شاخص قیمت صادرات آمریکا در ماه مارس نسبت به سال قبل ۵.۶٪ افزایش یافت؛ در حالیکه در دوره قبل ۳.۵٪ بود.
جهش اخیر شاخص قیمت صادرات آمریکا به ۵.۶٪ یک نشانه مهم از تداوم تورم است. این عدد که بالاتر از انتظار بود نشان میدهد فشارهای تورمی سریعتر از آنچه امید میرفت فروکش نکردهاند. برای ما یعنی احتمالاً فدرالرزرو (بانک مرکزی آمریکا) در هفتههای پیشرو موضع «انقباضی» خود را حفظ میکند؛ یعنی نرخ بهره را بالا نگه میدارد یا برای کاهش آن عجله نمیکند.
این گزارش درست پس از انتشار دادههای شاخص قیمت مصرفکننده (CPI: سنجه تورم خانوار) در هفته گذشته منتشر شده؛ دادهای که نشان داد «تورم هسته» (Core inflation: تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) همچنان نزدیک ۳.۷٪ مانده و هنوز با هدف ۲٪ فدرالرزرو فاصله زیادی دارد. در نتیجه، انتظارات بازار که در قراردادهای آتی SOFR (SOFR futures: ابزار بازار برای پیشبینی نرخ بهره کوتاهمدت آمریکا بر پایه نرخ تامین مالی شبانه) دیده میشود، عملاً احتمال کاهش نرخ بهره در میانه سال را کنار گذاشته است؛ تغییری بزرگ نسبت به چند ماه قبل.
با این چشمانداز، بهتر است برای تداوم نرخ بهره بالا آماده باشیم. یکی از راهها استفاده از «اختیار معامله» (Options: قراردادی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص را میدهد) روی ETFهای اوراق خزانهداری است؛ بهطور مشخص خرید «اختیار فروش» (Put: سود میبرد وقتی قیمت دارایی پایین میآید) روی صندوقهایی که «اوراق بلندمدت» را دنبال میکنند، چون معمولاً با بالا رفتن نرخها قیمت اوراق بلندمدت افت میکند. تجربه چرخه افزایش نرخها در سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ نشان داد وقتی دادههای تورمی داغتر از انتظار میآید، این رویکرد میتواند کارایی داشته باشد.
انتظار نرخهای بالاتر معمولاً به تقویت دلار آمریکا هم کمک میکند. شاخص دلار (DXY: ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) از سطح ۱۰۷ عبور کرده و به اوج چندماهه رسیده است و این داده صادراتی میتواند این روند را تقویت کند. میتوان به استفاده از «قراردادهای آتی» (Futures: قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) یا «اختیار خرید» (Call: سود میبرد وقتی قیمت بالا میرود) برای گرفتن موقعیت خرید دلار در برابر ارزهایی با بانکهای مرکزی «متمایل به کاهش نرخ» (Dovish: طرفدار نرخ بهره پایینتر) مثل ین فکر کرد.
برای بازار سهام، این شرایط یک مانع جدی است؛ بهخصوص برای سهام رشدی و فناوری که به هزینه تامین مالی حساساند. احتمال افزایش نوسان (Volatility: شدت رفتوبرگشت قیمتها) وجود دارد چون بازار سناریوی «نرخهای بالا برای مدت طولانیتر» را هضم میکند. بنابراین میتوان خرید اختیار فروش روی شاخصهای اصلی مثل نزدک ۱۰۰ را برای پوشش ریسک پرتفوی (Hedge: کاهش ریسک افت) یا معامله روی ضعف کوتاهمدت در نظر گرفت.
