دلار آمریکا/دلار کانادا (USD/CAD) روز سه‌شنبه پس از افت در معاملات آسیایی، از محدوده زیر 1.3600 که پایین‌ترین سطح از 12 مارس بود، اندکی برگشت و نزدیک 1.3630 معامله شد. رشد آن محدود ماند، چون عوامل اثرگذار در دو جهت مخالف حرکت می‌کردند.

پیام‌های ضدونقیض درباره گفت‌وگوهای صلح آمریکا و ایران، با افزایش تقاضا برای «دارایی امن» (سرمایه‌گذاری کم‌ریسک‌تر در زمان نااطمینانی)، از دلار آمریکا حمایت کرد. گفته می‌شود ایران پیشنهاد تازه‌ای به آمریکا فرستاده تا تنگه هرمز دوباره باز شود و جنگ پایان یابد، و رسیدگی به موضوع مذاکرات هسته‌ای به بعد موکول شود.

محرک‌های اصلی ژئوپلیتیک

وال‌استریت ژورنال گزارش داد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نسبت به این‌که ایران با حسن نیت عمل کند یا درخواست او برای توقف «غنی‌سازی هسته‌ای» (افزایش درصد ایزوتوپ در سوخت هسته‌ای) را بپذیرد، بدبین است. هم‌زمان، اختلال در عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز باعث شد قیمت نفت خام بالا بماند.

قیمت بالاتر نفت از دلار کانادا حمایت کرد و جلوی رشد USD/CAD را گرفت. معامله‌گران همچنین پیش از تصمیم‌های بانک‌های مرکزی محتاط بودند.

بانک مرکزی کانادا (BoC) چهارشنبه تصمیم سیاست پولی خود را اعلام می‌کند و پس از آن نتیجه نشست دو روزه کمیته بازار آزاد فدرال رزرو آمریکا (FOMC) منتشر می‌شود. بازارها دنبال این هستند که آیا افزایش قیمت انرژی فشار «تورمی» (بالا رفتن عمومی قیمت‌ها) را بیشتر می‌کند و چشم‌انداز سیاست پولی را تغییر می‌دهد یا نه؛ موضوعی که می‌تواند حرکت بعدی USD/CAD را تعیین کند.

USD/CAD تا 28 آوریل 2026 دوباره نشانه‌های قدرت نشان داده و حوالی 1.3750 معامله می‌شود. این رفتار قیمتی یادآور نااطمینانی سال 2025 در دوران تنش‌های ژئوپلیتیک آمریکا و ایران است؛ زمانی که عوامل بنیادی متناقض، بازار را در یک محدوده نگه می‌داشت و ممکن است این الگو دوباره در حال شکل‌گیری باشد.

چشم‌انداز اختلاف سیاست پولی

نفت خام همچنان عامل کلیدی است. نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI، نوعی شاخص قیمت نفت آمریکا) فعلاً بالای 85 دلار برای هر بشکه باقی مانده؛ سطحی که معمولاً از دلار کانادا حمایت می‌کند. برخلاف جهش‌های ناگهانی قیمت در سال 2025 که از درگیری‌ها ناشی می‌شد، قیمت‌های بالای امروز بیشتر به دلیل پایبندی تولیدکنندگان به کنترل عرضه و تقاضای نسبتاً پایدار جهانی است. این وضعیت برای دلار کانادا یک کف بنیادی ایجاد می‌کند، اما به‌تنهایی کافی نیست تا آن را در برابر دلار آمریکا به‌طور معنادار تقویت کند.

محرک اصلی فعلی، اختلاف روشن در مسیر سیاست پولی بین بانک مرکزی کانادا و فدرال رزرو آمریکاست. با کاهش تورم کانادا به 2.5%، BoC به‌طور علنی درباره احتمال کاهش نرخ بهره تا تابستان صحبت می‌کند. در مقابل، فدرال رزرو پس از آن‌که تورم آمریکا در آخرین گزارش بالاتر از انتظار و 3.4% اعلام شد، موضع خود را سخت‌گیرانه نگه داشته و انتظار کاهش نرخ بهره را عقب انداخته است.

این کشمکش نشان می‌دهد «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار از روی قیمت اختیار معامله‌ها برای آینده حدس می‌زند) در «اختیار معامله»‌های USD/CAD احتمالاً برای هفته‌های پیشِ رو کمتر از واقعیت قیمت‌گذاری شده است. به نظر ما معامله‌گران بازار «مشتقه» (ابزارهای مالی وابسته به دارایی پایه، مثل اختیار معامله و قرارداد آتی) بهتر است به‌جای شرط‌بندی یک‌طرفه، سراغ راهبردهایی بروند که از حرکت بزرگ در هر جهت سود می‌برند؛ مثل «استرادل خرید» (Long Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان). بازار آرامشی را قیمت‌گذاری کرده که با داده‌های اقتصادی متفاوت سازگار نیست.

پس باز کردن موقعیت در اختیار معامله‌های سه‌ماهه می‌تواند راهی محتاطانه برای بهره‌بردن از اثرات دور بعدی نشست‌های بانک‌های مرکزی باشد. شکست پایدار سطح 1.3800 می‌تواند نشانه ادامه تقویت دلار آمریکا باشد. اگر این «مقاومت» (سطحی که معمولاً جلوی رشد قیمت را می‌گیرد) شکسته نشود، در صورت اظهارنظر «داویش» (Dovish؛ تمایل به سیاست پولی آسان‌تر مثل کاهش نرخ بهره) از سوی فدرال رزرو، ممکن است این جفت‌ارز به سمت «حمایت» 1.3650 (سطحی که معمولاً جلوی افت قیمت را می‌گیرد) برگردد.