سهام جهانی روز جمعه افت کرد و تا دوشنبه هم ضعیف ماند. سهام آسیا پایینتر آمد و قراردادهای آتی آمریکا و اروپا هم نرمتر معامله شد.
این حرکت در حالی رخ داد که فروش گسترده اوراق قرضه دولتی در جهان ادامه داشت و قیمت نفت بالا رفت. وضعیت ایران/تنگه هرمز همچنان حلنشده باقی ماند.
ریسکگریزی در همه بازارها
انرژی تنها گروه بورسی بود که رشد کرد؛ چون نفت گرانتر شد. در جریان فروش بازار، سهام «دفاعی» (یعنی شرکتهایی با درآمد باثباتتر)، «کمنوسان» (سهامی که معمولاً کمتر بالا و پایین میشود) و «ارزشی» (سهامی که نسبت به سود یا داراییهایش ارزانتر به نظر میرسد) بهتر از کل بازار عمل کردند.
مواد اولیه و دیگر سهام وابسته به کالا هم افت کردند. طلا و نقره هفته گذشته تحت فشار بودند و شدیدترین حرکتها روز جمعه دیده شد.
حرکت قیمتها نشان میداد افت سهام از انتظار «رشد اسمی» قویتر نیامده است. رشد اسمی یعنی رشد همراه با تورم (افزایش مقدار تولید بهعلاوه افزایش قیمتها). در عوض، قیمتگذاری بازار به بازدهی بالاتر اوراق بلندمدت اشاره داشت؛ بازدهیای که بیشتر به نگرانیهای بودجهای دولتها، ریسک تورم و نفت مربوط بود، نه صرفاً رشد اقتصادی.
این مطلب با ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط سردبیر بازبینی شده است.
آمادهسازی برای بازدهی بالاتر و نوسان بیشتر
پیام فعلی بازار بیشتر «ریسک» است تا «رشد». بازدهی اوراق ۱۰ساله خزانهداری آمریکا امروز از ۴٫۷۵٪ عبور کرده است. این موضوع بیشتر به نگرانیهای مالی دولت (کسری بودجه و بدهی) و تورم ناشی از نفت مربوط است، نه به قدرت اقتصاد؛ الگویی که اواخر ۲۰۲۳ هم باعث نوسان شدید شد. بهنظر ما خرید «اختیار فروش» (Put؛ قراردادی که با افت قیمت سود میدهد یا برای پوشش ریسک استفاده میشود) روی صندوقهای ETF اوراق بلندمدت، مثل TLT، راهی مستقیم برای قرار گرفتن در مسیر رشد بازدهیهاست. «اوراق بلندمدت» یعنی اوراقی با سررسید طولانی که به تغییر نرخ بهره حساسیت بیشتری دارند.
با توجه به ضعف گسترده سهام، میتوان از «ابزارهای مشتقه» (قراردادهای مالی وابسته به قیمت دارایی پایه، مثل اختیار معامله) برای «پوشش ریسک» یا آماده شدن برای افت بیشتر شاخصهای بزرگ استفاده کرد. شاخص VIX که به «شاخص ترس» هم معروف است و نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان میدهد، نزدیک ۲۸ معامله میشود و نسبت به کفهای ابتدای سال بالاتر است؛ یعنی معاملهگران ریسک بیشتری را در قیمتها لحاظ کردهاند. خرید «پوت اسپرد» روی S&P 500 (ترکیب خرید و فروش اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت برای محدود کردن هزینه و ریسک) راهی با ریسک مشخص برای بهرهبردن از ادامه کاهش ریسکپذیری در هفتههای آینده است.
انرژی تنها بخشی است که هنوز قدرت نشان میدهد و تا وقتی تنشهای ژئوپلیتیک قیمت نفت را بالا نگه دارد، احتمالاً ادامهدار است. با ماندن نفت برنت بالای ۱۱۰ دلار برای هر بشکه در شرایط تداوم وضعیت تنگه هرمز، خرید «اختیار خرید» (Call؛ قراردادی که با رشد قیمت سود میدهد) روی ETFهای انرژی مثل XLE میتواند راهبرد مناسبی باشد. این کار تمرکز را روی بخشی میگذارد که مستقیم از فشارهای تورمی فعلی سود میبرد.
میبینیم گروههای «چرخهای» مثل مواد اولیه و صنایع بهشدت فروخته میشوند. سهام چرخهای یعنی سهمهایی که سودشان به چرخه رونق و رکود اقتصاد حساستر است. این رفتار نشانه یک گسترش سالم اقتصادی نیست و یادآور ترسهای «رکود تورمی» در ۲۰۲۲ است؛ رکود تورمی یعنی ترکیب رشد ضعیف با تورم بالا که معمولاً به بازار سهام ضربه میزند. یک «معامله جفتی» (Pairs Trade؛ گرفتن همزمان دو موقعیت مخالف برای استفاده از اختلاف عملکرد) مثل خرید اختیار فروش روی ETF فناوری XLK و همزمان خرید اختیار خرید روی ETF کالاهای مصرفی ضروری XLP (سهام دفاعی مانند شرکتهای مواد غذایی و شوینده) میتواند از این شکاف عملکردی استفاده کند.
اینکه پناهگاههای سنتی مثل طلا و نقره هم تحت فشارند، نکته مهمی است. این موضوع نشان میدهد ماجرا فقط جابهجایی سرمایه بین بخشها نیست، بلکه حرکت گسترده به سمت «نقد» است؛ چون با بالا رفتن بازدهی اوراق، داراییهای دیگر جذابیت کمتری پیدا میکنند. این موضوع دیدگاه ما را تقویت میکند که هر قرار گرفتن در سهام باید پوشش ریسک داشته باشد، چون مسیر محتمل بازار همچنان رو به پایین به نظر میرسد.
