طلا در معاملات اولیه آسیایی روز پنج‌شنبه تا حدود ۴۸۰۰ دلار کاهش یافت و رشد دو روزه را پایان داد. تقاضا برای «دارایی امن» (ابزاری که در زمان بحران برای حفظ ارزش خریده می‌شود) در پی کاهش نگرانی‌های تنش‌های خاورمیانه ضعیف شد، در حالی‌که قیمت نفت بالا رفت.

بلومبرگ چهارشنبه گزارش داد آمریکا و ایران در حال بررسی تمدید دو هفته‌ای آتش‌بس (توقف درگیری) هستند تا زمان بیشتری برای گفت‌وگوهای صلح فراهم شود. تنش‌ها اطراف تنگه هرمز همچنان بالاست؛ مسیر حیاتی عبور نفت و گاز که از آغاز جنگ، حدود هفت هفته قبل، عملاً بسته شده است.

قیمت نفت و نرخ بهره

افزایش قیمت نفت نگرانی درباره «تورم ناشی از انرژی» (بالا رفتن سطح قیمت‌ها به دلیل گرانی سوخت و انرژی) را بیشتر کرده و انتظار برای کاهش «نرخ بهره» (هزینه وام و پایه نرخ‌های بانکی) را کم کرده است؛ موضوعی که به طلا فشار می‌آورد. طلا «سود دوره‌ای» (بهره یا درآمد ثابت) نمی‌دهد، بنابراین وقتی نرخ‌ها بالاتر است معمولاً جذابیت کمتری دارد.

خرید «بانک‌های مرکزی» (نهادهای پولی دولت‌ها) می‌تواند از طلا حمایت کند. بانک مرکزی چین روند خرید خود را تا ۱۸ ماه پیاپی، تا مارس ۲۰۲۶، ادامه داده است.

بانک‌های مرکزی بزرگ‌ترین دارندگان طلا هستند و معمولاً برای «متنوع‌سازی ذخایر» (کم کردن وابستگی به یک دارایی مثل دلار) و تقویت اعتماد به پول ملی طلا می‌خرند. طبق شورای جهانی طلا، آنها در سال ۲۰۲۲، ۱۱۳۶ تُن به ارزش حدود ۷۰ میلیارد دلار به ذخایر افزودند که بالاترین رقم سالانه ثبت‌شده است.

طلا اغلب خلاف جهت «دلار آمریکا» و «اوراق خزانه‌داری آمریکا» (اوراق بدهی دولت آمریکا) حرکت می‌کند و گاهی هم در برابر «دارایی‌های پرریسک» مثل سهام جهت متفاوتی دارد. قیمت‌ها تحت تأثیر ژئوپلیتیک، ترس از رکود، نرخ بهره و دلار آمریکا قرار می‌گیرد، چون طلا با دلار قیمت‌گذاری می‌شود.

راهبردهای اختیار معامله و نوسان

دیدیم طلا با سرد شدن تقاضای پناهگاه امن ناشی از تنش‌های خاورمیانه تا محدوده ۴۸۰۰ دلار افت کرد. اکنون جهش قیمت نفت محور اصلی است و نگرانی درباره تورم و تصمیم احتمالی بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره را ایجاد کرده است. این وضعیت برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهای مالی که ارزششان از دارایی پایه مثل طلا می‌آید) پیچیده است، چون باید بین ریسک ژئوپلیتیک و سیاست پولی توازن برقرار کنند.

با عبور نفت خام «وست تگزاس اینترمدیت (WTI)» (شاخص قیمت نفت آمریکا) از ۱۴۰ دلار برای هر بشکه، «انتظارات تورمی» (برداشت بازار از تورم آینده) به نگرانی جدی تبدیل شده است. تازه‌ترین گزارش «شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI)» (معیار تورم هزینه خانوار) عدد ۳.۸٪ را نشان داد که بالاتر از هدف «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) است و روایت «نرخ‌های بالا برای مدت طولانی‌تر» را تقویت می‌کند. در این فضا خرید «اختیار خرید (Call Option)» روی طلا می‌تواند پرریسک باشد، چون دارایی‌های بدون سود دوره‌ای وقتی نرخ‌ها بالاست معمولاً آسیب می‌بینند.

هر خبر درباره تمدید احتمالی آتش‌بس آمریکا و ایران می‌تواند نوسان شدید ایجاد کند و زمان‌بندی جهت بازار را سخت‌تر کند. ادامه بسته بودن تنگه هرمز ریسک بزرگی است و هر تشدید تنش می‌تواند دوباره طلا را جهشی کند. با توجه به این عدم‌قطعیت، راهبردهایی مثل خرید «استرادل (Straddle)» یا «استرنگل (Strangle)» می‌تواند مفید باشد؛ یعنی خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش (Put) برای سود گرفتن از حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت.

تقاضای پایدار بانک‌های مرکزی را هم نباید نادیده گرفت؛ نمونه‌اش ادامه خرید توسط «بانک مرکزی چین (PBoC)» (بانک مرکزی جمهوری خلق چین) تا ماه گذشته است. این موضوع یک پشتوانه برای تقاضا ایجاد می‌کند و نشان می‌دهد خرید «اختیار فروش (Put)» برای شرط‌بندی روی سقوط بزرگ قیمت ممکن است خلاف جریان بلندمدت بازار باشد.

در نهایت بسیاری از حرکت‌های طلا به دلار آمریکا وابسته است، چون طلا با دلار قیمت‌گذاری می‌شود. انتظار برای تداوم نرخ‌های بالای بهره دلار را قوی نگه داشته و این یک مانع مهم برای رشد طلاست. معامله‌گران باید «شاخص دلار (DXY)» (سنجش قدرت دلار در برابر سبدی از ارزها) را زیر نظر بگیرند؛ عبور از سطح ۱۰۷.۰۰ می‌تواند افت قابل‌توجه دیگری در «قراردادهای آتی طلا» (فیوچرز؛ توافق خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) ایجاد کند.