یواخیم ناگل، عضو شورای حکومتی بانک مرکزی اروپا و رئیس بوندس‌بانک آلمان، سه‌شنبه گفت سناریوی اصلی شامل دو افزایش نرخ بهره در آینده نزدیک است. او گفت اگر «انتظارات تورمی» (باور مردم و بازار درباره تورم آینده) از کنترل خارج شود، بانک مرکزی اروپا اقدام می‌کند و تصمیم‌های ماه ژوئن به داده‌ها بستگی دارد.

یورو واکنش خاصی به این اظهارات نشان نداد. یورو/دلار 0.33% افت کرد و حوالی 1.1745 قرار گرفت؛ حرکتی که به تقویت دلار آمریکا نسبت داده می‌شود.

ماموریت بانک مرکزی اروپا

بانک مرکزی اروپا که مقر آن در فرانکفورت است، نرخ‌های بهره را تعیین می‌کند و سیاست پولی منطقه یورو را پیش می‌برد. ماموریت آن «ثبات قیمت‌ها» است؛ یعنی هدف تورم حدود 2% است. تغییر نرخ بهره می‌تواند روی ارزش یورو اثر بگذارد.

شورای حکومتی در نشست‌هایی که سالی هشت بار برگزار می‌شود، درباره سیاست‌ها تصمیم می‌گیرد. این شورا شامل روسای بانک‌های مرکزی کشورهای منطقه یورو و شش عضو ثابت است؛ از جمله رئیس بانک مرکزی اروپا، کریستین لاگارد.

«تسهیل کمی» (Quantitative Easing/QE) یعنی بانک مرکزی با ایجاد پول جدید، دارایی‌هایی مثل اوراق قرضه دولتی یا شرکتی را می‌خرد تا هزینه تامین مالی کاهش یابد. این کار معمولاً می‌تواند یورو را تضعیف کند. بانک مرکزی اروپا از QE در سال‌های 2009 تا 2011، در 2015 و در دوره همه‌گیری کرونا استفاده کرد.

«انقباض کمی» (Quantitative Tightening/QT) برعکس QE است و وقتی اقتصاد رو به بهبود می‌رود و تورم بالا می‌ماند به کار می‌رود. یعنی خرید جدید اوراق متوقف می‌شود و پول حاصل از اوراقی که سررسید می‌شوند دوباره برای خرید اوراق جدید استفاده نمی‌شود؛ روندی که می‌تواند از یورو حمایت کند.

پیامدهای بازار برای معامله‌گران

پیام ناگل درباره دو افزایش نرخ بهره پیشِ‌رو، واکنشی مستقیم به رشد فشارهای قیمتی است. پس از برآورد اولیه یورواستات برای آوریل 2026، این موضوع قابل انتظار بود؛ جایی که تورم HICP (شاخص هماهنگ‌شده قیمت مصرف‌کننده؛ معیار استاندارد تورم در اتحادیه اروپا برای مقایسه کشورها) برخلاف انتظار به 2.9% افزایش یافت؛ جهشی قابل‌توجه نسبت به 2.4% در پایان 2025. این موضوع نشست ژوئن بانک مرکزی اروپا را به رویدادی مهم برای تغییر سیاست تبدیل می‌کند.

با وجود این لحن «انقباضی» (hawkish؛ یعنی تمایل به بالا بردن نرخ بهره برای مهار تورم)، افت فوری یورو تا 1.1745 نشان می‌دهد بازار فعلاً بیشتر به فدرال رزرو آمریکا توجه دارد. آمریکا برای آوریل 2026 یک گزارش قوی اشتغال منتشر کرد؛ در «اشتغال بخش غیرکشاورزی» (Non-Farm Payrolls؛ تعداد شغل‌های ایجادشده خارج از بخش کشاورزی) 250 هزار شغل اضافه شد. این داده دیدگاه بازار را تقویت کرد که فدرال رزرو ممکن است تهاجمی‌تر از بانک مرکزی اروپا نرخ‌ها را بالا ببرد. «اختلاف نرخ بهره» میان دو اقتصاد (Interest rate differential؛ فاصله نرخ‌های بهره که معمولاً جهت حرکت ارزها را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد) اکنون عامل اصلی برای معامله‌گران ارز است.

برای معامله‌گران «مشتقات» (Derivatives؛ ابزارهای مالی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این فاصله بین حرف‌های بانک مرکزی اروپا و واکنش بازار به معنی افزایش «نوسان» است. «نوسان ضمنی» یک‌ماهه در «اختیار معامله»‌های یورو/دلار (Implied volatility on options؛ عددی که بازار از میزان نوسان آینده در قیمت اختیار معامله برداشت می‌کند) از کف‌های نزدیک 6.5% ماه گذشته به 7.8% رسیده و انتظار می‌رود تا نشست ژوئن ادامه یابد. خرید «استرادل» یا «استرنگل» (Straddle/Strangle؛ دو استراتژی اختیار معامله برای سود بردن از نوسان بالا، بدون الزام به پیش‌بینی جهت دقیق حرکت قیمت) می‌تواند راهی برای استفاده از افزایش نوسان باشد.