نقره (XAG/USD) روز چهارشنبه پس از گزارش‌هایی درباره پیشرفت در مسیر یک توافق احتمالی صلح میان آمریکا و ایران، افزایش یافت. XAG/USD حوالی ۷۷ معامله می‌شد و بیش از ۵.۵۰٪ در روز رشد داشت.

وب‌سایت Axios گزارش داد واشنگتن و تهران به توافقی برای پایان دادن به جنگ و تعیین چارچوبی برای مذاکرات هسته‌ایِ جزئی‌تر نزدیک‌تر شده‌اند. پس از این خبر، دلار آمریکا و قیمت نفت خام کاهش یافتند.

واکنش بازار و محرک‌های کلان

کاهش قیمت نفت، نگرانی‌های کوتاه‌مدت درباره تورم (افزایش عمومی قیمت‌ها) را کمتر کرد و بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا را پایین آورد؛ موضوعی که به نفع نقره است، چون نقره «بهره» یا «سود دوره‌ای» نمی‌دهد (دارایی بدون بازده). بازارها همچنین دوباره به سمت در نظر گرفتن کاهش نرخ بهره فدرال رزرو تا پایان سال حرکت کردند.

با این حال، هنوز مشخص نیست دو طرف به توافق نهایی برسند یا نه و همین می‌تواند رشد بیشتر را محدود کند. همچنین جهش سریعِ درون‌روزی می‌تواند احتمال ورود قیمت به فاز «تثبیت/استراحت» را بالا ببرد.

در نمودار روزانه، نقره زیر میانگین‌های متحرک ساده (SMA؛ میانگین قیمت در تعداد مشخصی از روزها) ۵۰روزه و ۱۰۰روزه باقی ماند. شاخص قدرت نسبی (RSI؛ سنجه سرعت و شدت حرکت قیمت) نزدیک ۵۳ بود، MACD (ابزار سنجش جهت و شتاب روند با مقایسه میانگین‌های متحرک) اندکی مثبت بود و شاخص ADX (معیار قدرت روند، نه جهت آن) حدود ۱۲ قرار داشت.

مقاومت (سطحی که معمولاً فروش‌ها بیشتر می‌شود) در SMA ۵۰روزه نزدیک ۷۷ دلار و SMA ۱۰۰روزه نزدیک ۸۰ دلار دیده می‌شود. حمایت (سطحی که معمولاً خریدها بیشتر می‌شود) در محدوده ۷۰ تا ۷۱ دلار قرار دارد و SMA ۲۰۰روزه در ۶۳ دلار است.

اختیار معامله و راهبرد نوسان

جهش ناگهانی قیمت تا سطح مقاومتی ۷۷ دلار که با تیترهای ژئوپلیتیک (تحولات سیاسی-امنیتی بین کشورها) تحریک شده، نشان می‌دهد باید محتاط بود. با توجه به نامطمئن بودن توافق نهایی آمریکا و ایران، این شرایط می‌تواند بیشتر فرصت معامله روی «نوسان» باشد تا گرفتن یک موضع جهت‌دار قوی. نوسان ضمنی (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت اختیار معامله برداشت می‌کند) در اختیار معامله نقره به بالاترین سطح شش‌ماهه رسیده و برای قراردادهای نزدیک‌سررسید (front-month؛ قرارداد ماه/سررسید نزدیک) به بیش از ۳۵٪ رسیده است؛ بنابراین راهبردهای «فروش اختیار» (گرفتن درآمد از حق‌بیمه/پرمیوم) جذاب‌تر می‌شوند.

برای کسانی که در صورت امضای توافق، رشد بیشتر را محتمل می‌دانند، خرید «اسپرد کال» (call spread؛ خرید یک اختیار خرید و هم‌زمان فروش اختیار خرید دیگر در قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه) روشی با ریسک مشخص است. مثلاً اسپرد کال ژوئن ۷۷/۸۰ دلار می‌تواند حرکت تا مقاومت مهم بعدی را پوشش دهد و هم‌زمان هزینه پرمیوم پرداختی را در دوره نوسان بالا محدود کند. باید در نظر داشت که جهش مشابهی که بر امیدهای دیپلماتیک بنا شده بود، وقتی مذاکرات به مشکل خورد به‌سرعت برگشت.

ضعف شاخص‌های روند نشان می‌دهد این رشد از نظر تکنیکال پشتوانه قوی ندارد و می‌تواند راه را برای فاز تثبیت باز کند. فروش «آیرون کندور» (iron condor؛ ترکیب هم‌زمان فروش و خرید اختیار خرید و اختیار فروش در چند قیمت اعمال، با هدف سود از ماندن قیمت در یک بازه) با قیمت‌های اعمال نزدیک حمایت ۷۰ دلار و مقاومت ۸۰ دلار می‌تواند راهی محتاطانه برای دریافت پرمیوم باشد؛ یعنی شرط‌بندی روی اینکه قیمت در محدوده نوسان کند تا بازار منتظر خبر قطعی بماند. این راهبرد با تصویر تکنیکال بازاری هم‌خوان است که با یک خبر، خیلی سریع و زیاد حرکت کرده است.

در حالی که بازار اکنون احتمال کاهش نرخ بهره فدرال رزرو را بالاتر قیمت‌گذاری می‌کند و ابزار CME FedWatch (ابزار برآورد احتمال تصمیم نرخ بهره بر اساس معاملات بازار) احتمال ۶۵٪ برای سپتامبر را نشان می‌دهد، باید توجه داشت تورم پایه (Core CPI؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) همچنان نگرانی است. گزارش اخیر آوریلِ Core CPI عدد ۳.۱٪ را نشان داد که پایین آمدنش کند بوده و می‌تواند سرعت کاهش محدودیت‌های پولی را کمتر از چیزی کند که معامله‌گران انتظار دارند. این واقعیت اقتصادی ممکن است رشدهای بزرگ‌تر دارایی‌های بدون بازده را تا زمان قطعی‌تر شدن کاهش نرخ بهره، محدود کند.