دلار آمریکا پس از انتشار داده‌های داغ‌تر از انتظارِ «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI؛ سنجه تغییر قیمت کالاها و خدماتی که خانوارها می‌خرند) تقویت شد؛ زیرا این گزارش باعث بالا رفتن بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا (نرخ سود اوراق دولتی) و افزایش انتظار بازار برای بالا بردن نرخ بهره توسط فدرال‌رزرو (بانک مرکزی آمریکا) شد. اکنون توجه بازار به انتشار قریب‌الوقوع «شاخص قیمت تولیدکننده» (PPI؛ سنجه تغییر قیمت در سطح تولیدکنندگان و عمده‌فروشی، پیش‌نگر فشارهای قیمتی) معطوف شده است.

رشد بازدهی در سررسیدهای کوتاه‌مدت و بلندمدت از دلار حمایت کرده، هرچند جزئیات CPI نشانه‌ای از فشار تورمی فراگیر (گسترده در اغلب کالاها و خدمات) نشان نمی‌دهد. اگر بازارها همچنان احتمال رویکرد تهاجمی‌تر فدرال‌رزرو (Hawkish؛ تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) را در قیمت‌ها لحاظ کنند، دلار در افت‌ها می‌تواند همچنان حمایت شود؛ به‌ویژه با توجه به بالا ماندن قیمت نفت و متمایل بودن ریسک‌های تورمی به سمت افزایش.

واکنش دلار به غافلگیری CPI

شاخص دلار (DXY؛ ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) افزایش یافت و آخرین بار در 98.30 دیده شد. فشار نزولی در نمودار روزانه کمتر شده و RSI (شاخص قدرت نسبی؛ ابزار سنجش سرعت و شدت حرکت قیمت) بالا رفته است. چشم‌انداز «دوطرفه» توصیف می‌شود؛ یعنی امکان حرکت به بالا یا پایین وجود دارد.

سطوح فنی مطرح‌شده شامل مقاومت در 98.70 (38.2% فیبوناچی؛ سطحی از ابزار فیبوناچی برای شناسایی مقاومت/حمایت) و 99 (میانگین متحرک 50روزه؛ میانگین قیمت 50 روز اخیر) است. سطوح حمایتی 98.10 (بازگشت 50% فیبوناچی از حرکت کف تا سقف سال 2026) و 97.50/60 (کف دوقلو؛ الگوی بازگشتی، و 61.8% فیبوناچی از حرکت کف تا سقف سال 2026) عنوان شده‌اند.

داده بعدی PPI ساعت 8:30 شب به وقت سنگاپور (SGT؛ منطقه زمانی سنگاپور) منتشر می‌شود.

گزارش اخیر CPI با رشد 3.6% نسبت به سال قبل منتشر شد و از پیش‌بینی‌ها بالاتر آمد. این موضوع سریعاً نگاه بازار را تغییر داد و احتمال افزایش نرخ بهره در نشست ژوئن فدرال‌رزرو از 20% به بالای 45% جهش کرد. تمرکز امروز، 13 مه، اکنون کاملاً به داده‌های PPI برای دریافت سرنخ تازه منتقل شده است.

چیدمان معاملاتی پیرامون PPI

با این شرایط، هر افتی در DXY احتمالاً با ورود خریداران مواجه می‌شود. این دیدگاه با انتظار سیاست سخت‌گیرانه‌تر از سوی فدرال‌رزرو و بالا ماندن هزینه انرژی تقویت می‌شود؛ به‌طوری‌که نفت خام WTI (نفت سبک آمریکا) بالای 85 دلار برای هر بشکه باقی مانده است. این عوامل ریسک تورم را به سمت افزایش نگه می‌دارند و فعلاً از ارزش دلار پشتیبانی می‌کنند.

با این حال، جهش تند و یکسره دلار قطعی نیست و این فضا می‌تواند برای معامله‌گران «اختیار معامله» (Options؛ قراردادی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص را می‌دهد، نه اجبار) جذاب باشد. با DXY در 98.30، ریسک دوطرفه می‌تواند استفاده از راهبردهایی مانند «استرادل» (Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و فروش با قیمت اعمال یکسان) یا «استرَنگل» (Strangle؛ خرید اختیار خرید و فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت) را برای بهره‌گیری از «نوسان» (Volatility؛ شدت تغییرات قیمت) پیرامون انتشار داده‌های مهم مناسب کند. به‌خصوص که تورم با وجود بالاتر بودن، هنوز نشانه‌های جهش گسترده و مهار‌ناپذیر مانند سال 2022 را نشان نمی‌دهد.

برای کسانی که جهت مشخصی در نظر دارند، سطوح کلیدی برای تنظیم معامله روی «قراردادهای آتی» یا اختیار معامله DXY روشن است. مقاومت نزدیک 98.70 زیر نظر است؛ سطحی که می‌تواند دیدگاه نزولی شکل‌گرفته پس از صحبت‌های متمایل به کاهش سخت‌گیری فدرال‌رزرو در اواخر 2025 را بی‌اعتبار کند. در سمت پایین، حمایت 98.10 نخستین آزمونِ این قدرت‌گیری تازه دلار خواهد بود.