جان ویلیامز، رئیس بانک فدرال رزرو نیویورک، گفت نشانههای اولیهای از اختلال در زنجیره تأمین (مسیر تولید تا حملونقل و رساندن کالا به مصرفکننده) دیده میشود. او تورم امسال را ۲.۷۵٪ تا ۳٪ پیشبینی کرد که به افزایش قیمت انرژی مرتبط است و گفت جنگ خاورمیانه همین حالا هم تورم را بالا برده است.
او گفت بخشی از شوک انرژی (جهش ناگهانی قیمت انرژی) در حال سرایت به سایر قیمتهاست، در حالی که پایان سریع درگیری میتواند فشار تورمی را کاهش دهد. او افزود چشمانداز اقتصادی بهدلیل اثرات جنگ بسیار نامطمئن است.
ویلیامز گفت سیاست پولی در وضعیت مناسبی قرار دارد و سیستم کنترل نرخ بهره فدرال رزرو (سازوکار هدایت نرخهای کوتاهمدت در بازار پول) بسیار خوب کار میکند. او همچنین گفت اثر تعرفهها (عوارض واردات) بر تورم امسال بهتدریج کمتر میشود.
او انتظار دارد نرخ بیکاری بین ۴.۲۵٪ تا ۴.۵٪ باقی بماند. ویلیامز پیشبینی کرد تورم در سال ۲۰۲۷ به هدف ۲٪ برگردد و رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده در اقتصاد) در ۲۰۲۶ را ۲٪ تا ۲.۵٪ برآورد کرد.
او گفت بازار کار سیگنالهای متناقض میدهد. پس از این اظهارات، شاخص دلار آمریکا (Dollar Index؛ سنجش ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) با حفظ رشد اندک روزانه، بالای ۹۸.۰۰ ماند.
با توجه به اینکه اکنون انتظار میرود تورم در ۲۰۲۶ نزدیک ۳٪ باشد، امید به کاهشهای تند و سریع نرخ بهره فدرال رزرو در سال جاری در حال کمرنگ شدن است. ما انتظار داریم سیاست پولی همچنان انقباضی بماند؛ یعنی نرخها «بالاتر و برای مدت طولانیتر» باقی بمانند. این نگاه با دادههای اخیر هم تقویت شده است؛ چون گزارش شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ سنجش تغییر قیمت کالاها و خدمات برای مصرفکننده) مربوط به مارس ۲۰۲۶ بالاتر از انتظار و معادل ۳.۱٪ نسبت به سال قبل منتشر شد.
با این چشمانداز، معاملهگران میتوانند سراغ راهبردهایی بروند که از تداوم نرخهای بالا سود میبرند؛ مانند فروش قراردادهای آتی نرخ بهره (Interest Rate Futures؛ قراردادی برای خرید/فروش در آینده که قیمت آن به سطح نرخ بهره وابسته است) برای سررسیدهای اواخر ۲۰۲۶. بازار از قبل انتظارات را بازتنظیم کرده و حالا فقط یک کاهش احتمالی نرخ بهره در سال جاری را نشان میدهد، در حالی که در ژانویه سه کاهش انتظار میرفت. اگر قیمت انرژی پایین نیاید، ممکن است بازده اوراق (Yield؛ نرخ سود مؤثر اوراق بدهی) باز هم بالاتر برود.
محرک اصلی، قیمت انرژی است و ادامه درگیری در خاورمیانه باعث شده نفت خام WTI (شاخص نفت آمریکا) سرسختانه نزدیک ۹۵ دلار به ازای هر بشکه بالا بماند. این موضوع، معامله روی بخش انرژی از طریق ابزارهای مشتقه (Derivatives؛ قراردادهایی که ارزششان از دارایی دیگری مثل نفت میآید) را جذاب میکند؛ مثل خرید اختیار خرید (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص تا یک تاریخ معین) روی قراردادهای آتی نفت. چنین موقعیتهایی اگر اختلال عرضه ادامه پیدا کند و قیمتها را بالاتر ببرد، سود میبرند.
اشاره به سطح بالای عدمقطعیت همچنین یعنی نوسان بازار (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمتها) به این زودی از بین نمیرود. باید انتظار رفتوبرگشتهای بیشتر در بازار را داشت؛ بنابراین گرفتن موقعیت «خرید نوسان» از طریق اختیار معامله روی شاخص ویکس (VIX؛ شاخص نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) یا شاخصهای بزرگ سهام میتواند پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش ریسک با گرفتن موقعیت جبرانی) معقولی باشد. افزایش تنشهای ژئوپلیتیک میتواند بهراحتی باعث جهش نوسان ضمنی (Implied Volatility؛ نوسانی که از قیمت آپشنها برداشت میشود) شود.
این فضا همچنان به نفع دلار آمریکاست، چون نرخهای بهره بالاتر نسبت به سایر کشورها سرمایه را جذب میکند. ماندن شاخص دلار بالای ۹۸.۰۰ بازتاب همین قدرت است. ما معتقدیم نگه داشتن موقعیت خرید دلار در برابر ارز کشورهایی که بانک مرکزی «متمایل به کاهش نرخ بهره» دارند (Dovish؛ سیاستگذار مایل به نرخهای پایینتر) همچنان میتواند راهبرد قابل اتکایی باشد.
