بازده اوراق خزانهداری آمریکا به بالاترین سطح از اوایل ۲۰۲۵ رسیده است؛ پس از یک ریزش گسترده در بازار اوراق بدهی. این حرکت بعد از انتشار دادههای تورمی بالاتر از انتظار در آمریکا رخ داد؛ بهطوریکه شاخص قیمت تولیدکننده در «تقاضای نهایی» (PPI؛ یعنی سنجهای از افزایش قیمتها در مرحله تولید و عرضه نهایی) در آوریل به ۶٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل رسید که بالاترین سطح از اوایل ۲۰۲۳ است.
افزایش بازده و «شیبدارتر شدن بدبینانه منحنی بازده» (bearish steepening؛ یعنی بالا رفتن بازده اوراق بلندمدت سریعتر از کوتاهمدت، معمولاً بهدلیل نگرانی از تورم و افزایش هزینه تأمین مالی) فشار بر فدرال رزرو را برای اتخاذ لحن «انقباضیتر» (hawkish؛ یعنی تمایل بیشتر به سیاستهای سختگیرانه مثل نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) افزایش داده است، حتی اگر افزایش فوری نرخ بهره رخ ندهد. این بحث به اختلافنظر در نشست آوریل کمیته بازار باز فدرال (FOMC؛ نهاد تصمیمگیر درباره سیاست پولی) و نگرانی از عقبماندن سیاستگذاری از روند تورم مرتبط است.
افزایش فشار بر فدرال رزرو
ارتباطات پیشروی فدرال رزرو شامل انتشار صورتجلسه نشست FOMC در روز چهارشنبه و سخنرانیهای کریستوفر والر فردا و جمعه است. تغییر موضع به سمت ضرورت افزایش نرخ بهره میتواند منحنی بازده را «مسطح» کند (flattening؛ یعنی کاهش فاصله بازده کوتاهمدت و بلندمدت) و از دلار آمریکا حمایت کند.
گفته میشود قیمت بالای نفت و بازدههای بالاتر برای داراییهای پرریسک (مثل سهام) منفی است اما برای دلار حمایتی است. سطوح «تکنیکال» (تحلیل مبتنی بر نمودار قیمت) کوتاهمدت برای شاخص دلار آمریکا (DXY؛ شاخص ارزش دلار در برابر سبدی از ارزها) شامل مقاومت ۹۹.۵۰ و حمایت نزدیک ۹۹.۰۰ عنوان شده است.
افزایش بازده اوراق دولت آمریکا فضای دشوارتری ایجاد کرده و دلار را بالاتر میبرد. بازده اوراق ۱۰ساله خزانهداری به ۴.۹۵٪ رسید؛ سطحی که از نوسانات اوایل ۲۰۲۵ دیده نشده بود. این قدرت همزمانِ بازده و دلار به سایر داراییها فشار وارد میکند.
محرک اصلی، تورم سرسخت است؛ قیمتهای تولیدکننده در آوریل ۶٪ نسبت به سال قبل رشد کردهاند؛ نرخی شبیه جهش اوایل ۲۰۲۳. این داده در کنار آخرین رقم شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ سنجه تورم برای خانوارها) که ۵.۲٪ گزارش شده، این احتمال را مطرح میکند که فدرال رزرو از روند تورم عقب مانده باشد. همین موضوع باعث تقویت گمانهزنیها شده که بانک مرکزی مجبور است لحن تهاجمیتری بگیرد.
آمادهسازی برای نوسان دلار
اکنون توجه بازار به سخنرانان فدرال رزرو، بهویژه کریستوفر والر، برای دریافت نشانههایی از موضع انقباضیتر جلب شده است. انتظار بازار، «نوسان» (volatility؛ شدت رفتوبرگشت قیمت) را بالا برده و «اختیار معامله کوتاهمدت» (options؛ قراردادهایی که حق خرید یا فروش در قیمت مشخص را میدهند) را به ابزاری برای معاملهگرانی تبدیل کرده که برای یک حرکت تند آماده میشوند. تغییر ناگهانی لحن او به سمت افزایش نرخ بهره میتواند دلار را از سقفهای اخیر عبور دهد.
برای شاخص دلار آمریکا که اکنون مقاومت حوالی ۹۹.۵۰ را میآزماید، میتوان به راهبردهایی فکر کرد که از «شکست مقاومت» (breakout؛ عبور قیمت از سطح مهم) سود میبرند. «اسپرد اختیار خرید» (call spread؛ خرید اختیار خرید و همزمان فروش اختیار خرید با قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه) میتواند راهی کمهزینهتر برای آماده شدن جهت حرکت صعودی باشد، اگر اظهارنظرهای این هفته فدرال رزرو انقباضی باشد. این رویکرد مستقیماً روی تقویت کوتاهمدت دلار حساب میکند.
این فضا برای سهام هم منفی است؛ زیرا هزینه بالاتر استقراض و دلار قوی به سودآوری شرکتها آسیب میزند. میتوان «اختیار فروش» (put option؛ قراردادی برای سود بردن از افت قیمت) روی شاخصهای بزرگ مثل S&P 500 را بهعنوان «پوشش ریسک» (hedge؛ کاهش اثر زیان احتمالی) در برابر افت بازار در نظر گرفت.
