نفت خام WTI (وست تگزاس اینترمدیت؛ شاخص نفت آمریکا) روز سه‌شنبه حدود ۳.۳٪ رشد کرد و با ادامه روند افزایشی چندروزه، در معاملات نقدی (Spot؛ خریدوفروش با تحویل نزدیک) به نزدیکی ۱۰۰ دلار رسید. قیمت پایانی نزدیک ۹۹.۴۰ دلار بود و سپس حوالی ۹۸.۷۰ دلار معامله شد؛ بعدتر نرخ‌هایی مانند ۹۸.۳۰ و ۹۸.۶۶ دلار هم ثبت شد.

این حرکت پس از آن رخ داد که رئیس‌جمهور ترامپ آخرین پیشنهاد صلح ایران را رد کرد و آتش‌بس را «باورنکردنی ضعیف» خواند. گزارش‌ها می‌گویند او قصد دارد با تیم امنیت ملی درباره احتمال ازسرگیری اقدام نظامی و اسکورت (همراهی نظامی برای حفاظت) کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز گفت‌وگو کند.

ریسک شوک عرضه افزایش می‌یابد

امین ناصر، مدیرعامل آرامکوی سعودی، گفت بازار هر هفته حدود ۱۰۰ میلیون بشکه از عرضه (Supply؛ مقدار نفت قابل عرضه به بازار) را از دست می‌دهد. او افزود اگر اختلال ادامه پیدا کند، بازگشت به شرایط عادی ممکن است تا سال ۲۰۲۷ عقب بیفتد.

گزارش موجودی‌های EIA (اداره اطلاعات انرژی آمریکا؛ نهاد آماری رسمی انرژی) در روز چهارشنبه قرار است به‌روزرسانی وضعیت عرضه آمریکا را در دوره بسته بودن هرمز ارائه کند. کاهش موجودی (Draw؛ کم شدن ذخایر نسبت به هفته قبل) در گزارش هفته قبل ۲.۳ میلیون بشکه بود، در حالی که پیش‌بینی‌ها ۳.۳ میلیون بشکه را نشان می‌داد.

در نمودار ۱۵ دقیقه‌ای، قیمت آغاز روز ۹۵.۱۴ دلار بود و استوکاستیک RSI (شاخص مومنتوم/شتاب؛ ترکیبی از RSI و استوکاستیک برای سنجش شدت حرکت قیمت) نزدیک ۴۲ قرار داشت. در نمودار روزانه، WTI بالاتر از EMA ۵۰روزه (میانگین متحرک نمایی؛ میانگین وزنی که به قیمت‌های جدیدتر وزن بیشتری می‌دهد) نزدیک ۹۰.۳۰ و بالاتر از EMA ۲۰۰روزه حوالی ۷۴.۸۱ معامله شد؛ پس از اصلاح (Pullback؛ عقب‌نشینی موقت قیمت) از محدوده ۱۰۵ دلار.

نوسان و راهبرد

اوپک‌پلاس همچنان کاهش تولید (Production cuts؛ محدودیت برنامه‌ریزی‌شده تولید برای حمایت از قیمت) را حفظ کرده و این موضوع برای قیمت‌ها کف ایجاد می‌کند و نگرانی‌های عرضه را تشدید می‌کند. همچنین داده‌های اخیر تورم آمریکا نشان می‌دهد CPI هسته (Core CPI؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) همچنان سمجانه بالاتر از ۳٪ مانده است؛ یعنی بانک‌های مرکزی هنوز نسبت به یک شوک تورمی ناشی از انرژی حساس هستند. این فضای کلان (Macro environment؛ شرایط کلی اقتصاد) می‌تواند باعث شود هر جهش مهم در نفت با واکنش سخت‌گیرانه‌تر سیاست پولی (Monetary policy؛ تصمیم‌های نرخ بهره و نقدینگی) روبه‌رو شود.

برای معامله‌گران، این یعنی نوسان بالا (Elevated volatility؛ تغییرات شدیدتر قیمت) و در نتیجه راهبردهای اختیار معامله (Options؛ قرارداد حق خرید/فروش در قیمت مشخص تا زمان مشخص) می‌تواند جذاب‌تر شود. خرید اختیار خرید بلندمدت (Long-dated call؛ حق خرید با سررسید دورتر) یا اسپرد اختیار خرید صعودی (Bull call spread؛ خرید کال و همزمان فروش کال با قیمت بالاتر برای کاهش هزینه) می‌تواند روشی برای گرفتن موقعیت در برابر شوک احتمالی عرضه با ریسک مشخص باشد. از سوی دیگر، با توجه به نوسان ضمنی (Implied volatility؛ نوسان مورد انتظار که از قیمت اختیارها برداشت می‌شود) که هنوز بالاست، فروش اختیار فروش با پشتوانه نقد (Cash-secured put؛ فروش پوت با کنار گذاشتن وجه لازم برای خرید احتمالی) در صورت افت معنادار به محدوده پایین ۸۰ دلار می‌تواند راهی برای دریافت پرمیوم (Premium؛ مبلغ دریافتی از فروش اختیار) و تعیین نقطه ورود مناسب باشد.

سطوح تکنیکال کلیدی از آشفتگی سال گذشته اکنون موانع روانی مهمی هستند؛ سطح ۹۰ دلار نخستین ناحیه مقاومت (Resistance؛ سطحی که معمولاً جلوی رشد قیمت را می‌گیرد) محسوب می‌شود. آزمون اصلی این است که آیا قیمت می‌تواند دوباره محدوده ۹۵ تا ۱۰۰ دلار را به چالش بکشد یا نه؛ سطحی که در ۲۰۲۵ نقش سقف (Ceiling؛ محدوده‌ای که رشد قیمت در آن متوقف می‌شود) را داشت. داده‌های پیش‌روی EIA و هر خبر از خاورمیانه می‌تواند محرک بعدی (Catalyst؛ عامل ایجاد حرکت جدید در بازار) باشد.