TD Securities از هفته‌ای پر از داده‌های آمریکا خبر می‌دهد که شامل تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالاها و خدمات تولیدی)، شاخص قیمت PCE (شاخص هزینه‌های مصرف شخصی؛ معیار تورم مورد توجه فدرال رزرو)، شاخص ISM بخش تولید (نظرسنجی مدیران خرید برای سنجش وضعیت کارخانه‌ها) و اعتماد مصرف‌کننده است؛ همچنین سفارش کالاهای بادوام (سفارش کالاهای با عمر بالا مثل ماشین‌آلات)، داده‌های تجارت خارجی، داده‌های مسکن و نظرسنجی‌های منطقه‌ای فدرال رزرو. انتظار می‌رود این آمار تصویر کوتاه‌مدت دلار آمریکا را شکل دهد.

انتظار می‌رود داده‌های این هفته نشانه‌های اولیه اثرات درگیری ایران را از مسیر افزایش قیمت نفت و فشارهای تعرفه‌ای (مالیات بر واردات) نشان دهد. این عوامل احتمالاً تورم «سرفصل» (Headline؛ تورم کلی) را بالا می‌برد و از هزینه‌کرد «اسمی» (Nominal؛ بدون تعدیل تورم) حمایت می‌کند، اما به هزینه‌کرد «واقعی» (Real؛ پس از کسر اثر تورم) فشار می‌آورد.

نشانه‌های کلیدی تورم و هزینه‌کرد

پیش‌بینی می‌شود تورم هسته PCE (Core؛ بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) در ماه مارس ۰.۲۶٪ ماهانه و ۳.۲٪ سالانه باشد و PCE سرفصل ۰.۶۴٪ ماهانه و ۳.۵٪ سالانه ثبت شود. هزینه‌کرد شخصی ۰.۷٪ برآورد می‌شود و هزینه‌کرد واقعی ۰.۱٪.

انتظار می‌رود GDP فصل اول با نرخ سالانه‌شده (Annualised؛ تبدیل رشد فصلی به معادل سالانه) به ۲.۲٪ برسد، پس از ۰.۵٪ در فصل چهارم؛ با محوریت برگشت هزینه‌های دولت پس از تعطیلی دولت. انتظار می‌رود هزینه‌کرد مصرف‌کننده در GDP به ۱٪ کند شود.

پیش‌بینی می‌شود ISM تولیدی با وجود افزایش هزینه نهاده‌ها (Input costs؛ هزینه مواد اولیه و انرژی) به ۵۳.۵ افزایش یابد. انتظار می‌رود اعتماد مصرف‌کننده به دلیل رشد قیمت بنزین کمی پایین بیاید.

پیامدهای بازار برای معامله‌گران

همان‌طور که در شوک نفتی مرتبط با ایران در ۲۰۲۵ دیدیم، اکنون فشار سمت عرضه (Supply-side؛ کمبود یا محدودیت در تولید/عرضه) از کاهش‌های اخیر تولید اوپک‌پلاس (ائتلاف اوپک و متحدان) دوباره شدت گرفته و نفت WTI (نفت خام آمریکا) را به بالای ۹۰ دلار در هر بشکه برگردانده است. این موضوع مستقیم بر اعداد تورم سرفصل اثر می‌گذارد و احتمالاً به هزینه‌کرد واقعی خانوارها فشار می‌آورد. برای معامله‌گران مشتقه (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این یعنی نوسان بالاتر (Volatility؛ شدت رفت‌وبرگشت قیمت) در بخش انرژی و حمل‌ونقل.

با محدود شدن دست فدرال رزرو به‌خاطر تورم، انتظار برای کاهش نرخ بهره عقب می‌افتد و قراردادهای آتی فد فاندز (Fed Funds futures؛ ابزار بازار برای پیش‌بینی مسیر نرخ سیاستی) نخستین حرکت احتمالی را برای اوایل ۲۰۲۷ قیمت‌گذاری می‌کنند. این ابهام سیاستی باعث شده VIX (شاخص ترس بازار؛ سنجه نوسان مورد انتظار بورس آمریکا) که نزدیک ۱۴ بود، دوباره به سمت ۱۸ حرکت کند. معامله‌گران می‌توانند خرید اختیار فروش (Put؛ حق فروش در قیمت مشخص) روی شاخص‌های بزرگ مثل SPX (شاخص S&P 500) را به‌عنوان پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش ریسک افت) در برابر افت احتمالی ناشی از این فشارها در نظر بگیرند.

این فضا معمولاً از دلار آمریکا قوی‌تر حمایت می‌کند، چون سرمایه در شرایط ابهام جهانی به سمت دارایی‌های امن (Safe havens؛ پناهگاه‌های سرمایه) می‌رود. به‌نظر ما خرید اختیار خرید (Call؛ حق خرید در قیمت مشخص) روی شاخص دلار آمریکا DXY (Dollar Index؛ ارزش دلار در برابر سبدی از ارزها) طی چند هفته آینده نسبت ریسک به بازده (Risk-reward؛ میزان سود احتمالی در برابر ریسک) مناسبی دارد. همچنین فروش اختیار فروشِ کوتاه‌مدتِ خارج از پول (Out-of-the-money؛ قیمت اعمال دور از قیمت فعلی) در بخش‌های حساس به نرخ بهره می‌تواند راهی برای دریافت پرمیوم (Premium؛ مبلغ دریافتی/پرداختی اختیار معامله) باشد تا بازار به جمع‌بندی روشن‌تری برسد.