نیل کشکاری، رئیس بانک فدرال رزرو مینیاپولیس، چهارشنبه در رویدادی در سنتپال گفت مسئله اصلی این است که تنگه هرمز تا چه مدت بسته میماند و این موضوع چه اثری بر تورم دارد.
او گفت تورم هنوز بالاست و فدرال رزرو باید آن را به ۲٪ برگرداند. او تاکید کرد فدرال رزرو نباید هدف ۲٪ را تغییر دهد.
چشمانداز تورم پس از بسته شدن هرمز
او گفت «شوکهای تورمی» مسئولیت فدرال رزرو را از بین نمیبرند، اما کار را سختتر میکنند. منظور از شوک تورمی، جهشی ناگهانی در قیمتها بهدلیل رویدادهای بیرونی مثل جنگ، اختلال در حملونقل انرژی یا افزایش سریع قیمت نفت است. او گفت پیش از درگیری ایران، تا حدی مطمئن بوده که تورم در مسیر بازگشت به ۲٪ قرار دارد.
او گفت شوک مرتبط با ایران چشمانداز تورم را تغییر داده است. او همچنین گفت بازار کار در حالت تقریباً ثابت حرکت میکند و آن را «ولرم» توصیف کرد؛ یعنی نه خیلی قوی و نه خیلی ضعیف.
او گفت بازار کار ظاهراً هنوز سرپاست. همچنین گفت مطمئن نیست تصمیمهای فدرال رزرو درباره «نرخ سیاستی» اثر زیادی بر نرخهای وام مسکن داشته باشد. منظور از نرخ سیاستی، نرخ بهرهای است که بانک مرکزی برای وامدهی کوتاهمدت در سیستم بانکی هدفگذاری میکند و از آن برای کند یا تند کردن اقتصاد استفاده میشود.
موضعگیری بازار برای نرخهای بالاتر
شوک ناشی از درگیری ایران در سال ۲۰۲۵ قیمت نفت خام WTI را برای مدت کوتاهی به بالای ۱۲۰ دلار در هر بشکه رساند و با اینکه بعداً نزدیک ۹۵ دلار آرام گرفت، «حقریسک ژئوپولیتیک» حالا در قیمتها جا افتاده است. حقریسک ژئوپولیتیک یعنی مبلغ اضافهای که بازار به خاطر ترس از جنگ و ناامنی به قیمتها اضافه میکند. هر تنش جدید در خاورمیانه میتواند دوباره قیمت را جهش دهد و «اختیار خرید بلندمدت» روی نفت خام میتواند پوشش ریسک مناسبی در برابر نوسان باشد. اختیار خرید (Call Option) قراردادی است که حقِ خرید یک دارایی را با قیمت مشخص تا تاریخ مشخص میدهد و بلندمدت یعنی سررسید آن دورتر است.
در نتیجه، تورم «چسبنده» مانده است؛ یعنی با وجود سیاستهای انقباضی بهراحتی پایین نمیآید. گزارش اخیر شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) برای آوریل ۲۰۲۶ رشد سالانه ۳.۴٪ را نشان داد که بالاتر از هدف فدرال رزرو است. CPI یعنی میانگین تغییر قیمت کالاها و خدماتی که خانوارها میخرند. این موضوع نشان میدهد بازگرداندن تورم به ۲٪ سختتر شده و بنابراین نباید انتظار داشت فدرال رزرو در کوتاهمدت از «کاهش سختگیری» در سیاست پولی صحبت کند؛ یعنی کاهش نرخ بهره یا آسانتر کردن شرایط مالی.
برای معاملهگران نرخ بهره، این یعنی سناریوی «بالاتر برای مدت طولانیتر» همچنان منطقی است؛ یعنی نرخهای بهره برای زمان بیشتری بالا میماند. ممکن است بازار کاهش نرخ را برای اواخر امسال در نظر گرفته باشد، اما دادههای تورمی سرسخت میتواند این انتظار را عقب بیندازد. میتوان به راهبردهای اختیاری روی قراردادهای آتی SOFR نگاه کرد که اگر فدرال رزرو مجبور شود نرخها را تا پایان سال ثابت نگه دارد سود بدهند. SOFR یک نرخ مرجع وامگیری کوتاهمدت بر پایه معاملات واقعی در بازار آمریکا است و قرارداد آتی آن ابزاری برای معامله و پوشش ریسک تغییرات نرخ بهره است.
تصویر بازار کار که سال قبل «ولرم» توصیف شد، تا حد زیادی همانطور مانده است. جدیدترین گزارش اشتغال افزایش ۲۱۰ هزار شغل و نرخ بیکاری ۳.۸٪ را نشان داد؛ بنابراین فدرال رزرو بهانهای برای کاهش نرخها به هدف حمایت از اشتغال ندارد. این پایداری در بازار کار به فدرال رزرو امکان میدهد تمرکز اصلی را روی مهار تورم بگذارد.
