ادعاهای ادامهدار بیکاری آمریکا (تعداد افرادی که پس از دریافت اولیه، همچنان از «مزایای بیکاری» پول میگیرند) در هفته منتهی به ۲۴ آوریل به ۱.۷۶۶ میلیون نفر رسید. این عدد پایینتر از پیشبینی ۱.۸ میلیون نفر بود.
این نتیجه نشان میدهد تعداد افرادی که بیش از انتظار روی مزایای بیکاری ماندهاند کمتر بوده است. اختلاف با پیشبینی ۰.۰۳۴ میلیون نفر (۳۴ هزار نفر) بود.
پیامدها برای سیاست فدرال رزرو
پایینتر بودن ادعاهای ادامهدار بیکاری نسبت به انتظار در ۲۴ آوریل نشان میدهد بازار کار «فشردهتر» از حد انتظار است؛ یعنی پیدا کردن نیروی کار سختتر است و فشار دستمزدها میتواند بالاتر بماند. چنین قدرتی یعنی فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) دلیل کمتری برای فکر کردن به کاهش نرخ بهره در کوتاهمدت دارد. این را نشانهای میدانیم که سیاست پولی «سختگیرانه» (نرخهای بهره بالا و شرایط مالی دشوارتر) مدت بیشتری ادامه پیدا میکند.
این دادههای بازار کار با اعداد اخیر دیگر همخوان است؛ مانند گزارش تازه «CPI» (شاخص قیمت مصرفکننده؛ معیار تورم برای سبد کالاها و خدمات خانوار) که نشان داد «تورم هسته» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) در سطح سرسختانه ۳.۱٪ مانده، و همچنین «PMI تولید» (شاخص مدیران خرید بخش تولید؛ عدد بالاتر معمولاً نشانه بهبود فعالیت است) که برخلاف انتظار کمی بالا رفت. این الگوی تابآوری فعالیت اقتصادی، استدلال قوی علیه کاهش زودهنگام نرخها ایجاد میکند. در نتیجه، انتظار بازار برای کاهش نرخ در ماه ژوئیه اکنون کمتر محتمل به نظر میرسد.
برای معاملهگران نرخ بهره، این موضوع دیدگاه «بالاتر برای مدت طولانیتر» را تقویت میکند. میتوان به موقعیتگیری در «قراردادهای آتی SOFR» (قراردادهایی که روی نرخ بهره کوتاهمدت دلار و انتظار از مسیر نرخها قیمتگذاری میشوند) فکر کرد که روی عدم وقوع کاهش نرخ تا قبل از سهماهه چهارم شرط میبندند. «فروش قراردادهای آتی اوراق خزانهداری ۲ساله» هم میتواند گزینهای باشد، چون بازدهی این اوراق بهشدت به انتظار بازار از سیاست فدرال رزرو حساس است.
در بازار سهام، این دادههای قوی میتواند برای «سهام رشدی» (شرکتهایی که ارزشگذاریشان بیشتر به رشد آینده وابسته است و به هزینه وام حساساند) مانع ایجاد کند. میتوان خرید «اختیار فروش (Put)» روی شاخصهای سنگین از سهام فناوری را بهعنوان پوشش ریسک در برابر بازقیمتگذاری انتظارات نرخ بهره در نظر گرفت. همچنین ممکن است «نوسان» (شدت بالا و پایین شدن قیمتها) افزایش یابد و «اختیار خرید VIX» (VIX شاخص ترس/نوسان بازار؛ اختیار خرید آن یعنی شرطبندی روی بالا رفتن نوسان) میتواند راهی برای آمادگی در برابر تلاطم بازار باشد.
شباهت تاریخی و چشمانداز کوتاهمدت
با نگاه به گذشته، وضعیت مشابهی در تابستان ۲۰۲۵ دیده شد؛ زمانی که گزارشهای قوی اشتغال بهطور پیدرپی زمانبندی کاهش سیاست سختگیرانه را عقب انداخت. نتیجه آن دورهای از حرکت خنثی و فرسایشی در بازار سهام بود که به ضرر کسانی تمام شد که روی رشد سریع بازار شرط بسته بودند. این مقایسه تاریخی میگوید در هفتههای پیشِرو انتظار جهش بزرگ و سریع بازار را باید محدودتر کرد.
