

آن‌ها گفتند دولت بریتانیا به دلیل فشارهای بازار و ریسک‌های بالاتر در اجرای سیاست‌ها باید به مسیر کاهش کسری بودجه (deficit؛ فاصله منفی بین درآمدها و هزینه‌های دولت) پایبند بماند. همچنین تأکید کردند بریتانیا باید بررسی کند اثر تجمعی تغییرات مقررات خدمات مالی (financial services regulation؛ قواعد نظارتی برای بانک‌ها و نهادهای مالی) باعث کاهش تاب‌آوری (resilience؛ توان سیستم برای تحمل شوک‌ها) نشود.

بازارها پس از اظهارات IMF واکنش محسوسی در پوند انگلیس نشان ندادند. در زمان تنظیم گزارش، جفت‌ارز GBP/USD (نرخ برابری پوند به دلار) پس از افت‌های قبلی، ۰.۲۳٪ رشد داشت و حدود ۱.۳۳۵۵ معامله می‌شد.

این دیدگاه که بانک مرکزی انگلیس امسال نرخ‌ها را بالا نمی‌برد، با آنچه در بازارها دیده می‌شود هم‌خوان است. با تورم ۳.۸٪ ماه گذشته و ثابت ماندن «نرخ بانکی» (Bank Rate؛ نرخ بهره اصلی بانک مرکزی) روی ۴.۲۵٪ از فوریه، محتمل‌ترین سناریو ادامه توقف سیاستی است. این یعنی قیمت‌گذاری فعلی بازار که افزایش دیگری را در ۲۰۲۶ محتمل نمی‌داند، درست به نظر می‌رسد.

برای معامله‌گران «مشتقات نرخ بهره» (interest rate derivatives؛ ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان به نرخ بهره وابسته است)، این چشم‌انداز یعنی می‌توان همچنان روی ثبات نرخ‌ها موقعیت گرفت. فروش قراردادهای آتی SONIA (SONIA futures؛ قراردادهای آتی مرتبط با نرخ بهره شبانهِ میان‌بانکی بریتانیا) برای سررسید دسامبر ۲۰۲۶ که احتمال اندکی برای افزایش نرخ را قیمت‌گذاری کرده‌اند، می‌تواند جذاب باشد. همچنین می‌توان راهبردهای «اختیار معامله» (options؛ قراردادی که حق خرید/فروش با قیمت مشخص را می‌دهد) را بررسی کرد که از نوسان پایین در نرخ‌های کوتاه‌مدت سود می‌برند.

واگرایی سیاستی GBP/USD

در مورد پوند، واگرایی سیاستی (policy divergence؛ متفاوت شدن مسیر سیاست پولی) با آمریکا آشکارتر می‌شود. در حالی که بانک مرکزی انگلیس فعلاً دست نگه داشته، داده‌های اخیر آمریکا نشان می‌دهد تورم «هسته» (core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و غذا) همچنان در ۳.۵٪ بالاست و فدرال رزرو یک افزایش دیگر نرخ بهره را در سال جاری محتمل می‌داند. این شکاف سیاستی باعث می‌شود GBP/USD به سختی بتواند رشدهای پایدار بالای ۱.۳۴۰۰ را حفظ کند؛ بنابراین «اختیار فروش» (put option؛ ابزاری برای سود بردن از افت قیمت یا پوشش ریسک) روی پوند می‌تواند برای پوشش ریسک ارزشمند باشد.

سکون واکنش پوند نشان می‌دهد این چشم‌انداز انبساطی (dovish؛ تمایل به نرخ بهره پایین‌تر یا افزایش کمتر) تا حد زیادی از قبل در نظر بازار بوده و ریسک اصلی در «غافلگیری» است. «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله استنباط می‌شود) سه‌ماهه GBP/USD حدود ۸.۵٪ است؛ یعنی بازار اندکی حرکت را انتظار دارد اما فشار شدید را نه. در چنین فضایی، راهبردهای «فروش نوسان» (selling volatility؛ گرفتن موقعیت‌هایی که از آرام بودن بازار سود می‌برند) یا موقعیت‌گیری برای افت تدریجی پوند در برابر دلار، منطقی‌تر از سناریوی سقوط تند است.