ایران به آمریکا پیشنهادی برای بازگشایی تنگه هرمز و پایان دادن به جنگ ارسال کرده است؛ بلومبرگ روز دوشنبه به نقل از گزارشی از آکسیوس (Axios) این خبر را منتشر کرد. در این گزارش به گفته یک مقام آمریکایی و دو منبع آگاه اشاره شده است.

این پیشنهاد شامل تمدید آتش‌بس (وقفه موقت در درگیری‌ها) برای فراهم شدن فرصت جهت کار روی پایان دائمی جنگ بود. همچنین در آن آمده بود که مذاکرات هسته‌ای به تعویق می‌افتد.

طبق این طرح، گفت‌وگوهای هسته‌ای فقط پس از برداشته شدن محاصره آمریکا در تنگه هرمز آغاز می‌شود. آکسیوس گفت میانجی‌های پاکستانی این پیشنهاد را به کاخ سفید رسانده‌اند.

در گزارش آمده که هنوز مشخص نیست آمریکا این پیشنهاد را بررسی کند یا نه. واکنش بازار نشان داد نفت خام آمریکا (WTI؛ شاخص قیمت نفت خام سبک آمریکا) در زمان نگارش ۰.۳۳٪ رشد کرد و به ۹۳.۷۰ دلار رسید.

اهمیت راهبردی این آبراه را نمی‌توان کم‌اهمیت دانست؛ روزانه حدود ۲۱ میلیون بشکه نفت از آن عبور می‌کند که نزدیک به ۲۱٪ مصرف جهانی است.

با توجه به این شرایط، نوسان ضمنی (Implied Volatility؛ برآورد بازار از شدت نوسان آینده بر اساس قیمت اختیار معامله) در بازار اختیار معامله نفت خام بالاتر از دوره‌های آرام است. شاخص نوسان نفت (OVX؛ شاخصی برای سنجش نوسان مورد انتظار قیمت نفت از روی اختیارهای WTI) در زمان محاصره ۲۰۲۵ جهش کرد و هرچند بعداً کاهش یافت، اما هنوز بالاتر از کف‌های تاریخی خود قرار دارد. این «حق‌ بیمه» پایدار (Premium؛ افزایش قیمت ابزارهای مشتقه به دلیل ریسک) نشان می‌دهد بازار همچنان احتمال شوک ناگهانی عرضه را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند.

معامله‌گران می‌توانند خرید اختیار خرید (Call Option؛ قراردادی که حق خرید دارایی با قیمت مشخص در آینده می‌دهد) با سررسیدهای بلندتر را برای پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش اثر ریسک با ابزار مالی) یا برای کسب سود از تشدید دوباره تنش‌ها در نظر بگیرند. قیمت‌های اعمال ۹۵ یا ۱۰۰ دلار (Strike؛ قیمت ثابت در قرارداد اختیار) که چند ماه پیش دور از ذهن بود، اگر مسیر دیپلماسی دوباره متوقف شود، حالا می‌تواند محتمل باشد. این موقعیت‌ها ریسک محدود (Defined-risk؛ زیان از پیش مشخص) دارند و امکان بهره‌گیری از جهش‌های سریع قیمت را فراهم می‌کنند.

این تنش در ساختار بازار هم دیده می‌شود؛ در قیمت‌گذاری اختیارها «کجی رو به بالا» (Upside Skew؛ گران‌تر بودن اختیارهای رشد قیمت نسبت به اختیارهای افت قیمت در فاصله مشابه از قیمت فعلی) محسوس است. اختیارهای خرید خارج از پول (Out-of-the-money Calls؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است) نسبت به اختیارهای فروش خارج از پول (Out-of-the-money Puts؛ اختیار فروشی که قیمت اعمالش پایین‌تر از قیمت فعلی است) با اختلاف قابل توجهی گران‌تر معامله می‌شوند؛ نشانه‌ای که بازار بیشتر نگران جهش قیمت است تا سقوط آن. این کجی می‌تواند برای کسانی که «اسپرد» می‌چینند فرصت بسازد (Spread؛ ترکیب چند اختیار برای مدیریت ریسک و بازده).

برای کسانی که ریسک‌پذیری بیشتری دارند و معتقدند وضعیت پایدار می‌ماند، فروش اختیار فروش با پشتوانه نقد (Cash-secured Put؛ فروش اختیار فروش با نگه داشتن پول کافی برای خرید دارایی در صورت اعمال) یا «اسپرد اعتباری» (Credit Spread؛ دریافت پول اولیه با فروش یک اختیار و خرید اختیار دیگر برای محدود کردن ریسک) در قیمت‌های اعمال پایین‌تر می‌تواند جذاب باشد. این روش اجازه می‌دهد «حق بیمه نوسان» بالا دریافت شود، در حالی که شرط ما این است که سناریوی بسیار بد رخ ندهد. با این حال، ریسک تغییر ناگهانی ژئوپلیتیک (تحولات سیاسی-امنیتی بین کشورها) چنین موقعیتی را خطرناک‌تر می‌کند.

داده‌های تازه اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA؛ نهاد آماری رسمی انرژی آمریکا) نشان می‌دهد ذخایر تجاری جهانی نفت خام کمی پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله است. این یعنی حاشیه امن عرضه کمتر است و بازار توان جذب اختلال را ندارد. اگر تنگه هرمز حتی چند روز بسته شود، اثر آن بر قیمت‌ها سریع‌تر و شدیدتر از زمانی خواهد بود که بازار با عرضه فراوان روبه‌رو است.