طلا در ساعات ابتدایی معاملات اروپا در روز چهارشنبه کمی پایین‌تر از ۴٬۷۰۰ دلار معامله شد و برای دومین روز تحت فشار ماند، اما شدت فروش محدود بود. دلار آمریکا با پشتوانه داده‌های بالاترِ تورم و تداوم تنش‌های ژئوپلیتیک، به فلز بدون سود دوره‌ای (دارایی‌ای مثل طلا که «بهره» یا «سود ثابت» پرداخت نمی‌کند) فشار وارد کرد.

شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا (CPI؛ معیار تورم در سطح مصرف‌کننده) تا پایان آوریل به‌صورت سالانه از ۳.۳٪ به ۳.۸٪ رسید که نزدیک به اوج سه‌ساله است. «تورم هسته» (Core CPI؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) در آوریل ۰.۴٪ افزایش یافت و در مقیاس سالانه روی ۲.۸٪ ماند که بالاترین سطح هفت‌ماهه است. بازارها حدود ۳۵٪ احتمال می‌دادند تا پایان سال نرخ بهره آمریکا افزایش یابد؛ عاملی که به زیان طلا تمام می‌شود.

بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا (Treasury yields؛ نرخ سود اوراق دولتی) بالاتر رفت؛ بازدهی ۳۰ساله برای مدتی به ۵.۰٪ رسید و بازدهی دوساله نزدیک ۴٪ باقی ماند. قیمت نفت در پی بن‌بست آمریکا و ایران بالا ماند و تنش‌ها همچنین حول برنامه هسته‌ای ایران و تنگه هرمز متمرکز بود.

معامله‌گران پیش از نشست دو روزه ترامپ–شی، همچنین انتشار داده شاخص قیمت تولیدکننده آمریکا (PPI؛ تورم در سطح تولیدکننده) و خبرهای تازه ژئوپلیتیک محتاط بودند. در نمودارها، الگوی «دابل‌تاپ نزولی» (دو قله؛ الگوی بازگشتی که می‌تواند نشانه ضعف قیمت باشد) حوالی ۴٬۷۶۵ تا ۴٬۷۷۰ دلار شکل گرفت و حمایت نزدیک «میانگین متحرک ساده ۲۰۰ ساعته» (200-hour SMA؛ میانگین قیمت در ۲۰۰ ساعت اخیر برای تشخیص روند) در ۴٬۶۵۵.۵۱ دلار دیده می‌شد. مکدی (MACD؛ شاخص مومنتوم/قدرت حرکت قیمت) کمی مثبت بود و RSI (شاخص قدرت نسبی؛ سنجش شدت خرید/فروش) اندکی زیر ۵۰ قرار داشت.

امروز شرایط به‌طور محسوسی تغییر کرده و گزارش جدید شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) نشان می‌دهد تورم سالانه به ۲.۹٪ کاهش یافته است. این افت نسبت به ۳.۸٪ سال گذشته قابل توجه است و ما را به هدف فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) نزدیک‌تر می‌کند. در نتیجه، وضعیت برای دارایی‌های بدون سود دوره‌ای مثل طلا تغییر کرده است.

به همین دلیل، انتظارات بازار از فدرال رزرو کاملاً تغییر کرده است. به‌جای احتمال افزایش نرخ، «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال» (Fed funds futures؛ ابزار مشتقه برای پیش‌بینی مسیر نرخ بهره) اکنون حدود ۷۰٪ احتمال دست‌کم یک کاهش نرخ تا نشست سپتامبر ۲۰۲۶ را نشان می‌دهند. کاهش هزینه وام‌گیری معمولاً نگهداری طلا را جذاب‌تر می‌کند.

این تغییر در بازدهی اوراق خزانه‌داری هم دیده می‌شود و دیگر مانند سال قبل مانع اصلی طلا نیست. بازدهی اوراق ۱۰ساله معیار (Benchmark 10-year؛ مرجع رایج برای سنجش نرخ‌های بلندمدت) به حدود ۴.۱٪ کاهش یافته که پایین‌تر از سطوحی است که در ۲۰۲۵ بازدهی ۳۰ساله را به سمت ۵٪ هل داده بود. محیط بازدهی پایین‌تر معمولاً به تضعیف دلار کمک می‌کند و از قیمت طلا حمایت می‌کند.

ریسک‌های ژئوپلیتیک هم اکنون بیش از سال قبل به نفع طلا عمل می‌کنند. در حالی که بن‌بست آمریکا و ایران در ۲۰۲۵ دلار را به‌عنوان پناهگاه اصلی تقویت کرده بود، تنش‌های فعلی تجاری باعث ورود بخشی از سرمایه به طلا شده و نقش سنتی آن را به‌عنوان پوشش ریسک (Hedge؛ ابزار محافظت در برابر عدم‌قطعیت) پررنگ‌تر کرده است.

برای معامله‌گران مشتقه (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این فضا می‌تواند به معنای فاصله گرفتن از موقعیت‌های محتاط یا نزولیِ ۲۰۲۵ باشد. با تقویت عوامل کلان به نفع طلا، خرید اختیار خرید خارج از پول (Out-of-the-money call options؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است) برای فصل سوم می‌تواند امکان سود چندبرابری با ریسک محدود فراهم کند. «نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ برآورد نوسان آینده از قیمت اختیار معامله) هنوز در سطح متوسط است و در نتیجه «پرمیوم» یا حق‌بیمه این اختیارها فعلاً نسبتاً پایین‌تر است.

در نمودار فعلی، طلا از مقاومت ۴٬۷۷۰ دلار که سال قبل مانع رشد بود عبور کرده و اکنون حوالی ۴٬۹۵۰ دلار در حال تثبیت است. سطح مهم بعدی، عبور پایدار از مرز روانی ۵٬۰۰۰ دلار است؛ سطحی که معامله‌گران اختیار معامله می‌توانند آن را به‌عنوان قیمت اعمال (Strike price؛ قیمتی که در اختیار معامله مبنای خرید/فروش است) برای ساخت موقعیت‌های صعودی در نظر بگیرند.