بیشتر ارزهای آسیایی همزمان با افزایش قیمت نفت برنت به‌سمت ۱۲۰ دلار برای هر بشکه تضعیف شدند؛ موضوعی که ریسک‌های تورمی را بالا می‌برد و انتظارها را به‌سمت سیاست سخت‌گیرانه‌تر (افزایش سریع‌تر نرخ بهره و کنترل شدیدتر تورم) از سوی فدرال رزرو سوق می‌دهد. نگرانی از «کاهش تقاضا به‌دلیل گرانی» (وقتی قیمت‌های بالا مصرف را کم می‌کند) نیز بر فضای بازار فشار آورد.

نوسان‌ها در منطقه یکسان نبود. وون کره‌جنوبی دوباره تحت فشار قرار گرفت و پزوی فیلیپین و بات تایلند که به قیمت نفت حساس‌ترند، به افت خود ادامه دادند.

تمرکز بر عرضه و قیمت‌گذاری نفت

یوان چین (رنمینبی) نسبت به سایر ارزها بهتر دوام آورد، هرچند در برابر دلار آمریکا اندکی تضعیف شد. تمرکز اصلی بازار همچنان بر عرضه نفت و قیمت‌گذاری آن است.

ادامه تنش‌های آمریکا و ایران با فشرده‌تر شدن بازار نفت (کمبود نسبی عرضه نسبت به تقاضا) و خطر افزایش بیشتر قیمت‌ها مرتبط دانسته می‌شود. این وضعیت می‌تواند عملکرد ارزهای آسیایی را همچنان تحت فشار نگه دارد.

گزارش‌ها از آماده‌شدن برای تمدید محاصره دریایی در تنگه هرمز تا زمان رسیدن به توافق هسته‌ای خبر داده‌اند. همچنین CNN گزارش داده ایران ممکن است به‌زودی یک طرح اصلاح‌شده ارائه کند. شرایط «سیال» (سریع‌التغییر) توصیف شده و هرگونه کاهش تنش و افت قیمت نفت می‌تواند فشار کاهش ارزش (افت نرخ برابری) بر ارزهای آسیایی را کمتر کند.

فرصت‌های معامله جفت‌ارزی

اثر این عوامل یکنواخت نیست و برای «معامله جفت‌ارزی» (همزمان خرید یک ارز و فروش ارز دیگر برای استفاده از اختلاف عملکرد) فرصت ایجاد می‌کند. ارز کشورهای واردکننده بزرگ نفت مانند وون کره‌جنوبی فشار بیشتری نشان می‌دهند و جفت‌ارز USD/KRW (دلار/وون) اکنون سطح ۱۳۸۰ را می‌آزماید. بات تایلند و پزوی فیلیپین هم در برابر جهش‌های بیشتر قیمت نفت آسیب‌پذیرند؛ الگویی که سال گذشته هم دیده شد.

این فضا می‌تواند معامله‌گران را به سمت خرید «نوسان» (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمت) در جفت‌های حساس‌تر سوق دهد. «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت می‌شود) در اختیار معامله‌های USD/THB در یک ماه گذشته بیش از ۱۲٪ بالا رفته، اما هنوز از اوج‌های ۲۰۲۵ پایین‌تر است؛ یعنی احتمال ادامه حرکت وجود دارد. راهبردهایی مانند «استرادل خرید» (Long Straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با یک قیمت اعمال برای سود گرفتن از حرکت بزرگ در هر جهت) می‌تواند برای استفاده از حرکت شدید قیمت در هر سمت مناسب باشد.

یوان چین دیگر «لنگر مطمئن» گذشته نیست. با اینکه از همتایان منطقه‌ای مقاوم‌تر بوده، داده‌های ضعیف اخیر صادرات چین نگرانی درباره پایداری آن را افزایش داده است. در نتیجه استفاده از یوان به‌عنوان «ارز تأمین مالی» (Funding Currency؛ وام گرفتن/فروش آن برای خرید ارزهای دیگر) برای گرفتن موقعیت خرید روی سایر ارزهای آسیایی، نسبت به یک سال قبل پرریسک‌تر شده است.

ما تحولات ژئوپلیتیک را از نزدیک دنبال می‌کنیم، زیرا هر نشانه‌ای از کاهش تنش میان قدرت‌های بزرگ می‌تواند قیمت نفت را پایین بیاورد و این روندها را سریع برگرداند. معامله‌گران می‌توانند با اختیار معامله ریسک را مشخص کنند؛ مثلاً «اسپرد اختیار خرید دلار» (USD Call Spread؛ خرید یک اختیار خرید و فروش اختیار خرید با قیمت اعمال بالاتر برای محدود کردن هزینه) روی جفت‌هایی مثل USD/PHP. این کار امکان بهره‌گیری از ادامه تضعیف ارز را می‌دهد و در عین حال هزینه حق‌بیمه (Premium؛ مبلغ پرداختی برای خرید اختیار) را محدود می‌کند اگر شرایط ناگهان بهتر شود.

حساب واقعی VT Markets خود را ایجاد کنید و از همین حالا معامله را شروع کنید.