رابوبانک، استراتژیست «مایکل اوری» چین را یکی از بازیگران اصلی در ژئوپلیتیک (رقابت و تعامل سیاسی-امنیتی میان کشورها) و مالی جهانی امروز می‌داند. این مطلب به سفر دونالد ترامپ به پکن، نتایج احتمالی گفت‌وگوهای آمریکا و چین، و بحث بر سر امکان یک «توافق بزرگ» (Grand Bargain؛ توافقی جامع که چند موضوع اصلی را یک‌جا حل‌وفصل کند) می‌پردازد.

ترامپ برای دیدار با شی جین‌پینگ همراه با «گروهی از مدیران عامل میلیاردر» (جمعی از مدیران شرکت‌های بسیار بزرگ) سفر کرد و در هواپیمای ریاست‌جمهوری (Air Force One) نوشت از شی خواهد خواست چین را «باز کند» تا این افراد «توانایی‌هایشان را به کار بگیرند». متن همچنین لحن آمریکا را با «نیکسون–مائو ۲.۰» مقایسه می‌کند (اشاره به نزدیک‌شدن تاریخی آمریکا و چین در دهه ۱۹۷۰)، اما تاکید دارد بسیاری از واکنش‌ها به نگاه افراد نسبت به ترامپ بستگی دارد.

Market Outcomes And Positioning

نتایج احتمالی شامل «توافق بزرگ» است که ژئوپلیتیک و ژئو‌اقتصاد (پیوند اقتصاد با سیاست و امنیت) را بازآرایی می‌کند، یا یک توافق محدودتر درباره تعرفه‌ها (مالیات واردات)، فناوری، و تایوان. همچنین به مخالفت هلند با پیشنهاد آمریکا اشاره می‌کند؛ پیشنهادی برای محدودیت بیشتر علیه شرکت تراشه‌ساز ASML در بازار چین.

درباره ایران، گزارش می‌گوید ادعاهایی مطرح است که چین ممکن است به تهران فشار بیاورد، در حالی‌که نیویورک‌تایمز نوشته شرکت‌های چینی در حال برنامه‌ریزی برای فروش سلاح به ایران هستند. در پس‌زمینه، از بررسی اوراق قرضه داخلی چین توسط یوروکلیر (Euroclear؛ شبکه بزرگ تسویه و نگهداری اوراق بهادار در اروپا) و تلاش‌های پکن برای افزایش استفاده بین‌المللی از یوان سخن گفته می‌شود.

همه می‌دانند این گفت‌وگوهای پیش‌رو میان آمریکا و چین چقدر مهم است؛ نتیجه می‌تواند از «توافق بزرگ» تا «تشدید بزرگ» (افزایش شدید تنش‌ها) متغیر باشد. با توجه به اینکه شاخص نوسان CBOE یا VIX (معیار «ترس بازار» و برآورد نوسان مورد انتظار در بازار اختیار معامله) اکنون نزدیک سطح بالای ۱۸ است، بهتر است «اختیار معامله» (Options؛ قرارداد حق خرید/فروش در قیمت مشخص) بخریم تا برای یک حرکت بزرگ بازار در هر دو جهت آماده باشیم. ابهام فعلی آن‌قدر بالاست که صرفاً خرید یا فروش مستقیم کل بازار منطقی نیست.

تمرکز چین بر پیشبرد یوان برای معامله‌گران ارز مهم است. با توجه به اینکه سهم یوان از پرداخت‌های جهانی در شبکه سوئیفت (SWIFT؛ سیستم پیام‌رسانی بین‌بانکی برای پرداخت‌های بین‌المللی) اخیراً از ۵.۵٪ عبور کرده و از کمی بیش از ۴.۵٪ سال گذشته بالاتر رفته، واکنش آن به هر توافقی می‌تواند تند باشد. می‌توان به خرید «استرادل» (Straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش روی یک دارایی برای سود گرفتن از جهش قیمت در هر جهت) روی یوان برون‌مرزی (USD/CNH؛ نرخ دلار در برابر یوان خارج از چین) فکر کرد تا از خروج قیمت از محدوده فشرده اخیر استفاده شود.

Equities Volatility And Tech Risk

نوسان شدید بازار پس از اعلام تعرفه‌ها در طول ۲۰۲۵ هنوز در ذهن است و باعث احتیاط نسبت به سهام شده است. این گفت‌وگوها مستقیماً روی شاخص‌ها اثر می‌گذارد؛ بنابراین «مشتقه‌ها» (Derivatives؛ ابزارهایی مثل قراردادهای آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) روی S&P 500 و شاخص هنگ‌سنگ هنگ‌کنگ ابزار مهمی برای «پوشش ریسک» (Hedging؛ کم‌کردن زیان احتمالی) یا معامله‌گری هستند. انتظار می‌رود «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت می‌شود) در اختیار معامله‌های شاخص با نزدیک شدن به تاریخ نشست‌ها افزایش یابد.

بخش فناوری، به‌ویژه نیمه‌رساناها، همچنان میدان اصلی درگیری است. با ادامه فشار بر هلند درباره فروش‌های ASML، باید منتظر حرکت‌های تند در صندوق‌های قابل معامله فناوری (ETF؛ صندوقی که مثل سهم در بورس معامله می‌شود) بود. استفاده از اختیار معامله می‌تواند برای سناریوی دوحالته مناسب باشد؛ یا با مصالحه، فناوری رشد می‌کند، یا با محدودیت‌های بیشتر، افت می‌کند.

نفوذ احتمالی چین بر ایران یک زاویه انرژی به ماجرا اضافه می‌کند. هر نشانه‌ای از فشار پکن بر تهران می‌تواند موقتاً قیمت نفت را نرم کند، در حالی‌که گزارش‌های ادامه فروش تسلیحات ممکن است «حق بیمه ریسک» (Risk Premium؛ افزایش قیمت به‌دلیل ریسک ژئوپلیتیک) را بالا ببرد. در این شرایط، مشتقه‌های نفت WTI (نفت خام شاخص آمریکا) ابزار مناسبی برای معامله اثرات ژئوپلیتیک ناشی از مذاکرات اصلی آمریکا و چین است.