نقره (XAG/USD) دوشنبه تا حدود ۷۹.۷۵ دلار پایین آمد و در مجموع روز ۱.۳۰٪ افت کرد. پس از آن‌که جمعه به بالاترین سطح یک‌ماهه و بالای ۸۳ دلار رسید، با بازنگری بازارها نسبت به تنش‌های میان آمریکا و ایران عقب نشست.

ایران از بسته‌شدن دوباره تنگه هرمز خبر داد؛ مسیر دریایی‌ای که نزدیک به ۲۰٪ از عرضه جهانی نفت از آن عبور می‌کند. این خبر پس از محاصره دریایی بنادر ایران توسط نیروی دریایی آمریکا منتشر شد و به رشد قیمت نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) کمک کرد؛ WTI شاخص قیمت نفت خام آمریکا است و به سمت ۸۸ دلار به ازای هر بشکه حرکت کرد.

اوضاع زمانی بدتر شد که نیروی دریایی آمریکا یک کشتی باری ایرانی را در خلیج عمان متوقف و وارد آن شد. ایران اعلام کرد در مذاکرات بعدی که قرار بود در پاکستان برگزار شود شرکت نمی‌کند؛ موضوعی که درباره چارچوب آتش‌بس فعلی (یعنی سازوکار توافق برای توقف درگیری‌ها) تردید ایجاد کرد.

تقاضا برای دلار آمریکا افزایش یافت، چون بازارها به سمت دارایی‌های امن‌تر (سرمایه‌گذاری‌هایی که در بحران‌ها کمتر نوسان می‌کنند) رفتند. هم‌زمان، رشد قیمت نفت نگرانی از تورم (بالا رفتن عمومی قیمت‌ها) را بیشتر کرد. انتظار اینکه نرخ‌های بهره ممکن است مدت بیشتری بالا بماند، جذابیت دارایی‌های بدون بازده مثل نقره را کاهش داد؛ منظور از «بدون بازده» دارایی‌هایی است که سود دوره‌ای مثل بهره یا سود تقسیمی نمی‌دهند.

معامله‌گران برای جهت‌گیری بازار، تحولات خاورمیانه را زیر نظر دارند. تمرکز این هفته همچنین بر داده‌های «خرده‌فروشی» آمریکا و نتایج اولیه نظرسنجی‌های شاخص مدیران خرید (PMI) از سوی S&P Global است؛ PMI یک عدد پیشرو برای سنجش وضعیت فعالیت کسب‌وکارها در بخش‌هایی مثل صنعت و خدمات است.

با توجه به بسته‌شدن دوباره تنگه هرمز، باید انتظار داشت «نوسان ضمنی» در کلاس‌های مختلف دارایی افزایش یابد، به‌ویژه در بازار انرژی. نوسان ضمنی یعنی برآورد بازار از میزان نوسان آینده که در قیمت «اختیار معامله» منعکس می‌شود. با توجه به اینکه شاخص نوسان CBOE یا همان VIX (معروف به «شاخص ترس» بازار سهام آمریکا) هفته گذشته بیش از ۱۰٪ رشد کرد و به ۱۹.۵۰ رسید، اختیار معامله‌های نفت و سهام گران‌تر می‌شوند. در چنین فضایی، فروش «پرمیوم اختیار» (یعنی دریافت مبلغ اختیار با پذیرش ریسک حرکت شدید قیمت) می‌تواند پرریسک باشد، در حالی‌که خرید پوشش ریسک از طریق «اختیار فروش» (Put) روی شاخص‌های گسترده مثل SPX (شاخص S&P 500) می‌تواند منطقی‌تر باشد.

اثر مستقیم بر نفت روشن است، چون حدود ۲۱ میلیون بشکه در روز در معرض اختلال قرار گرفته است. این تشدید تنش از مانورهای دریایی‌ای که تابستان ۲۰۲۵ در خلیج دیده شد تندتر به نظر می‌رسد؛ مانورهایی که فقط جهش کوتاه‌مدت قیمت ایجاد کردند. معامله‌گران می‌توانند به خرید «اختیار خرید خارج از پول» (Out-of-the-money Call؛ یعنی قیمتی بالاتر از قیمت فعلی که تنها در صورت جهش قیمت سودآور می‌شود) روی WTI یا صندوق‌های قابل معامله (ETF) مثل USO فکر کنند؛ ETF صندوقی است که مثل سهام معامله می‌شود. هدف می‌تواند محدوده ۹۵ تا ۱۰۰ دلار به ازای هر بشکه باشد، به‌عنوان یک معامله پرریسک و مبتنی بر ادامه درگیری‌ها.

این شرایط برای فلزات گران‌بها مثل نقره دشوار است، چون در برابر تقویت دلار آمریکا تحت فشار قرار می‌گیرند. با تثبیت نرخ بهره هدف فدرال رزرو (Fed Funds Rate؛ نرخ سیاستی بانک مرکزی آمریکا) در ۴.۷۵٪، احتمال به تعویق افتادن کاهش نرخ بهره برای مقابله با تورم ناشی از نفت، دارایی‌های بدون بازده را کم‌جذاب‌تر می‌کند. می‌توان «اختیار فروش» روی قراردادهای آتی نقره یا ETFهای مرتبط مثل SLV را بررسی کرد؛ قرارداد آتی یعنی توافق خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص. فرض این سناریو افت بیشتر است اگر دلار به‌عنوان پناهگاه امن به رشد خود ادامه دهد.