وزارت دادگستری آمریکا در 24 آوریل تحقیقات کیفری خود درباره جروم پاول، رئیس فدرال‌رزرو، را کنار گذاشت و موضوع بازسازی 2.5 میلیارد دلاری ساختمان مرکزی فدرال‌رزرو را ــ به درخواست پاول ــ به «دفتر بازرس کل» فدرال‌رزرو ارجاع داد؛ نهادی نظارتی و مستقل درون سازمان که وظیفه بررسی تخلفات و سوءمدیریت را دارد. این اقدام شرط اعلام‌شده سناتور جمهوری‌خواه تام تیلیس برای حمایت از تأیید صلاحیت کوین وارش را برآورده کرد، هرچند گفته می‌شود وضعیت شکننده است.

قرار است کمیته بانکداری سنای آمریکا در 29 آوریل ساعت 10:00 صبح به وقت شرق آمریکا درباره تأیید وارش رأی‌گیری کند؛ فقط چند ساعت پیش از تصمیم «کمیته بازار آزاد فدرال» (FOMC) درباره نرخ بهره. بازارها این نامزدی را «داویش» (مایل به کاهش نرخ بهره و سیاست پولی آسان‌تر) تلقی کرده‌اند.

تمرکز بازارها بر انتقال رهبری

سهام آمریکا در هفته گذشته به رکوردهای تازه‌ای رسید، در حالی که نفت برنت دوباره به بالای 100 دلار برای هر بشکه برگشت. توجه‌ها همچنین به آخرین نشست خبری FOMC با حضور پاول در مقام رئیس است؛ با تمرکز بر اینکه آیا قصد دارد تا ژانویه 2028 به‌عنوان «عضو هیأت‌مدیره فدرال‌رزرو» (Fed Governor، یکی از اعضای شورای سیاست‌گذار) باقی بماند یا نه.

در این مقطع از سال 2025، بازارها با احتمال رئیس شدن کوین وارش در فدرال‌رزرو رشد کردند. تأیید او به‌عنوان سیگنالی داویش دیده شد و با وجود نگرانی از قیمت بالای نفت، سهام را به رکوردهای جدید رساند. گذار از جروم پاول، انتظار سیاست پولی آسان‌تر را تقویت کرد.

فدرال‌رزرو تحت رهبری وارش در نیمه دوم 2025 دو بار نرخ بهره را کاهش داد، اما تورم برخلاف انتظار «چسبنده‌تر» (کندتر از انتظار پایین می‌آید) بوده است. تازه‌ترین داده «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI، معیار سنجش تورم سبد کالاها و خدمات خانوار) برای مارس 2026 تورم 3.9 درصدی را نشان داد که فدرال‌رزرو را در موقعیت دشواری قرار داده است. فضای بازار از انتظار کاهش‌های بیشتر، به نگرانی از تغییر مسیر و حتی بازگشت به افزایش نرخ‌ها تغییر کرده است.

این ابهام یعنی باید آماده نوسان‌های بزرگ قیمت در هفته‌های آینده بود. «شاخص نوسان CBOE» (VIX، شاخصی از نوسان مورد انتظار بازار که به آن دماسنج ترس بازار هم می‌گویند) از حوالی 14 در اواخر سال گذشته به بالای 20 رسیده و نشان‌دهنده افزایش نگرانی پیش از نشست بعدی FOMC است. در نتیجه، «پرمیوم اختیار معامله» (هزینه خرید آپشن) گران‌تر می‌شود چون معامله‌گران برای پوشش ریسک سراغ خرید محافظت می‌روند.

چیدمان معاملات مشتقه برای نوسان

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این فضا یعنی تمرکز بر راهبردهای نوسان. خرید «استرادل» یا «استرنگل» روی شاخص‌هایی مثل S&P 500 می‌تواند کارآمد باشد؛ چون با یک حرکت بزرگ قیمت در هر جهت سود می‌دهند، بدون اینکه لازم باشد جهت دقیق تصمیم بعدی فدرال‌رزرو را حدس بزنید. بازار حساس است و هر غافلگیری از سوی فدرال‌رزرو می‌تواند واکنش تند ایجاد کند.

در بازار نرخ بهره هم «بازقیمت‌گذاری» بزرگی رخ داده که در مشتقه‌های مرتبط با «بازده اوراق» فرصت می‌سازد. بازده اوراق خزانه‌داری 2ساله آمریکا که به سیاست فدرال‌رزرو بسیار حساس است، در دو ماه گذشته بیش از 50 «نقطه پایه» (Basis Point؛ هر نقطه پایه برابر 0.01 درصد) جهش کرده و نزدیک 4.75 درصد معامله می‌شود. معامله‌گران می‌توانند از «آپشن روی قرارداد آتی خزانه‌داری» استفاده کنند تا برای این سناریو موقعیت بگیرند که فدرال‌رزرو ناچار شود برای مقابله با تورم پیام «هاکیش» (متمایل به افزایش نرخ بهره و سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر) و تهاجمی‌تری بدهد.

پویایی‌های داخلی فدرال‌رزرو هم عامل مهمی است، به‌ویژه اگر پاول تا 2028 به‌عنوان عضو هیأت‌مدیره بماند. صحبت از فاصله گرفتن دیدگاه‌ها بین جریان داویشِ رئیس وارش و گروه محتاط‌تر ــ احتمالا با محوریت پاول ــ شنیده می‌شود. این تنش داخلی لایه دیگری از عدم‌قطعیت اضافه می‌کند و «آپشن‌های سررسید بلندتر» (Long-dated options؛ اختیار معامله با تاریخ انقضای دورتر) را برای کسانی جذاب می‌کند که روی تداوم این ابهام سیاستی حساب می‌کنند.