روز چهارشنبه، بانک مرکزی چین (PBOC) نرخ مرجع جفت‌ارز USD/CNY را برای جلسه معاملاتی بعدی روی ۶.۸۵۶۲ تعیین کرد.

این عدد با نرخ رسمی جمعه گذشته ۶.۸۶۲۸ و برآورد رویترز ۶.۸۱۶۰ مقایسه می‌شود.

تقویت کنترل‌شده یوآن

بانک مرکزی چین نشان داده قصد دارد روند تقویت یوآن را کنترل کند و اجازه ندهد کاملاً بر اساس عرضه و تقاضای بازار حرکت کند. نرخ مرجع نسبت به هفته قبل قوی‌تر تعیین شد، اما کمتر از انتظار بازار بود؛ یعنی بانک مرکزی عمداً می‌خواهد سرعت تقویت یوآن را کم کند. نتیجه این است که احتمالاً مسیر کلی به سمت یوآن قوی‌تر است، اما با سقف و کف‌گذاری و دخالت‌های هدفمند کنترل می‌شود.

این اقدام بعد از آن است که رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده در اقتصاد) چین در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ به ۴.۸٪ رسید، اما آمار صادرات آوریل که همین هفته منتشر شد، کاهش ۱.۲٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل را نشان داد. این ضعف در تجارت خارجی احتمالاً دلیل احتیاط بانک مرکزی است تا ارز خیلی سریع تقویت نشود؛ چون تقویت ارز، درآمد صادرکنندگان را در تبدیل ارزهای خارجی به یوآن کاهش می‌دهد و فشار بیشتری به صادرات وارد می‌کند. بانک مرکزی بین ثبات بازار و ضعف تقاضای خارجی در حال موازنه است.

با نگاه به ۲۰۲۵، نوسان‌های ۲۰۲۴ چشمگیر بود؛ زمانی که جفت‌ارز USD/CNY بارها سطح ۷.۳۰ را آزمایش کرد و نگرانی از خروج سرمایه (خروج پول از کشور به بازارهای خارجی) بالا گرفت. به نظر می‌رسد بانک مرکزی اکنون با دخالت برای جلوگیری از حرکت‌های تند و سفته‌بازانه (معامله‌گری کوتاه‌مدت برای سود از نوسان)، تلاش می‌کند بی‌ثباتی آن دوره تکرار نشود.

برای معامله‌گران ابزارهای مشتقه (قراردادهایی مثل اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه مثل ارز مشتق می‌شود)، این وضعیت معمولاً محیطی مناسب برای فروش نوسان کوتاه‌مدت است؛ یعنی معامله‌گر روی کم‌نوسان شدن قیمت شرط می‌بندد. اقدام PBOC عملاً سرعت افت USD/CNY را محدود می‌کند (یعنی نمی‌گذارد دلار خیلی سریع در برابر یوآن پایین بیاید). در چنین فضایی، راهبردهایی مثل فروش «استرنگل» کوتاه‌مدت (Short-dated strangle؛ فروش هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت و سررسید کوتاه، برای کسب سود از کم‌نوسان بودن) می‌تواند جذاب باشد. برداشت کلی این است که مقام‌های چینی نرخ ارز را در بازه‌ای محدود نگه می‌دارند.

یک رویکرد جهت‌دارتر این است که با «اختیار معامله» (Options؛ قرارداد حق خرید یا فروش در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص) برای کاهش تدریجی و کنترل‌شده USD/CNY موقعیت گرفت. به‌جای ورود مستقیم به «قرارداد آتی» (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص)، می‌توان سراغ «ریسک ریورسال» (Risk-reversal؛ ترکیبی از خرید یک اختیار خرید و فروش یک اختیار فروش برای گرفتن جهت بازار با هزینه کمتر) رفت. در اینجا منظور خرید اختیار خرید CNH و فروش اختیار فروش CNH است. CNH همان یوآن در بازار برون‌مرزی (خارج از سرزمین اصلی چین) است. این راهبرد از تقویت آرام یوآن سود می‌برد و اگر بانک مرکزی ناگهان تصمیم به تضعیف یوآن بگیرد، ریسک را تا حدی محدود می‌کند.

داده‌های مهم برای رصد

هفته آینده آمار تولید صنعتی و خرده‌فروشی چین برای آوریل منتشر می‌شود و می‌تواند تصویر روشن‌تری از وضعیت تقاضای داخلی بدهد. در آمریکا هم گزارش تورم CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده؛ سنجه تغییر قیمت کالاها و خدمات برای مصرف‌کننده) مهم است، چون مستقیماً بر چشم‌انداز سیاست‌گذاری فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) و قدرت دلار اثر می‌گذارد. این داده‌ها مشخص می‌کند آیا PBOC همین مسیر «تقویت کنترل‌شده» را ادامه می‌دهد یا نه.