UOB انتظار دارد بانک مرکزی اروپا (ECB) سیاست پولی را عمدتاً ثابت نگه دارد و در نشست ۱۱ ژوئن فقط یک افزایش نرخ ۲۵ «واحد پایه» (basis point؛ هر ۱۰۰ واحد پایه = ۱ درصد) انجام دهد. این نهاد به تنگی بازار کار (یعنی کمبود نیروی کار و فشار دستمزدی) و وجود «ضربه‌گیرهای مالی» (fiscal buffers؛ ظرفیت بودجه‌ای دولت‌ها برای حمایت از اقتصاد) اشاره می‌کند که می‌تواند به اقتصاد کمک کند یک افزایش محدود نرخ را جذب کند.

UOB پیش‌بینی می‌کند تورم منطقه یورو در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ بالای ۳.۰٪ به اوج برسد و سپس در ۲۰۲۷ به زیر ۲.۰٪ کاهش یابد. این نهاد می‌گوید تورم «پایه/هسته» (underlying/core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و غذا) در آوریل کاهش یافته، اما نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد انتظار افزایش قیمت‌ها در میان شرکت‌ها و خانوارها بالا رفته و می‌تواند تورم را ماندگارتر کند.

چشم‌انداز تورم و ریسک‌های انرژی

این نهاد انتظار دارد درگیری خاورمیانه بر فعالیت اقتصادی فشار بیاورد، اما اثر آن بر رشد محدود باشد. UOB قیمت انرژی را منبع اصلی فشار تورمی می‌داند و چشم‌انداز میان‌مدت را به اندازه و مدت «شوک انرژی» (افزایش ناگهانی قیمت انرژی) و همچنین اثرات غیرمستقیم و «اثر دور دوم» (second-round effects؛ سرایت افزایش قیمت‌ها به دستمزدها و سپس موج جدید افزایش قیمت‌ها) مرتبط می‌کند.

UOB می‌گوید تراز ریسک‌ها به سمت یک گام دیگر «سخت‌گیری پولی» (tightening؛ افزایش نرخ بهره/سیاست انقباضی) در همین سال متمایل است. همچنین اضافه می‌کند مسیر سیاست‌گذاری همچنان نامطمئن است و به‌شدت به نوسان‌های بازار کالاها (commodity markets؛ مثل نفت و گاز و فلزات) بستگی دارد.

با توجه به وضعیت فعلی، ما خود را برای یک افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ از سوی بانک مرکزی اروپا در ۱۱ ژوئن آماده می‌کنیم. آخرین برآورد سریع تورم (flash estimate؛ برآورد اولیه پیش از انتشار نهایی) برای منطقه یورو در آوریل ۲۰۲۶ برابر ۲.۷٪ بود و با ثابت ماندن نرخ بیکاری در کف تاریخی ۶.۵٪، ECB فضای کافی برای اقدام دارد. به نظر می‌رسد این افزایش نرخ تا حد زیادی در «قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاه‌مدت» (front-end interest rate futures؛ ابزارهای مشتقه برای نرخ‌های کوتاه‌مدت) از قبل قیمت‌گذاری شده است.

راهبرد پس از نشست ژوئن

فرصت اصلی در اتفاقات پس از ژوئن است، چون قیمت‌گذاری بازار در حال حاضر حدود ۴۰ واحد پایه سخت‌گیری تا پایان سال را نشان می‌دهد؛ یعنی احتمال افزایش دوم هم در قیمت‌ها منعکس شده است. ما معتقدیم اقتصاد مقاوم می‌تواند همین یک افزایش را تحمل کند، اما ریسک‌های انرژی میل ECB به اقدامات بیشتر را محدود می‌کند. بنابراین، موقعیت‌های «مشتقه» (derivatives؛ قراردادهایی که ارزششان از دارایی/نرخ دیگر می‌آید) که روی عدم افزایش بیشتر نرخ‌ها در نیمه دوم ۲۰۲۶ شرط می‌بندند—مثل فروش قراردادهای آتی یوریبور (Euribor futures؛ قرارداد آتی روی نرخ بین‌بانکی یورو) برای دسامبر ۲۰۲۶—می‌تواند جذاب باشد.

نگاهی به گذشته نشان می‌دهد «مکث محتاطانه» ECB در بخش عمده ۲۰۲۵ بیانگر بی‌میلی به انقباض بیش از حد در شرایط رشد شکننده بود. این زمینه تاریخی نشان می‌دهد افزایش ژوئن بیشتر یک تنظیم هدفمند برای تورم ماندگار است تا آغاز یک چرخه جدید و تهاجمی. بنابراین می‌توان به ساختارهایی مثل «سوآپ نرخ بهره گیرنده» (receiver interest rate swaps؛ قراردادی که در آن نرخ ثابت دریافت می‌کنید و نرخ شناور می‌پردازید، با فرض اینکه نرخ‌های شناور کمتر از انتظار بالا می‌روند) فکر کرد.

عدم‌قطعیت همچنان بسیار بالاست، به‌ویژه با تشدید دوباره تنش‌های خاورمیانه که نفت برنت را دوباره به بالای ۹۵ دلار در هر بشکه رسانده است. این موضوع ریسک «غافلگیری سیاستی» (policy surprise؛ اقدام غیرمنتظره بانک مرکزی) را در نشست بالا می‌برد و راهبردهای «اختیار معامله» (options؛ حق خرید/فروش بدون الزام) را جذاب‌تر می‌کند. خرید «نوسان» (volatility؛ شدت نوسان قیمت) از طریق «استرادل» (straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش در یک قیمت اعمال) روی یورو استاکس ۵۰ یا اختیارهای EUR/USD می‌تواند در صورت حرکت بزرگ بازار، مستقل از جهت، سودآور باشد.

یک افزایش نرخ «یک‌باره و تمام» می‌تواند در نهایت از نگاه بازار ارز «متمایل به انبساط» (dovish؛ یعنی نرم‌تر/کم‌سخت‌گیرانه‌تر نسبت به انتظار) تلقی شود، به‌ویژه اگر فدرال رزرو پیام سخت‌گیرانه‌تری بدهد. اگر بیانیه ECB در ۱۱ ژوئن تأیید کند افزایش دیگری در کار نیست، یورو ممکن است تضعیف شود. معامله‌گران بهتر است با اختیار معامله برای احتمال کاهش نرخ برابری EUR/USD پس از اعلام تصمیم آماده باشند.