ذخایر هفتگی نفت خام آمریکا، طبق شاخص API (موسسه نفت آمریکا که آمار تقریبی ذخایر را از شرکتها جمعآوری میکند)، از کاهش ۴.۴ میلیون بشکهای به کاهش ۱.۷۹ میلیون بشکهای رسید.
تاریخ آخرین داده ۲۴ آوریل است. این عدد نشان میدهد کاهش هفتگی ذخایر نسبت به گزارش قبلی کمتر شده است.
کاهش برداشت API بهطور محسوسی کند شد
آخرین دادههای API نشان میدهد کاهش هفتگی ذخایر نفت خام بهطور قابلتوجهی کند شده و از ۴.۴- میلیون به ۱.۷۹- میلیون بشکه رسیده است. این یعنی تعادل عرضه و تقاضا (مقایسه میزان تولید و واردات با مصرف) مثل هفتههای قبل فشرده نیست. برای معاملهگران بازار مشتقه (قراردادهایی مثل «فیوچرز/آتی» و «آپشن/اختیار معامله» که قیمت آینده را هدف میگیرند)، این میتواند نشانهای باشد که شتاب اخیر رشد قیمت نفت در حال ضعیف شدن است.
گزارش رسمی ذخایر EIA (اداره اطلاعات انرژی آمریکا که آمار رسمی دولت را منتشر میکند) این هفته برای تایید این روند مهم است. تولید فعلی نفت آمریکا نزدیک ۱۳.۱ میلیون بشکه در روز باقی مانده و اگر تقاضا کاهش پیدا کند، ممکن است بهجای کاهش ذخایر، افزایش ذخایر رخ دهد. اگر عدد EIA هم این روند را تایید کند، میتواند فشار نزولی قابلتوجهی روی قراردادهای آتی WTI (نفت خام وستتگزاس اینترمدیت؛ معیار اصلی قیمت نفت آمریکا) ایجاد کند.
از سمت تقاضا، ذخایر بنزین آماده مصرف در هفتههای اخیر برخلاف انتظار افزایش داشته است؛ یعنی ممکن است تقاضای مصرفکننده در آستانه فصل سفرهای تابستانی کمتر از برآوردها باشد. این تغییر نسبت به روند تقاضای قوی که در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ دیده میشد، قابل توجه است. کندی فعالیت مصرفکننده از سناریوی نزولیتر برای قیمت نفت خام حمایت میکند.
بر این اساس، میتوان سراغ راهبردهایی رفت که از ثابت ماندن یا افت قیمت نفت سود میبرند. مثلا فروش «اسپرد اعتباری کال» خارج از پول (Call Credit Spread؛ ترکیبی از فروش یک اختیار خرید و خرید اختیار خرید دیگر در قیمت بالاتر، برای کسب پرمیوم/حقبیمه) روی WTI با سررسید ژوئن یا ژوئیه میتواند گزینه محتاطانهای باشد. «خارج از پول» یعنی قیمت اعمال اختیار از قیمت فعلی بازار دورتر است و فقط در صورت رشد زیاد قیمت فعال میشود. این روش زمانی سود میدهد که قیمت نفت زیر یک سطح مشخص باقی بماند.
پرمیوم ریسک در برابر واقعیتهای ضعیفتر
این تغییر در دادههای بنیادی (عوامل واقعی بازار مثل تولید، مصرف و ذخایر) مهم است؛ بهخصوص که قیمت نفت بهدلیل «پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک» (بخش اضافه قیمت که بهخاطر احتمال تنش و اختلال عرضه پرداخت میشود) بالا مانده بود؛ مشابه تنشهایی که در خاورمیانه در سال ۲۰۲۴ دیده شد. وقتی تصویر عرضه و تقاضا ضعیفتر میشود، توجیه قیمتهای بالا سختتر است. اگر تنشهای بینالمللی کاهش یابد، احتمال افت شدیدتر قیمت بیشتر میشود.
همچنین دادههای اخیر PMI تولید جهانی (شاخص مدیران خرید؛ یک نظرسنجی که وضعیت فعالیت کارخانهها و سفارشهای جدید را نشان میدهد) یکدست نبوده، مخصوصا در اروپا، و نگرانی از کندی گستردهتر اقتصاد را بالا برده است. کند شدن رشد اقتصاد مستقیما بر پیشبینی مصرف آینده انرژی اثر میگذارد و میتواند فشار تقاضا را کمتر نشان دهد. از نگاه ما این موانع کلان اقتصادی (مثل رشد پایینتر و کاهش فعالیت صنعتی) برای بازار نفت نادیدهگرفتنی نیست.
