صادرات چین به آمریکا کاهش یافته و این موضوع نقش ژاپن، کره‌جنوبی و تایوان را در ایجاد **مازاد تجاری** برای آمریکا بیشتر کرده است. در مجموعِ همه شرکای تجاری، این سه اقتصاد در ژانویه روی‌هم **۴۰ میلیارد دلار مازاد** ثبت کردند و **میانگین متحرک سه‌ماهه** (میانگین سه ماه اخیر که هر ماه به‌روز می‌شود) **۳۰ میلیارد دلار** بود.

بانک مرکزی کره‌جنوبی هشدار داده **شوک عرضه** (اختلال ناگهانی در عرضه کالاها و نهاده‌ها) فعلی می‌تواند از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ هم بدتر باشد. این وضعیت ممکن است منطقه را از مازادهای بزرگ به **کسری تجاری** (واردات بیشتر از صادرات) ببرد و **خروج سرمایه** مرتبط با **بازیافت مازاد** را کاهش دهد.

اگر وضعیت ترکیبی از مازاد ۴۰ میلیارد دلاری به بیش از ۳۰ میلیارد دلار کسری تغییر کند، با فرض **بازیافت کامل** (یعنی کل مازاد تجاری دوباره به بازارهای مالی برگردد)، این یعنی **تغییر ۷۰ میلیارد دلاری** در خروج سرمایه در یک ماه. در مقیاس میانگین متحرک سه‌ماهه، این چرخش می‌تواند به **۱۵۰ میلیارد دلار** برسد؛ یعنی از میانگین مثبت ۳۰ میلیارد دلار به **منفی ۲۰ میلیارد دلار**.

افت مجموع مازادِ چین، تایوان و کره‌جنوبی برای اهداف **مداخله ارزی** (خرید/فروش ارز توسط بانک مرکزی برای اثرگذاری بر نرخ ارز) فقط در ماه مارس از **۱۰۰ میلیارد دلار** هم عبور کرد. این موضوع به‌عنوان شاهدی مطرح می‌شود که افت ۱۵۰ میلیارد دلاریِ جریان‌های بازیافت می‌تواند رخ دهد.

باید برای یک **بازگشت جدی جریان سرمایه از آسیا** آماده بود؛ اتفاقی که می‌تواند در هفته‌های آینده باعث حرکت‌های بزرگ در بازار ارز شود. نگرانی این است که مازادهای بزرگ تجاریِ کره‌جنوبی، تایوان و ژاپن در آستانه تبدیل شدن به کسری است و یکی از پایه‌های حمایت از بازارهای جهانی را حذف می‌کند. این یعنی باید برای تضعیف **وون کره (KRW)**، **دلار تایوان (TWD)** و **ین ژاپن (JPY)** در برابر دلار آمریکا موقعیت گرفت.

این هشدار تا حدی با داده‌های جدید تأیید می‌شود. مازاد تجاری کره‌جنوبی در مارس ۲۰۲۶ فقط **۰.۸ میلیارد دلار** اعلام شد؛ افت شدید از مازاد **۴.۳ میلیارد دلاری** فوریه، چون افزایش هزینه واردات انرژی بخشی از رشد صادرات را خنثی کرده است. در اواخر ۲۰۲۵ هم فشارهای مشابه دیده می‌شد، اما سرعت بدتر شدن شرایط در حال حاضر بسیار بیشتر به نظر می‌رسد.

برای معامله‌گران، این می‌تواند به‌معنای خرید **اختیار خرید دلار آمریکا (Call Option)** در برابر این ارزهای آسیایی باشد تا در صورت افت آنها سود بگیرند و ریسک را مدیریت کنند. با توجه به چرخش احتمالی جریان سرمایه که ممکن است در مقیاس سه‌ماهه به **۱۵۰ میلیارد دلار** برسد، احتمالاً **نوسان بازار ارز** (بالا و پایین شدن شدیدتر قیمت‌ها) جهش می‌کند. بنابراین خرید **استرادل** یا **استرنگل** (دو روش معامله با اختیار معامله برای سود بردن از افزایش نوسان، بدون شرط‌بندی دقیق روی جهت حرکت) روی **ETF ارزی** (صندوق قابل معامله در بورس که قیمتش با ارز/سبد ارزی حرکت می‌کند) می‌تواند راهبرد قابل اتکایی برای معامله روی افزایش دامنه حرکت قیمت باشد.

در ژاپن وضعیت حساس‌تر است؛ جایی که ین این ماه با وجود **افزایش جزئی نرخ بهره** بانک مرکزی ژاپن در فوریه ۲۰۲۶، باز هم تضعیف شده و از **۱۶۲ ین برای هر دلار** عبور کرده است. این نشان می‌دهد سیاست پولی (مثل تغییر نرخ بهره) در برابر نیروهای بزرگ‌ترِ تجاری و جریان سرمایه اثر کافی ندارد. در نتیجه، استدلال برای **موقعیت خرید دلار/فروش ین (Long USD/JPY)** تقویت می‌شود.

کاهش مازادهای آسیایی یعنی پول کمتری دوباره وارد **اوراق قرضه دولتی آمریکا** می‌شود. هم‌اکنون می‌بینیم **بازده اوراق خزانه ۱۰ساله** (نرخ سود سالانه‌ای که بازار از این اوراق انتظار دارد) دوباره به سمت **۴.۵۰٪** بالا می‌رود؛ سطحی که از ترس کوتاه‌مدت در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۵ دیده نشده بود. می‌توان از **ابزارهای مشتقه** (قراردادهای مالی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) برای موقعیت گرفتن روی افزایش نرخ‌های آمریکا استفاده کرد؛ مثل **فروش قراردادهای آتی اوراق خزانه** (Short Treasury note futures؛ یعنی شرط‌بندی روی افت قیمت اوراق و در نتیجه بالا رفتن بازده).

این شوک تجاری بالقوه می‌تواند مستقیم روی بازار سهام این کشورها که صادرات‌محور هستند اثر بگذارد. شاخص‌های اصلی آنها مثل **KOSPI** و **Nikkei** در اوایل آوریل ۲۰۲۶ بعد از یک سه‌ماهه اول قوی، نشانه‌هایی از توقف رشد نشان داده‌اند. **پوشش ریسک** (Hedging؛ کاهش آسیب از افت قیمت) مثل خرید **اختیار فروش (Put Option)** روی ETFهایی مانند **EWY** برای کره‌جنوبی یا **EWJ** برای ژاپن می‌تواند برای محافظت در برابر افت بازار در نظر گرفته شود.