ING پیش‌بینی می‌کند تولید ناخالص داخلی ژاپن در سه‌ماهه اول ۰.۳٪ نسبت به فصل قبل (بر مبنای «تعدیل فصلی»؛ یعنی اثر تعطیلات و الگوهای تکرارشونده فصلی از داده حذف می‌شود) افزایش یابد. این یعنی رشد با سرعتی نزدیک به فصل قبل.

شوک انرژی مرتبط با جنگ احتمالاً اثر محدودی بر تجارت و رشد کلی دارد. انتظار می‌رود اثر آن بیشتر در تورم (افزایش عمومی قیمت‌ها) دیده شود.

چشم‌انداز بر پایه پیش‌بینی‌های ابتدای ۲۰۲۵

تورم آوریل ۱.۸٪ نسبت به سال قبل پیش‌بینی می‌شود، در مقایسه با ۱.۵٪ در مارس. «یارانه‌ها» (کمک دولت برای پایین نگه داشتن قیمت) که هزینه انرژی را سقف‌گذاری می‌کند، قرار است فشار گسترده قیمت‌ها را محدود کند.

با نگاه به تحلیل ابتدای ۲۰۲۵، انتظار می‌رفت اقتصاد رشد باثباتی داشته باشد و فشار قیمت‌های انرژی مهار شود. پیش‌بینی آن زمان افزایش ۰.۳٪ فصلیِ تولید ناخالص داخلی و رسیدن تورم آوریل به ۱.۸٪ بود که با یارانه‌های دولت ملایم می‌شود. این تصویر به محیطی باثبات و کم‌نوسان اشاره داشت.

اما در مه ۲۰۲۶ وضعیت متفاوت است و آن ثباتِ مورد انتظار کامل شکل نگرفت. تازه‌ترین آمار تولید ناخالص داخلی ژاپن برای سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ کاهش خفیف ۰.۱٪ را نشان داد؛ کمتر از انتظار و نشانه ادامه شکنندگی اقتصاد. این موضوع با رشدی که سال قبل انتظار می‌رفت تفاوت دارد.

تورم هم ماندگارتر از برآوردها بوده و یارانه‌هایی که قبلاً قیمت‌ها را کنترل می‌کرد، حذف شده است. «شاخص قیمت مصرف‌کننده هسته» (Core CPI؛ یعنی تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی تازه) در آوریل ۲۰۲۶ با رشد ۲.۵٪ نسبت به سال قبل منتشر شد و فشار را روی بانک مرکزی ژاپن نگه داشته است. بخش مهمی از این موضوع به ضعف طولانی‌مدت ین برمی‌گردد؛ جفت‌ارز USD/JPY (قیمت دلار به ین) حوالی ۱۵۸ است و این یعنی «تورم وارداتی» (گرانی ناشی از بالا رفتن قیمت کالاهای وارداتی به‌دلیل تضعیف پول ملی) ادامه دارد.

پیامدها برای سیاست‌گذاری و بازارها

این واگرایی (رشد ضعیف در کنار تورم بالا) کار را برای بانک مرکزی ژاپن سخت می‌کند؛ بانکی که از ۲۰۲۴ از «نرخ بهره منفی» (یعنی بانک‌ها برای نگهداری پول نزد بانک مرکزی هزینه می‌دهند) فاصله گرفته است. بازار الآن دست‌کم یک افزایش کوچک دیگرِ نرخ بهره در سال جاری را قیمت‌گذاری کرده تا با تورم مقابله و از ین حمایت شود. اما عدد ضعیف تولید ناخالص داخلی باعث می‌شود «سخت‌گیری پولی» (افزایش نرخ بهره و کاهش نقدینگی) تهاجمی برای بانک مرکزی پرریسک باشد.

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهای مالیِ وابسته به قیمت یک دارایی مانند اختیار معامله و قراردادهای آتی)، این تضاد بین رشد کند و تورم ماندگار یعنی تمرکز روی نوسان، نه صرفاً جهت بازار. «اختیار معامله» (Options؛ قراردادی که حق خرید یا فروش در قیمت مشخص را می‌دهد) روی Nikkei 225 می‌تواند مهم باشد، چون عدم قطعیت درباره تصمیم بعدی بانک مرکزی ممکن است نوسان شدید در سهام ایجاد کند. استراتژی «لانگ استرادل» (Long Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال و سررسید یکسان) می‌تواند از حرکت بزرگ بازار در هر دو جهت سود ببرد.

بازار ارز هم در کانون توجه است و ین ضعیف در نقطه حساسی قرار دارد. معامله‌گران می‌توانند از اختیار معامله روی USD/JPY برای مدیریت ریسک و آماده شدن برای غافلگیری سیاستی استفاده کنند. هر نشانه از موضع «انقباضی‌تر» یا «سخت‌گیرانه‌تر» (Hawkish؛ تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) از سوی بانک مرکزی ژاپن می‌تواند به تقویت سریع ین منجر شود؛ در این حالت، «اختیار فروش با سررسید بلندمدت» (Long-dated Put؛ ابزاری برای سود گرفتن از افت USD/JPY یا پوشش ریسک) روی USD/JPY می‌تواند پوشش مناسبی باشد.