NZD/USD عقب‌نشینی خود را از محدوده 0.5925–0.5930 ادامه داد و برای دومین روز پیاپی افت کرد. این جفت‌ارز در معاملات آسیا نزدیک 0.5840 دادوستد شد؛ یعنی نزدیک به «میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه» (میانگین قیمت در ۲۰۰ روز گذشته که بسیاری آن را سطح حمایتی/مقاومتی مهم می‌دانند).

دلار آمریکا برای چهارمین روز متوالی محکم ماند، چون تنش‌های آمریکا و ایران بالا گرفت. مذاکرات درباره تنگه هرمز همچنان متوقف است و همین موضوع تقاضا برای دلار را تقویت می‌کند.

تنش‌های ژئوپلیتیک تقاضا برای دارایی‌های امن را بالا برد

دونالد ترامپ روز سه‌شنبه گفت محاصره دریایی بنادر ایران توسط نیروی دریایی آمریکا ادامه خواهد داشت. ایران خواستار رفع کامل محاصره پیش از آغاز دوباره مذاکرات شده و ترامپ به نیروی دریایی دستور داده به هر قایقی که اقدام به مین‌گذاری کند شلیک شود.

اختلال در عرضه انرژی باعث شده قیمت نفت خام بالا بماند و نگرانی‌ها درباره تورم (بالا رفتن مداوم سطح عمومی قیمت‌ها) بیشتر شود. بازارها اکنون فقط یک بار کاهش نرخ بهره آمریکا به اندازه ۲۵ «نقطه پایه» را در سال ۲۰۲۶ قیمت‌گذاری می‌کنند (هر نقطه پایه یعنی ۰.۰۱٪؛ پس ۲۵ نقطه پایه برابر ۰.۲۵٪ است). این موضوع از دلار حمایت می‌کند و فشار را روی NZD/USD نگه می‌دارد.

در نیوزیلند، داده‌های تورم می‌تواند جلوی افت بیشتر دلار نیوزیلند را بگیرد. تورم سالانه در فصل سه‌ماهه مارس ۲۰۲۶ برابر ۳.۱٪ بود؛ بالاتر از دامنه هدف ۱ تا ۳٪ و بالاتر از نقطه میانی ۲٪.

به نظر می‌رسد NZD/USD تحت فشار قابل‌توجهی است و «میانگین متحرک ۲۰۰روزه» را در حوالی 0.5835 می‌آزماید. شکست قاطع زیر این کف تکنیکال (سطحی که از نظر تحلیل نمودار می‌تواند جلوی افت را بگیرد) در روزهای آینده احتمالاً نشانه شروع موج نزولی تازه برای این جفت‌ارز خواهد بود؛ یعنی معامله‌گران باید خود را برای افزایش شتاب افت آماده کنند.

راهبردهای اختیار معامله برای چشم‌انداز نزولی

قدرت دلار آمریکا محرک اصلی است که از تنش‌های ژئوپلیتیک در تنگه هرمز نیرو می‌گیرد. قیمت نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) در یک ماه گذشته بیش از ۱۲٪ جهش کرده و بالای ۹۵ دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود؛ موضوعی که ترس از تورم جهانی را بیشتر و جذابیت دلار را به‌عنوان «دارایی امن» (دارایی‌ای که در بحران‌ها معمولاً تقاضایش بالا می‌رود) تقویت می‌کند. نمونه مشابهی در تنش‌های خلیج‌فارس در اواخر ۲۰۲۵ هم دیده شد که باعث رفتن سرمایه‌ها به سمت دلار شد.

این فضا انتظارات از سیاست پولی فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را تغییر داده است. ابزار CME FedWatch (ابزار سنجش انتظارات بازار از تصمیم‌های نرخ بهره) اکنون نشان می‌دهد بازار فقط احتمال ۲۵٪ برای کاهش نرخ بهره تا ژوئن ۲۰۲۶ در نظر گرفته؛ در حالی که یک ماه قبل بالای ۶۰٪ بود. این انتظار برای بالا ماندن نرخ‌های آمریکا برای مدت طولانی‌تر، از نظر بنیادی به دلار در برابر سایر ارزها کمک می‌کند.

با این حال بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) هم با چالش تورمی روبه‌رو است و آخرین داده‌ها نرخ سالانه ۳.۱٪ را نشان می‌دهد. بنابراین بازار «سوآپ شاخص شبانه» یا OIS (نوعی قرارداد مشتقه برای حدس زدن مسیر نرخ بهره بانکی که انتظارات بازار را نشان می‌دهد) اکنون احتمال ۴۰٪ برای افزایش نرخ بهره RBNZ تا آگوست را قیمت‌گذاری می‌کند تا فشار قیمت‌ها کنترل شود. این رویکرد «انقباضی/سخت‌گیرانه» (یعنی تمایل به بالا بردن نرخ بهره برای مهار تورم) می‌تواند تا حدی از دلار نیوزیلند حمایت کند و شاید نگذارد این جفت‌ارز خیلی پایین برود.

با توجه به این نیروهای مخالف، خرید «اختیار فروش» (Put Option: قراردادی که حق فروش در قیمت مشخص را می‌دهد و معمولاً از افت قیمت سود می‌برد) روی NZD/USD یک راه روشن برای بهره‌بردن از ادامه ریزش است، در حالی که ریسک مشخص می‌ماند. این کار به معامله‌گران اجازه می‌دهد از روند غالب دلار آمریکا استفاده کنند، اما اگر سیاست سخت‌گیرانه RBNZ باعث برگشت ناگهانی دلار نیوزیلند شد، زیان بیشینه محدود می‌شود. «نوسان» بازار بالا رفته (یعنی دامنه حرکت قیمت‌ها بیشتر شده) و اختیارها گران‌تر شده‌اند، اما در برابر برگشت ناگهانی قیمت نقش پوشش ریسک دارند.

برای کسانی که دنبال روش کم‌هزینه‌تر هستند، «اسپرد اختیار فروش نزولی» (Bear Put Spread: خرید یک اختیار فروش و هم‌زمان فروش یک اختیار فروش دیگر با قیمت اعمال پایین‌تر) می‌تواند گزینه مناسبی باشد. این کار مبلغ اولیه پرداختی (پرمیوم؛ قیمت اختیار) را کم می‌کند. این راهبرد به‌خصوص حالا مفید است چون یک محدوده مشخص نزولی را هدف می‌گیرد و هزینه ورود را در بازاری که «نوسان ضمنی» رو به افزایش است پایین می‌آورد (نوسان ضمنی یعنی نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت می‌شود).