بانک‌های مرکزی آمریکای لاتین با بالا رفتن ریسک‌های تورم (افزایش پایدار قیمت‌ها) رویکردهای متفاوتی در پیش گرفته‌اند. به نظر می‌رسد چرخه کاهش نرخ بهره در شیلی و پرو پایان یافته است.

بانک مرکزی مکزیک ممکن است در صورت آرام شدن وضعیت خاورمیانه، یک بار دیگر نرخ بهره را کاهش دهد. نشست بعدی سیاست‌گذاری آن برای ۷ مه برنامه‌ریزی شده است.

بانک مرکزی برزیل در ماه مارس کاهش نرخ بهره را آغاز کرد. اما سرعت این روند ممکن است کندتر از چیزی باشد که ابتدا انتظار می‌رفت.

انتظار می‌رود کلمبیا تنها بانک مرکزی بزرگ در آمریکای لاتین باشد که به دلیل تداوم تورم، نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت را افزایش دهد. سیاست مالی (تصمیم‌های دولت درباره مالیات و هزینه‌کرد) در بیشتر کشورهای منطقه همچنان عمدتاً انقباضی است (یعنی با محدود کردن هزینه‌ها یا افزایش مالیات، به اقتصاد فشار کاهنده وارد می‌کند).

مسیر سیاست پولی (تصمیم‌های بانک مرکزی درباره نرخ بهره و نقدینگی) در آمریکای لاتین به‌طور روشن در حال جدا شدن از هم است و در هفته‌های آینده برای ما فرصت ایجاد می‌کند. کلمبیا نقطه برجسته است، چون تنها کشوری است که انتظار افزایش نرخ بهره در آن می‌رود. داده‌های جدید «دانه» DANE (مرکز آمار رسمی کلمبیا) نشان می‌دهد تورم در مارس برخلاف انتظار به ۵.۸٪ افزایش یافته است. این موضوع استدلال برای انقباض پولی (سخت‌تر کردن شرایط پولی با افزایش نرخ بهره) را تقویت می‌کند و «موقعیت خرید پزو کلمبیا» را جذاب می‌سازد؛ یعنی معامله‌گر روی تقویت ارزش پزو در برابر ارزهای دیگر حساب می‌کند.

این وضعیت با برزیل تفاوت زیادی دارد؛ جایی که بانک مرکزی در حال کاهش نرخ بهره است، هرچند آهسته‌تر از انتظار. آخرین عدد تورم IPCA (شاخص رسمی قیمت مصرف‌کننده برزیل) ۴.۲٪ اعلام شد و نشان می‌دهد تورم بخش خدمات «چسبنده» است؛ یعنی کاهش آن سخت و کند پیش می‌رود. به همین دلیل احتیاط بانک مرکزی توجیه می‌شود. برای ما، این یعنی ترکیب «خرید پزو کلمبیا» در برابر «فروش رئال برزیل» می‌تواند یک معامله «ارزش نسبی» باشد؛ یعنی به جای شرط‌بندی مطلق روی یک ارز، روی بهتر عمل کردن یک ارز نسبت به ارز دیگر حساب می‌کنیم.

در مکزیک، بانک مرکزی احتمال آخرین کاهش نرخ بهره را به ثبات در خاورمیانه و در آستانه نشست ۷ مه گره زده است. با بالا گرفتن تنش‌ها در تنگه هرمز در هفته گذشته، بازار درباره کاهش نرخ بهره مطمئن نیست و این موضوع نوسان (بالا و پایین شدن سریع قیمت) ایجاد می‌کند. می‌توان به استفاده از «اختیار معامله» فکر کرد؛ برای نمونه «استرادل خرید» (خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان) روی پزو مکزیک تا از یک حرکت قیمتی بزرگ سود ببریم، چه نتیجه به نفع تقویت ارز باشد چه تضعیف آن.

در همین حال، شیلی و پرو به نظر می‌رسد وارد دوره ثبات نرخ بهره شده‌اند و این باید نوسان ارز را کمتر کند. برای مثال تورم شیلی در دو ماه متوالی نزدیک هدف ۳٪ ثابت مانده است و به ما اطمینان می‌دهد نرخ‌ها احتمالاً پایدار خواهند ماند. چنین فضایی برای راهبردهایی مناسب است که شامل «فروش اختیار معامله» روی پزو شیلی یا سول پرو است تا «پریمیوم» (حق‌بیمه/بهای اختیار) از کم‌نوسان بودن بازار دریافت شود.