اقتصاددانان «استاندارد چارترد» بررسی میکنند که درگیری خاورمیانه چگونه میتواند بر **حوالههای ارزی جهانی** اثر بگذارد. به گفته آنها، اقتصادهای **شورای همکاری خلیج فارس (GCC)** از منابع اصلی ارسال حواله به مصر، پاکستان، فیلیپین، بنگلادش و سریلانکا هستند. *(حواله ارزی یعنی پولی که مهاجران و کارکنان خارج از کشور برای خانوادههایشان به کشور مبدأ میفرستند.)*
آنها **شوک قیمت انرژی** را ریسک اصلی برای اقتصاد جهان میدانند؛ ریسکی که اگر ادامهدار شود میتواند به **رکود** منجر شود. *(شوک قیمت انرژی یعنی جهش سریع و شدید قیمت نفت و گاز که هزینه تولید و حملونقل را بالا میبرد و رشد اقتصادی را کند میکند؛ رکود یعنی کاهش محسوس فعالیت اقتصادی.)* همچنین به احتمال **اختلال فیزیکی** در عرضه نفت و گاز و اثرهای گستردهتر بر اقتصادها، بهویژه در آسیا اشاره میکنند. *(اختلال فیزیکی یعنی مشکل واقعی در تولید/حمل، نه صرفا نگرانی بازار.)*
آنها میگویند کالاهای دیگری که از **تنگه هرمز** عبور میکنند نیز ممکن است با اختلال روبهرو شوند. این وضعیت میتواند فعالیت تولیدی در مراحل بعدی زنجیره را در بخشهای مختلف تهدید کند. *(تولیدِ پاییندستی یعنی کارخانهها و صنایع وابسته به مواد اولیه و حملونقل که در مرحله بعد از استخراج/تأمین قرار دارند.)*
این یادداشت میگوید اقتصادهای GCC میزبان تعداد زیادی مهاجر هستند که حوالههای شخصی ارسال میکنند و این حوالهها به **وضعیت تراز پرداختها** در کشورهای دریافتکننده کمک میکند. *(تراز پرداختها یعنی حساب کلی ورود و خروج پول کشور از طریق تجارت، خدمات، سرمایهگذاری و انتقال پول مانند حواله.)* همچنین اشاره میکند که خاورمیانه هم به مقصد و هم به مبدأ **سفر و گردشگری بینالمللی** تبدیل شده است.
درباره حوالهها، آنها میگویند اثر درگیری «یکطرفه و قطعی» نیست. در دوران کرونا، برآوردهای اولیه انتظار افت ۲۰ تا ۴۰ درصدی حوالهها را داشتند، اما حوالهها در سال ۲۰۲۰ فقط **۲.۴ درصد** نسبت به سال قبل کاهش یافت.
آنها میگویند اثر اقتصادیِ بخشهای غیرنفتی احتمالا به شدت کرونا نخواهد بود. همچنین میافزایند شواهد فعلی نشان میدهد خروج گسترده مهاجران محدود بوده، اما درگیری طولانی میتواند جابهجایی را بیشتر و جریان حوالهها را کمتر کند.
