USD/INR روز سه‌شنبه پس از عقب‌نشینی محدود دلار آمریکا، کمی پایین‌تر معامله شد. این جفت‌ارز پس از ثبت رکورد ۹۵.۴۰ در روز دوشنبه، کاهش یافت و نزدیک ۹۵.۱۲ قرار گرفت؛ حدود ۰.۱۲٪ افت.

تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه همچنان بر ارزهای بازارهای نوظهور، از جمله روپیه هند، فشار آورد. تقاضا برای دلار آمریکا به‌دلیل ابهام ناشی از جنگ همچنان حمایت شد.

ریسک خاورمیانه و تقاضای دلار

وابستگی هند به واردات انرژی، فشار بر روپیه را بیشتر کرد. هند بیش از ۸۰٪ نیاز نفت خام خود را وارد می‌کند و بخش زیادی از محموله‌ها از تنگه هرمز عبور می‌کنند.

نفت برنت نزدیک ۱۱۰ دلار به ازای هر بشکه نوسان داشت؛ در شرایط اختلال در عرضه. افزایش هزینه نفت، هزینه واردات هند را بالا برد و تقاضای داخلی برای دلار آمریکا را تقویت کرد.

افزایش قیمت نفت خام همچنین ریسک تورم را بالا برد و چشم‌انداز رشد را تضعیف کرد. این موضوع انتظار برای کاهش زودهنگام نرخ بهره در جهان را کم کرد و بازده اوراق بدهی را بالا نگه داشت. (بازده اوراق بدهی یعنی سودی که سرمایه‌گذار از نگهداری اوراق دولتی/شرکتی می‌گیرد.)

سرمایه‌گذاران خارجیِ پرتفویی (Foreign Portfolio Investors) در چهار ماه اول ۲۰۲۶ بیش از ۲۰ میلیارد دلار از سهام هند خارج کردند. (سرمایه‌گذار پرتفویی یعنی سرمایه‌گذاری که سهام و اوراق را می‌خرد و می‌فروشد و معمولاً در مدیریت شرکت دخالت مستقیم ندارد.) تقریباً ۱۹ میلیارد دلار از این خروج سرمایه از زمان شروع جنگ ایران رخ داده است.

پیامدهای معاملاتی برای USD/INR

شرایط فعلی از تداوم ضعف روپیه هند حکایت دارد و نشان می‌دهد بهتر است دید صعودی نسبت به USD/INR حفظ شود. با رسیدن قراردادهای آتی نفت برنت برای تحویل ژوئیه به ۱۱۲ دلار در صبح امروز و تداوم نگرانی‌های عرضه در خاورمیانه، تقاضای قوی شرکت‌ها برای دلار احتمالاً ادامه‌دار است. (قرارداد آتی یعنی قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص.) این فشار احتمالاً در هفته‌های آینده کاهش چشمگیری نخواهد داشت.

خروج قابل‌توجه و پیوسته سرمایه خارجی دیده می‌شود؛ داده‌های هفته گذشته شرکت سپرده‌گذاری مرکزی اوراق بهادار هند (National Securities Depository Limited) خروج خالص ۴.۵ میلیارد دلار را فقط در ماه آوریل تأیید کرد. این موضوع در تضاد با ثبات نسبی بیشترِ سال ۲۰۲۵ است؛ زمانی که این جفت‌ارز در محدوده پایین‌تری معامله می‌شد. فروش مداوم خارجی‌ها عاملی مهم است که همچنان بر روپیه فشار می‌آورد.

معامله‌گران بازار مشتقه (Derivative) می‌توانند استفاده از قراردادهای آتی برای گرفتن موقعیت خرید (Long) در USD/INR را در نظر بگیرند. (مشتقه یعنی ابزار مالی که قیمتش از دارایی اصلی مثل ارز یا سهام گرفته می‌شود؛ موقعیت خرید یعنی سود از افزایش قیمت.) این روش به‌طور مستقیم از تضعیف بیشتر روپیه سود می‌برد. بستن قراردادهای فوروارد برای خرید دلار در سطوح فعلی می‌تواند اقدام محتاطانه‌ای برای پوشش ریسک باشد؛ در برابر احتمال عبور از سقف ۹۵.۴۰. (فوروارد یعنی توافق خرید/فروش در آینده با نرخ تعیین‌شده؛ پوشش ریسک یعنی کاهش آسیب از نوسان قیمت.)

برای معامله‌گران اختیار معامله (Options)، خرید اختیار خرید (Call) روی USD/INR راهی است برای بهره‌گیری از حرکت صعودی، در حالی‌که ریسک به مبلغ حق‌بیمه پرداختی محدود می‌شود. (اختیار معامله یعنی حق خرید/فروش بدون الزام؛ حق‌بیمه یعنی هزینه خرید اختیار.) با افزایش ابهام، نوسان ضمنی (Implied Volatility) بالا رفته و این راهبرد را گران‌تر کرده است، اما می‌تواند بازده بیشتری هم داشته باشد. (نوسان ضمنی یعنی برآورد بازار از میزان نوسان آینده که در قیمت اختیارها دیده می‌شود.)

حساب واقعی VT Markets خود را ایجاد کنید و همین حالا معامله را شروع کنید.