شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) کانادا در مارس نسبت به ماه قبل ۰.۹٪ افزایش یافت و تورم سالانه را به ۲.۴٪ رساند. این افزایش عمدتاً به رشد قیمت بنزین و هزینههای حملونقل مربوط بود.
معیارهای «تورم هسته» کاهش یافتند؛ از جمله تورم بدون درنظر گرفتن غذا و انرژی، و معیارهای هسته ترجیحی بانک مرکزی کانادا. تورم بدون غذا و انرژی به کمتر از ۲.۰٪ سالانه رسید.
سهم اقلام «سبد CPI» (مجموعه کالاها و خدماتی که برای محاسبه تورم استفاده میشود) که رشدشان بالاتر از ۳.۰٪ سالانه بود، در مارس کاهش پیدا کرد. روند ۳ ماهه سالانهشده تورم هسته (یعنی تبدیل رشد سهماهه به معادل سالانه برای سنجش شتاب تورم) ۱.۶٪ بود.
انتظار میرود تورم کل (Headline؛ همان تورم اعلامی و کلی) بالاتر از روند اخیر، تا اوایل بهار ادامه یابد، چون افزایش قیمت انرژی بهتدریج به سایر قیمتها منتقل میشود. انتظار میرود بانک مرکزی کانادا در تصمیم بعدی نرخ بهره، رویکرد محتاطانه و صبورانهای داشته باشد.
این نشان میدهد قیمتگذاری بازار «ابزارهای مشتقه» (قراردادهای مالی که ارزششان از نرخ بهره و داراییهای دیگر مشتق میشود) که کاهشهای بیشتری برای نرخ بهره بانک مرکزی کانادا را پیشبینی میکند، ممکن است با تمرکز فعلی بانک همخوان نباشد. در سال ۲۰۲۵ بانک تورم کلی را نادیده گرفت، و اکنون ممکن است برای کنترل تورم هستهِ «سرسخت» (تورمی که بهراحتی پایین نمیآید) بهرغم ضعف اقتصاد، روی همین بخش تمرکز کند. معاملهگران ممکن است راهبردهایی را در نظر بگیرند که از توقف طولانیترِ چرخه کاهش نرخ بهره (Pause؛ یعنی مکث در کاهش نرخ) نسبت به پیشبینی بازار سود میبرند.
برای دلار کانادا، این میتواند به معنی تقویت دوباره باشد، بهویژه در برابر ارزهایی که بانکهای مرکزیشان هنوز درباره کاهش نرخ بهره پیام میدهند. صبر بانک در سال گذشته به آن اعتبار داد و یک توقف با رویکرد «انقباضیتر» (Hawkish؛ یعنی تمایل بیشتر به حفظ/افزایش نرخ برای مهار تورم) میتواند «لونی» (نام رایج دلار کانادا) را جذابتر کند. این فضا میتواند به نفع «اختیار معامله ارزی» (Currency options؛ قراردادهایی که حق خرید/فروش ارز در نرخ مشخص را میدهند) باشد که روی افزایش نرخ برابری CAD/USD در ماههای آینده شرط میبندند.