طلا کمی بالا رفت؛ خرید بانک‌های مرکزی و تنش‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه از آن حمایت کرد. تقاضا به‌دلیل تشدید درگیری نظامی آمریکا و ایران، جریان‌های «پناهگاه امن» (یعنی خرید دارایی‌های کم‌ریسک‌تر در زمان بحران) را تقویت کرده است.

بانک مرکزی چین در آوریل به ذخایر طلای خود افزود. این هجدهمین ماه پیاپی خرید بود.

بانک خلق چین طلای بیشتری خرید

بانک خلق چین ذخایر رسمی طلا را ۲۶۰ هزار اونس تروی (واحد استاندارد وزن طلا) یعنی حدود ۸ تُن افزایش داد. این بزرگ‌ترین خرید ماهانه در بیش از یک سال و بیشترین افزایش ماهانه از دسامبر ۲۰۲۴ بود.

این خریدها نشان‌دهنده تلاش چین برای متنوع‌سازی ذخایر و کاهش نگهداری «اوراق خزانه‌داری آمریکا» (اوراق بدهی دولت آمریکا) است. فعالیت بانک‌های مرکزی از بازار حمایت کرده، اما برخی خریداران مانند بانک مرکزی ترکیه اخیراً برای پشتیبانی از پول ملی، بخشی از طلا را فروخته‌اند.

رشد کوتاه‌مدت طلا به‌دلیل «بازده واقعی» بالا (بازده پس از کسر تورم) و دلار قوی آمریکا محدود مانده است. همچنین انتظار برای کاهش نزدیکِ نرخ بهره از سوی فدرال رزرو آمریکا (بانک مرکزی آمریکا) کمتر شده است.

طلا همچنان بین دو نیروی مهم گیر کرده؛ وضعیتی که در سال ۲۰۲۵ هم دیده شد. از یک سو، «کف قیمتی» (سطحی که معمولاً جلوی افت بیشتر را می‌گیرد) به‌دلیل تقاضای مداوم بانک‌های مرکزی، به‌ویژه چین، قوی است. این خریدهای ساختاری (پایدار و بلندمدت) افت‌های بازار را جذب می‌کند.

پیامدها برای معامله‌گران و نحوه چیدمان موقعیت‌ها

آخرین داده‌های شورای جهانی طلا برای سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ این روند را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد بانک‌های مرکزی در مجموع ۲۵۰ تُن به ذخایر جهانی اضافه کرده‌اند. این انباشت مداوم، نگاه ما را تقویت می‌کند که این تقاضا یک ویژگی بلندمدت است و به بازار «باد موافق» (عامل حمایتی) می‌دهد. بنابراین گرفتن «موقعیت فروش سنگین» (شرط‌بندی بزرگ روی افت قیمت) ریسک بالایی دارد.

با این حال، شرایط کلان سخت‌گیرانه‌ای که سال گذشته جلوی رشد را گرفت، نشانه‌هایی از کاهش فشار دارد. با انتشار داده تورم آوریل ۲۰۲۶ که کمی پایین‌تر و ۲.۹٪ بود، بحث درباره احتمال کاهش نرخ بهره فدرال رزرو در ادامه امسال پررنگ‌تر شده است. در نتیجه، «شاخص دلار» (DXY، سنجه قدرت دلار در برابر چند ارز مهم) از سقف‌های اخیر عقب نشسته و حوالی ۱۰۴.۵ معامله می‌شود.

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این فضا یعنی سقف رشد مثل ۲۰۲۵ سفت‌وسخت نیست. به‌نظر ما استفاده از «اسپرد کال» روی «قرارداد آتی طلا» (خرید یک اختیار خرید و هم‌زمان فروش اختیار خرید دیگر در قیمت بالاتر) رویکرد معقولی است تا از رشد تدریجی بهره ببرد، در عین حال ریسک را محدود و هزینه «پرمیوم» (مبلغی که برای خرید اختیار پرداخت می‌شود) را مدیریت کند. این راهبرد از رشد احتمالی استفاده می‌کند بدون اینکه نیاز به جهش فوری و شدید قیمت باشد.

همچنین باید الگوی اواخر ۲۰۱۸ را به یاد داشت؛ زمانی که توقف روند افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در نهایت به کاهش نرخ‌ها در ۲۰۱۹ انجامید و جهش بزرگی در طلا ایجاد کرد. با توجه به اینکه «نوسان ضمنی» (برآورد بازار از نوسان آینده که در قیمت اختیار معامله دیده می‌شود) اکنون متوسط است، خرید «اختیار خرید» با سررسیدهای دورتر می‌تواند جذاب باشد. این کار معامله‌گر را برای حرکت قیمتی بزرگ‌تر آماده می‌کند، اگر فدرال رزرو علامت روشنِ تغییر مسیر سیاستی بدهد.