روپیه هند روز پنج‌شنبه کمی بالاتر باز شد و نرخ USD/INR (دلار/روپیه؛ یعنی چند روپیه برای خرید یک دلار) با افت جزئی به حدود 93.28 رسید. شاخص دلار آمریکا (DXY؛ معیاری از قدرت دلار در برابر چند ارز بزرگ) در پی فروش سنگین دلار به کمترین سطح شش هفته اخیر نزدیک 97.85 سقوط کرد.

تقاضا برای دلار کمتر شد، چون امیدها به آتش‌بس دائمی آمریکا و ایران بالا رفت و خرید «دارایی امن» (پناهگاه امن؛ یعنی خرید دلار برای کاهش ریسک در زمان بحران) کاهش یافت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت جنگ با تهران «خیلی نزدیک» به پایان است و اشاره کرد ممکن است ظرف دو روز اعلامیه‌هایی منتشر شود.

کاهش USD/INR به دلیل تداوم تقاضای دلار از سوی واردکنندگان هندی محدود ماند. گزارش رویترز به نقل از بانکداران گفت که رشد چشمگیر روپیه بعید است، چون واردکنندگان در حال «پوشش ریسک» (هجینگ؛ یعنی قفل‌کردن نرخ ارز برای کاهش زیان از نوسان قیمت) هستند و تمایل دارند بدهی‌های دلاری بلندمدت خود را با نرخ‌های فعلی تثبیت کنند.

سرمایه‌گذاران نهادی خارجی (FII؛ صندوق‌ها و نهادهای خارجی فعال در بازار سهام هند) روز چهارشنبه خریدار خالص سهام هند بودند و 666.15 کرور روپیه سهم خریدند. در آوریل، آنها فقط در دو روز معاملاتی خریدار خالص بودند و 1,338.24 کرور روپیه خرید انجام دادند، در حالی‌که در روزهای دیگر 41,627.90 کرور روپیه فروش داشتند.

بازارها چشم‌به‌راه مذاکرات اسرائیل و لبنان در ادامه روز هستند، در کنار آتش‌بس دو هفته‌ای آمریکا و ایران که قرار است 21 آوریل به پایان برسد. تهران پیش‌تر واشنگتن را متهم کرده بود که با ادامه حملات به حزب‌الله در لبنان (گروه مورد حمایت ایران) آتش‌بس را نقض کرده است.

USD/INR بالاتر از میانگین متحرک نمایی 20روزه (EMA؛ نوعی میانگین متحرک که به قیمت‌های جدید وزن بیشتری می‌دهد) در 93.1181 باقی ماند و شاخص قدرت نسبی RSI (نشانگر مومنتوم؛ عدد نزدیک 50 یعنی بازار نه خیلی صعودی و نه خیلی نزولی) حوالی 52 بود. حمایت (سطحی که معمولاً مانع افت بیشتر می‌شود) نزدیک 93.12 و سپس 92.29 قرار دارد، در حالی‌که مقاومت‌ها (سطحی که معمولاً مانع رشد بیشتر می‌شود) شامل 94.00 و 95.15 هستند.

با نگاه به آوریل 2025، دلار آمریکا به‌طور قابل‌توجهی با امید به توافق صلح در خاورمیانه تضعیف شد و شاخص دلار تا حدود 97.85 پایین آمد. با این حال، جفت USD/INR همچنان بالا و نزدیک 93.28 ماند، چون تقاضای قوی دلار از سوی واردکنندگان هندی از آن حمایت می‌کرد. این فاصله میان ضعف جهانی دلار و عملکرد روپیه، از ویژگی‌های مهم بازار در آن مقطع بود.

امروز شرایط متفاوت است؛ شاخص دلار آمریکا خیلی قوی‌تر و نزدیک 106 معامله می‌شود که بالاترین سطح آن در بیش از پنج ماه است. این قدرت از داده‌های ماندگار تورم در آمریکا ناشی می‌شود؛ تورم بالاتر باعث می‌شود بازار زمان کاهش نرخ بهره فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را عقب بیندازد. بنابراین فضای جهانی نسبت به سال قبل که دلار در حال تضعیف بود، تغییر کرده است.

اکنون USD/INR در محدوده‌ای فشرده نزدیک 83.50 معامله می‌شود؛ سطحی که به نظر می‌رسد بانک مرکزی هند (RBI) از آن دفاع می‌کند. قیمت بالای نفت، با برنت بالاتر از 90 دلار برای هر بشکه، به‌طور طبیعی به روپیه فشار می‌آورد، چون هند واردکننده بزرگ نفت است. این یعنی تعادل شکننده‌ای شکل گرفته: دخالت RBI (مداخله ارزی؛ یعنی خرید/فروش ارز برای کنترل نرخ) مانع افت شدید روپیه می‌شود، در حالی‌که فشارهای نفت و دلار قوی می‌توانند آن را پایین بکشند.

شباهت مهم با آوریل 2025 رفتار سرمایه‌گذاران خارجی است. همان‌طور که آن زمان FIIs فروشنده بودند، سرمایه‌گذاران پرتفوی خارجی (FPI؛ شکل رایج‌تر اشاره به سرمایه‌گذاری خارجی در سهام/اوراق) در دو هفته اول آوریل 2026 بیش از 15,500 کرور روپیه از سهام هند خارج کرده‌اند. این خروج پیوسته نشان‌دهنده احتیاط سرمایه‌گذاران خارجی است و به فشار پنهان بر روپیه اضافه می‌کند.

برای معامله‌گران مشتقه (قراردادهای مشتقه؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله که ارزششان از قیمت دارایی پایه می‌آید)، این شرایط می‌تواند یعنی نوسان‌پذیری درست قیمت‌گذاری نشده است. با اینکه RBI نرخ را کنترل می‌کند اما فشارهای جهانی در حال جمع شدن است، معامله‌گران می‌توانند به راهبردهایی مثل «استرادل خرید» (Long Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) فکر کنند تا روی خروج از این محدوده فشرده شرط‌بندی کنند. دوره آرامِ تثبیت قیمت ممکن است دوام نداشته باشد و شکست محدوده می‌تواند تند باشد.

با توجه به حرکت محدود در یک بازه، فروش اختیار خرید و اختیار فروش «خارج از پول» (Out-of-the-money؛ اختیارهایی که فعلاً ارزش اعمال ندارند) برای دریافت «پرمیوم» (حق‌بیمه/حق‌اختیار؛ مبلغی که فروشنده اختیار دریافت می‌کند) می‌تواند قابل‌بررسی باشد، اما نیاز به مدیریت ریسک دقیق دارد. واردکنندگان باید راهبرد پوشش ریسک دلاری خود را ادامه دهند، چون ریسک‌های تضعیف روپیه همچنان پابرجاست.