NZD/USD روز پنجشنبه تا حدود 0.5875 افت کرد و در روز 0.47% پایین آمد. معاملهگران بهدلیل افزایش ترس از ریسک (تمایل کمتر به داراییهای پرریسک) و ابهامهای ژئوپلیتیکی (ریسکهای سیاسی-امنیتی بین کشورها) محتاط ماندند و قیمت در محدوده کوتاهی نوسان کرد.
بالا گرفتن تنش بین آمریکا و ایران تقاضا برای داراییهای امن (مثل دلار آمریکا) را بالا برد و به دلار کمک کرد. دلار همچنین از افزایش بازده اوراق خزانهداری آمریکا (نرخ سود اوراق دولتی آمریکا) و کاهش انتظار برای کاهش زودهنگام نرخ بهره حمایت گرفت و شاخص دلار آمریکا (DXY، سنجه قدرت دلار در برابر چند ارز) بالاتر رفت.
دادههای آمریکا ترکیبی بود
آمار آمریکا یکدست نبود. درخواست اولیه بیمه بیکاری (تعداد افراد تازه درخواستدهنده مزایای بیکاری) به 214 هزار رسید، اما شاخص ترکیبی مدیران خرید S&P Global (PMI؛ شاخصی که وضعیت فعالیت کسبوکارها را نشان میدهد) در آوریل از 50.3 به 52 افزایش یافت و از رشد ملایم فعالیتها خبر داد.
در نیوزیلند، شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ معیار اصلی تورم) در سهماهه اول نسبت به سال قبل 3.1% افزایش یافت. این موضوع تورم را بالاتر از هدف بانک مرکزی نیوزیلند (RBNZ) نگه داشت و انتظار برای سیاست پولی سختگیرانه (یعنی نگه داشتن نرخ بهره بالا برای مهار تورم) را تقویت کرد و مانع افت بیشتر NZD/USD شد.
بازارها در افق یکساله افزایش قابلتوجه نرخها را قیمتگذاری کردهاند. شرایط مالی (مثل هزینه و دسترسی به وام) همین حالا هم سختتر شده و ممکن است نیاز به اقدامات شدیدتر را کم کند.
پیامدهای معاملاتی
با توجه به فضای فعلی «ریسکگریزی»، معاملهگران بهتر است در گرفتن موقعیت خرید (لانگ؛ شرطبندی روی رشد قیمت) در NZD/USD محتاط باشند. افزایش تنش در خاورمیانه سرمایه را به سمت دلارِ امن برده و بازده اوراق 10ساله آمریکا اکنون بالای 4.75% تثبیت شده است؛ عاملی که دلار را قویتر میکند. در این فضا، هر رشد کوتاهمدت در این جفتارز احتمالاً با فروش مواجه میشود.
موضع فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) عامل مهمی است که از دلار حمایت میکند و به این جفتارز فشار میآورد. انتظار بازار بهطور محسوس تغییر کرده است؛ بهطوریکه بازار آتی (فیوچرز؛ قراردادهای خرید/فروش در آینده) حالا تا پایان 2026 فقط یک نوبت کاهش 25 واحد پایهای نرخ بهره را قیمتگذاری میکند (واحد پایه = 0.01 درصد)، در حالیکه پیشتر سه نوبت انتظار میرفت. این بازقیمتگذاری، نگهداری دلار را جذابتر و فشار نزولی بر جفتهایی مثل NZD/USD را بیشتر میکند.
با این حال، فشار نزولی روی دلار نیوزیلند (کیوی) تا حدی بهخاطر تورم داخلی نیوزیلند مهار شده که همچنان بالای 3% مانده است. بانک مرکزی نیوزیلند بیش از یک سال است نرخ بهره رسمی (OCR؛ نرخ بهره سیاستی بانک مرکزی) را روی 5.50% نگه داشته و این یعنی احتمال کاهش سریع نرخها پایین است. نتیجه این وضعیت، ایجاد یک سطح حمایتی برای ارز است و نمیگذارد افت خیلی شدید شود.
برای معاملهگران مشتقه (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه میآید)، این وضعیت میتواند به راهبردهای محدودهای کمک کند؛ یعنی راهبردهایی که از ماندن قیمت در یک بازه سود میبرند، مثل فروش نوسان (کسب درآمد از کاهش نوسان قیمت) از طریق «استرنگل کوتاه» (فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش) یا «آیرون کندور» (ترکیبی از چند اختیار خرید/فروش برای سود در محدوده مشخص).
تنش اصلی بین دلارِ قویِ ناشی از ریسکهای ژئوپلیتیکی و سطح حمایتی ناشی از سیاست RBNZ است. معاملهگران میتوانند برای پوشش ریسک (محافظت در برابر ضرر) در صورت افت ناگهانی، اختیار فروش (Put؛ حق فروش در قیمت مشخص) بخرند. در مقابل، فروش اختیار خریدِ خارج از پول (Out-of-the-money Call؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش از قیمت فعلی بالاتر است) میتواند راهی برای کسب درآمد باشد، با این فرض که دلار قوی اجازه جهش بزرگ به سمت بالا را در هفتههای آینده نمیدهد.
