میانگین چهارهفتهای درخواستهای اولیه بیمه بیکاری در ایالات متحده در هفته منتهی به ۱۰ آوریل به ۲۰۹.۷۵ هزار نفر رسید. این رقم نسبت به دوره قبل (۲۰۹.۵ هزار نفر) کمی افزایش داشت.
افزایش اندک میانگین ۴هفتهای به ۲۰۹,۷۵۰ نفر نشانه تضعیف بازار کار نیست. برعکس، به ثبات و «کمبود نیروی کار» (یعنی تعداد متقاضیان کار کمتر از فرصتهای شغلی) اشاره دارد و به فدرالرزرو (بانک مرکزی آمریکا) دلیل کمی برای کاهش نزدیکِ نرخ بهره میدهد. این موضوع فضای «نرخهای بالا برای مدت طولانیتر» را که بازار با آن درگیر بوده، تقویت میکند.
در نتیجه، باید موقعیتها در «مشتقات نرخ بهره» (ابزارهای مالی که ارزششان به نرخ بهره وابسته است) را طوری تنظیم کنیم که بازار کاهشهای کمتری را برای نیمه دوم ۲۰۲۶ در قیمتها لحاظ کند. با توجه به دادههای تورم مصرفکننده (CPI؛ شاخص قیمت مصرفکننده) ماه مارس که نشان میدهد «تورم هسته» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) روی ۳.۷٪ و همچنان بالا مانده، «اختیار معامله» (قرارداد حق خرید/فروش در آینده) روی «قراردادهای آتی SOFR» (آتیِ نرخ تأمین مالی یکشبهِ تضمینشده؛ معیار مهم نرخهای کوتاهمدت دلار) که روی کاهش شدید نرخها شرط نمیبندند، جذاب به نظر میرسند. ممکن است بازار زمان نخستین کاهش نرخ را به بعد از سپتامبر منتقل کند.
برای «اختیار معامله شاخصهای سهام»، این داده باثباتِ بازار کار یکی از ریسکهای بزرگ و نادر اما پراثر را کم میکند و احتمالاً نوسان را پایین نگه میدارد. شاخص VIX (شاخص ترس/نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) اکنون نزدیک ۱۴ معامله میشود؛ بنابراین در راهبردهایی که از نوسان پایین سود میبرند فرصت دیده میشود، مثل «فروش اختیار خرید پوششدار» (Covered Call؛ فروش اختیار خرید روی سهامی که از قبل دارید) روی S&P 500. اقتصاد قوی از سود شرکتها حمایت میکند، اما تداوم نرخهای بالای بهره رشد کلی بازار را محدود میکند.
