شاخص احساسات مصرف‌کننده دانشگاه میشیگان برای آمریکا در ماه مه پایین‌تر از پیش‌بینی‌ها اعلام شد. پیش‌بینی 49.5 بود.

عدد واقعی 48.2 ثبت شد. این رقم در مقایسه با انتظار 49.5 برای ماه، ضعیف‌تر است.

احساسات مصرف‌کننده؛ نشانه افزایش ریسک

عدد 48.2 برای ماه مه نگران‌کننده است و حتی از پیش‌بینی بدبینانه هم پایین‌تر آمد. این معمولاً نشانه‌ای از ضعف اقتصادی در ادامه راه است، چون مصرف‌کنندگان ناراضی معمولاً کمتر خرید می‌کنند. در هفته‌های آینده باید آماده افزایش نوسان بازار باشیم و مدیریت ریسک را جدی‌تر کنیم.

این داده یعنی باید به فکر «پوشش ریسک نزولی» باشیم؛ یعنی ابزارهایی بخریم که اگر بازار افت کرد، زیان پرتفوی را جبران کند. به همین دلیل می‌توان سراغ «اختیار فروش (Put Option)» رفت؛ قراردادی که به خریدار حق می‌دهد دارایی را در قیمت مشخصی بفروشد و از افت قیمت سود بگیرد یا ضرر را کم کند. در این چارچوب، تمرکز روی اختیار فروشِ صندوق‌های شاخصی مثل SPY (نماینده شاخص S&P 500) و QQQ (نماینده نزدک 100) منطقی است، چون افت خرید مصرف‌کننده مستقیماً به کاهش سود شرکت‌ها فشار می‌آورد. از نظر تاریخی، وقتی احساسات زیر 50 آمده، «شاخص ترس بازار (VIX)»—که نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان می‌دهد—اغلب جهش کرده و عبور از سطح 30 دیده شده است. در چنین شرایطی «اختیار خرید VIX (Call Option)» می‌تواند ابزار پوشش ریسک باشد؛ یعنی قراردادی که از افزایش VIX سود می‌گیرد.

همچنین می‌توان به سراغ بخش‌هایی رفت که به روحیه مصرف‌کننده حساس‌ترند. ایجاد موقعیت «فروش» (Short) روی سهام مصرفیِ غیرضروری منطقی است؛ فروش یعنی از افت قیمت سود می‌گیرید (معمولاً با قرض گرفتن و فروش و سپس خرید ارزان‌تر). این کار را می‌توان با اختیار فروش روی ETFهایی مثل XLY انجام داد؛ XLY شرکت‌هایی را دنبال می‌کند که به هزینه‌کرد غیرضروری وابسته‌اند. در مقابل، «کالاهای مصرفی ضروری» معمولاً در این فضا بهتر عمل می‌کنند؛ چون خانوارها همچنان کالاهای پایه را می‌خرند. این گروه با ETFای مثل XLP دنبال می‌شود.

این سیگنال ضعیف می‌تواند مسیر سیاست «بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو)» درباره نرخ بهره را هم تغییر دهد. این گزارش ممکن است آنها را به توقف افزایش نرخ‌ها وادار کند. در نتیجه، خرید اختیار خرید روی ETFهای اوراق خزانه‌داری بلندمدت مثل TLT می‌تواند مطرح شود؛ چون اگر «بازدهی اوراق (Yield)» پایین بیاید—یعنی نرخ سود بازارِ اوراق کاهش پیدا کند—قیمت اوراق و TLT معمولاً بالا می‌رود، مخصوصاً وقتی ترس از رکود بیشتر شود.

چیدمان معامله برای نرخ‌ها، دلار و نوسان

تغییر احتمالی سیاست فدرال رزرو، همراه با کند شدن اقتصاد داخلی، می‌تواند به دلار آمریکا فشار بیاورد. بنابراین باید «شاخص دلار (DXY)» را زیر نظر داشت؛ DXY قدرت دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم نشان می‌دهد. شکسته شدن «سطوح حمایتی» اخیر—یعنی محدوده‌هایی که قبلاً جلوی افت را گرفته‌اند—می‌تواند نقطه مناسبی برای گرفتن موقعیت فروش روی دلار باشد؛ و در مقابل، معامله‌هایی که در آنها «یورو» یا «ین ژاپن» در موقعیت خرید قرار دارند، ممکن است منتفع شوند.