یک نظرسنجی رویترز نشان داد ۸۴ نفر از ۸۵ اقتصاددان انتظار دارند بانک مرکزی اروپا در نشست آوریل نرخ سپرده را در سطح ۲٪ نگه دارد. این موضوع به توافق گسترده درباره نبود تغییر در کوتاهمدت اشاره دارد.
برای نشستهای بعدی، اکنون ۴۴ نفر از ۸۵ اقتصاددان انتظار دارند نرخ سپرده به ۲.۲۵٪ افزایش یابد؛ حتی از ماه ژوئن. در اواخر مارس، ۳۸ نفر از ۶۰ اقتصاددان انتظار داشتند تا سال ۲۰۲۶ تغییری رخ ندهد.
در افق دورتر، ۵۰ نفر از ۸۵ اقتصاددان انتظار دارند امسال دستکم یکبار نرخها بالا برود؛ در حالیکه در نظرسنجی قبلی این عدد ۲۱ نفر از ۶۰ نفر بود. این یعنی انتظار بازار و کارشناسان به سمت «سیاست سختگیرانهتر» نسبت به قبل حرکت کرده است (سیاست سختگیرانهتر یعنی نرخهای بالاتر و شرایط تامین مالی دشوارتر برای کاهش تورم).
این نظرسنجی این تغییرات را به ابهام درباره چشمانداز تورم منطقه یورو مرتبط میداند. نتیجه این است که بانک مرکزی اروپا ممکن است فعلاً نرخها را ثابت نگه دارد، اما اگر تورم بالا بماند، راه را برای تغییرات بعدی باز بگذارد.
بهتدریج یک اجماع شکل میگیرد که بانک مرکزی اروپا در نشست بعدی نرخ سپرده را ثابت نگه میدارد. اما این آرامش ظاهری میتواند گمراهکننده باشد، چون زیر پای بازار در حال تغییر است. با دادههای تازه یورواستات که نشان میدهد «تورم سرفصل» (یعنی تورم کل شاخص، بدون حذف اقلام پرنوسان) در مارس ۲۰۲۶ روی ۲.۶٪ و سرسختانه ثابت مانده، فشار بر بانک مرکزی اروپا در حال افزایش است.
بازار در حال «بازقیمتگذاری» افزایشهای آینده نرخ بهره است (یعنی معاملهگران قیمتها را طوری تنظیم میکنند که احتمال افزایش نرخها بیشتر در آنها منعکس شود) و این میتواند فرصت ایجاد کند. بازار سررسیدهای آتی ESTR اکنون بیش از ۷۰٪ احتمال افزایش نرخ تا نشست ژوئیه ۲۰۲۶ را در قیمتها لحاظ کرده است؛ افزایشی قابلتوجه نسبت به چند هفته قبل. یعنی با اینکه فعلاً تثبیت نرخها انتظار میرود، بازار خیلی سریع در حال پیشخور کردن چرخش «انقباضیتر» است (انقباضیتر یا hawkish یعنی تمایل بیشتر به بالا بردن نرخها برای مهار تورم).
برای معاملهگران، این ابهام رو به رشد نشان میدهد «اختیار معامله» روی نرخهای بهره کوتاهمدت جذابتر میشود. «نوسان ضمنی» در قراردادهای آتی یوریبور احتمالاً بالا میرود، چون جدال بین تثبیت و افزایش نرخ شدیدتر میشود (نوسان ضمنی یعنی نوسان مورد انتظار بازار که از قیمت اختیار معامله استخراج میشود). خرید اختیار معامله راهی است برای گرفتن موقعیت با ریسک مشخص، تا اگر بانک مرکزی در ماههای آینده تصمیم غیرمنتظرهای گرفت، زیان از قبل محدود باشد.
همچنین باید موقعیتهایی را در نظر گرفت که روی بالاتر رفتن نرخها در سررسیدهای دورتر شرط میبندند. این میتواند شامل فروش قراردادهای آتی یوریبور برای بخش پایانی سال ۲۰۲۶ یا ورود به «سوآپ نرخ بهره با پرداخت ثابت» باشد (سوآپ نرخ بهره قراردادی است که در آن دو طرف جریان پرداخت بهره را با هم عوض میکنند؛ در حالت پرداخت ثابت، شما نرخ ثابت میپردازید و نرخ شناور دریافت میکنید و معمولاً از بالا رفتن نرخهای شناور نفع میبرید). روند آشکارا در حال فاصله گرفتن از رویکرد «انبساطی/محتاط» سال ۲۰۲۵ است (dovish یعنی تمایل به نرخهای پایینتر و حمایت از رشد حتی با تحمل تورم).
برای یادآوری کافی است به چرخه انقباض ۲۰۲۲ نگاه کنیم و ببینیم احساسات بازار چقدر سریع میتواند برگردد. آن زمان بازار دیر واکنش نشان داد و کسانی که زودتر برای نرخهای بالاتر موقعیت گرفتند، سود کردند. امروز هم به نظر میرسد در مراحل ابتدایی وضعیتی مشابه هستیم، چون اقتصاددانها با سرعت در حال اصلاح پیشبینیهای خود هستند.
این تغییر سریع در انتظارات بازتاب فشارهای تورمی ماندگاری است که بانک مرکزی اروپا دیگر نمیتواند نادیده بگیرد. هرگونه لحن «انقباضی» در نشست خبری پیش رو میتواند این بازقیمتگذاری را تندتر کند و موقعیتهایی را که روی سختتر شدن سیاست پولی حساب کردهاند، تأیید کند (سیاست پولی سختتر یعنی بالا نگه داشتن یا افزایش نرخها و کاهش سرعت رشد اعتبار).
