طلا روز پنج‌شنبه تا حدود ۴,۶۲۰ دلار افزایش یافت و با رشد ۱.۶۷ درصدی همراه شد؛ پس از آنکه چهارشنبه به کف یک‌ماهه ۴,۵۱۰ دلار رسیده بود. با این حال، همچنان در مسیر دومین افت ماهانه پیاپی قرار داشت.

این حرکت پس از تضعیف دلار آمریکا رخ داد؛ زیرا توکیو هشدارها درباره احتمال «مداخله ارزی» (یعنی دخالت مستقیم دولت/بانک مرکزی برای بالا یا پایین بردن نرخ ارز در بازار) را افزایش داد. «شاخص دلار آمریکا» (Dollar Index: سنجه‌ای از ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) نزدیک ۹۸.۲۸ بود و ۰.۶۸ درصد افت کرد.

ریسک ژئوپلیتیک همچنان در کانون توجه

ریسک ژئوپلیتیک همچنان در کانون توجه بود؛ زیرا آمریکا اعلام کرد «محاصره دریایی» ایران (یعنی محدود کردن رفت‌وآمد کشتی‌ها در مسیرهای دریایی) را تا زمان دستیابی به توافق هسته‌ای حفظ می‌کند. همچنین طرحی برای بازگشایی تنگه هرمز در دست بررسی بود، همزمان با تلاش‌ها برای حفاظت از جریان انرژی و در عین حال حفظ فشار بر بنادر ایران.

افزایش قیمت نفت نگرانی‌های تورمی را تقویت کرد؛ موضوعی که می‌تواند «نرخ بهره» را بالا نگه دارد و به طلا که «بدون بازده» است فشار وارد کند (یعنی طلا سود دوره‌ای مثل بهره بانکی یا سود اوراق پرداخت نمی‌کند). فدرال رزرو نرخ‌ها را در بازه ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت؛ تصمیمی که با رأی ۸ به ۴ تصویب شد و بیشترین میزان اختلاف رأی از سال ۱۹۹۲ بود.

بازارها اکنون ماندن نرخ‌ها در همین سطح تا سال ۲۰۲۶ را قیمت‌گذاری کرده‌اند، در حالی که احتمال افزایش نرخ تا آوریل ۲۰۲۷ به ۲۳.۸ درصد رسید؛ این رقم یک هفته قبل ۰.۸ درصد بود. دوره جروم پاول در ۱۵ مه پایان می‌یابد و کوین وارش در انتظار رأی کامل سناست.

رشد اقتصادی آمریکا در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ به صورت «سالانه‌شده» ۲.۰ درصد اعلام شد (سالانه‌شده یعنی تبدیل رشد فصلی به معادل سالانه برای مقایسه)، در حالی که رقم قبلی ۰.۵ درصد و انتظار بازار ۲.۳ درصد بود. «شاخص PCE» ماه مارس ۰.۷ درصد در مقیاس ماهانه افزایش یافت و «PCE هسته» (یعنی PCE بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) ۰.۳ درصد در مقیاس ماهانه بالا رفت؛ مجموع خرید طلای بانک‌های مرکزی در سال ۲۰۲۲ به ۱,۱۳۶ تن رسید که حدود ۷۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

طلا با نیروهای متضاد اقتصاد کلان روبه‌روست

طلا میان تضعیف دلار آمریکا و باد مخالف تورم ماندگار گرفتار شده است. این فضا ظرفیت رشد را محدود می‌کند و بازار اکنون حدوداً «یک احتمال از چهار» برای یک افزایش دیگر نرخ بهره تا همین موقع سال آینده در نظر گرفته است. بنابراین معامله‌گران بهتر است جهش فعلی به سمت سطح «مقاومت» ۴,۶۸۵ دلار (مقاومت یعنی محدوده‌ای که معمولاً جلوی رشد قیمت را می‌گیرد) را با احتیاط ببینند.

تغییر احتمالی مدیریت در فدرال رزرو در ۱۵ مه عدم‌قطعیت زیادی ایجاد کرده و انتظار می‌رود «نوسان» (بالا و پایین شدن سریع و شدید قیمت) به‌طور محسوسی افزایش یابد. شرایطی مشابه در سال ۲۰۱۸ نیز دیده شد، زمانی که پاول برای نخستین بار ریاست را بر عهده گرفت. با توجه به اینکه کمیته اکنون بیشترین شکاف را از ۱۹۹۲ نشان می‌دهد، هر نشانه سیاستی از رئیس جدید می‌تواند نوسان‌های تند قیمتی ایجاد کند. «معامله‌گران مشتقه» (ابزارهای مشتقه مثل قراردادهای اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه مثل طلا می‌آید) باید برای این وضعیت آماده باشند، چون مسیر آینده سیاست فدرال رزرو هنوز برای بازار روشن نیست.

با این چیدمان، استفاده از «اختیار معامله» برای شرط‌بندی روی یک حرکت بزرگ قیمت—نه الزاماً یک جهت مشخص—منطقی‌تر به نظر می‌رسد. برای مثال خرید «استرادل» (Straddle: خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت) می‌تواند به معامله‌گر اجازه دهد از یک شکست قوی سود بگیرد؛ چه جهش ناشی از تشدید تنش‌های خاورمیانه باشد، چه افت به زیر سطح «حمایت» ۴,۵۰۰ دلار (حمایت یعنی محدوده‌ای که معمولاً جلوی ریزش بیشتر را می‌گیرد) در صورت سخت‌گیرتر شدن فدرال رزرو. نکته اصلی این است که تا میانه مه، روی خودِ افزایش نوسان حساب باز شود.

در زیر این جریان‌های اقتصاد کلان، پایه‌ای از «تقاضای فیزیکی» (یعنی خرید واقعی طلا، نه صرفاً معاملات کاغذی و مالی) دیده می‌شود که نباید نادیده گرفته شود. پس از خریدهای رکوردی ابتدای دهه، بانک‌های مرکزی تا سال ۲۰۲۵ و امسال نیز از خریداران مهم باقی مانده‌اند و داده‌های اخیر «شورای جهانی طلا» این روند را تأیید می‌کند. این خرید نهادیِ قوی می‌تواند نقش کف قیمتی داشته باشد و نشان می‌دهد هر افت قابل‌توجه زیر ۴,۵۰۰ دلار احتمالاً با تقاضای سنگین مواجه می‌شود.