استراتژیست‌های TD Securities اکنون انتظار دارند دلار آمریکا (USD) در کوتاه‌مدت در یک بازه محدود نوسان کند. آن‌ها این وضعیت را به «عدم تغییر سیاست» از سوی فدرال رزرو (Fed) ــ یعنی بانک مرکزی آمریکا که فعلاً نرخ بهره را بالا یا پایین نمی‌برد ــ و همچنین حمایت داده‌های اقتصادی آمریکا، رشد بورس آمریکا و «جایگیری معامله‌گران» در بازار نسبت می‌دهند (منظور از جایگیری بازار این است که بسیاری از سرمایه‌گذاران از قبل روی سناریوهای مشخص شرط‌بندی کرده‌اند و همین می‌تواند حرکت قیمت را محدود کند).

با این حال، آن‌ها همچنان برای سال ۲۰۲۶ دلار ضعیف‌تر را پیش‌بینی می‌کنند. دلایل شامل ریسک‌های منفی مرتبط با تحولات ایران و نزدیک‌تر شدن نرخ‌های بهره جهانی به سطح نرخ‌های بهره آمریکا است (یعنی فاصله سیاست پولی کشورها با آمریکا کمتر می‌شود و جذابیت دلار کاهش می‌یابد).

سطح کلیدی DXY

آن‌ها سطح 98.00 را در شاخص DXY به‌عنوان نقطه مرجع کلیدی مطرح می‌کنند؛ سطحی که به بازگشایی تنگه هرمز گره خورده است. (DXY شاخصی است که قدرت دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم مانند یورو و ین نشان می‌دهد.) آن‌ها انتظار دارند پس از رسیدن به راه‌حلی که امکان بازگشایی تدریجی تنگه را بدهد، دلار به‌صورت پایدار زیر 98.00 معامله شود.

این گزارش همچنین به شتاب داده‌های بازار کار آمریکا و عملکرد بهتر بورس آمریکا نسبت به سایر نقاط جهان در آوریل اشاره می‌کند. همچنین اضافه می‌کند که برای چشم‌انداز ۲۰۲۶، موضع «کمتر تهاجمی» فدرال رزرو نسبت به برخی بانک‌های مرکزی دیگر جهان اهمیت دارد (منظور از کمتر تهاجمی این است که سرعت و شدت افزایش نرخ بهره کمتر باشد یا سیاست‌ها کمتر سخت‌گیرانه شوند).

در نگاه به تحلیل سال ۲۰۲۵، دیدگاه این بود که دلار ابتدا در یک بازه گیر می‌کند و سپس در ادامه ۲۰۲۶ افت می‌کند. این موضوع تا حد زیادی محقق شده است؛ چون داده اشتغال غیرکشاورزی آوریل ۲۰۲۶ (Non-farm payrolls؛ یعنی تعداد شغل‌های ایجادشده در اقتصاد به‌جز بخش کشاورزی) نشان داد بازار کار آمریکا مقاوم است و ۱۹۵ هزار شغل اضافه شده است. این قدرت اقتصادی فعلاً مانع افت تند دلار شده است.

جایگیری بازار و ایده‌های معاملاتی

وضعیت ژئوپلیتیک مرتبط با ایران که سال گذشته مطرح شده بود همچنان از دلار حمایت می‌کند. با وجود برخی پیشرفت‌های دیپلماتیک، شاخص DXY همچنان سرسختانه بالای سطح کلیدی 98.00 مانده و اکنون حوالی 101.20 معامله می‌شود. این یعنی «حق بیمه ریسک ژئوپلیتیک» هنوز در قیمت ارز دیده می‌شود (حق بیمه ریسک یعنی بازار به دلیل نااطمینانی سیاسی/امنیتی قیمت را بالاتر نگه می‌دارد) و این موضوع برای دلار نقش کف حمایتی دارد.

اما پیش‌بینی نزدیک شدن نرخ‌های بهره جهانی به سطح آمریکا اکنون به‌وضوح در حال رخ دادن است. با توجه به اینکه تورم منطقه یورو برای آوریل ۲۰۲۶ روی ۲.۸٪ و همچنان بالا گزارش شده، بانک مرکزی اروپا (ECB؛ نهاد تعیین‌کننده سیاست پولی در کشورهای حوزه یورو) موضع سخت‌گیرانه‌تری گرفته است؛ در نتیجه فاصله سیاستی آن با فدرال رزرو کمتر می‌شود. این همان عامل اصلی فشار منفی بر دلار است که انتظارش می‌رفت.

برای معامله‌گران ابزارهای مشتقه (derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهایی که ارزششان از یک دارایی دیگر گرفته می‌شود)، این یعنی با وجود نوسان محدود فعلی دلار، فشار برای کاهش در حال جمع شدن است. فروش «نوسان کوتاه‌مدت» از طریق استراتژی‌هایی مانند آیرون کندور یا استرَنگل روی جفت‌ارزهای دلاری می‌تواند برای چند هفته آینده قابل بررسی باشد. (فروش نوسان یعنی شرط‌بندی روی اینکه قیمت زیاد از محدوده خارج نمی‌شود. آیرون کندور/استرنگل ترکیب‌هایی از اختیار خرید و فروش هستند که معمولاً وقتی بازار در بازه مشخص می‌ماند سود می‌دهند و درآمد اصلی از دریافت «پرمیوم/حق‌بیمه اختیار» است؛ یعنی پولی که فروشنده اختیار از خریدار می‌گیرد.)

در افق دورتر، باید به‌تدریج برای دلار ضعیف‌تر در نیمه دوم سال جایگیری کرد. خرید اختیار فروشِ خارج از پول (out-of-the-money put؛ یعنی اختیاری که فقط اگر قیمت به‌طور معنی‌دار پایین‌تر برود ارزشمند می‌شود و معمولاً ارزان‌تر است) روی DXY با سررسید سپتامبر یا دسامبر ۲۰۲۶، راهی کم‌هزینه برای گرفتن موقعیت نزولی است (موقعیت نزولی یعنی سود بردن از افت قیمت). این وضعیت شبیه سال ۲۰۱۷ است؛ زمانی که پس از دوره‌ای ثبات، دلار با تقویت رشد جهانی و سخت‌گیرتر شدن سیاست پولی در سایر کشورها افت کرد.