نقش جهانی دلار آمریکا با افزایش عدم‌تعادل‌های اقتصاد جهانی زیر سؤال رفته و نشست‌های صندوق بین‌المللی پول (IMF) به ریسک‌های گسترده‌تر برای کل سیستم اشاره دارد. دیدگاه مطرح‌شده این است که با کاهش سهم آمریکا از تولید ناخالص داخلی (GDP) جهان، سهم دلار از استفاده جهانی به‌تدریج در طول زمان پایین می‌آید.

این روند می‌تواند سهم دلار را در معاملات بازار ارز (FX: خریدوفروش جفت‌ارزها در بازار جهانی)، ذخایر ارزی بانک‌های مرکزی (FX reserves)، و ارزی که برای انتشار اوراق بدهی و سهام استفاده می‌شود کاهش دهد. با این حال، گفته می‌شود هیچ ارز دیگری فعلاً توان گرفتن جایگاه مرکزی دلار در نظام مالی جهانی را ندارد.

یوآن چین به‌عنوان جایگزین مطرح نمی‌شود، چون با کنترل‌های سرمایه (Capital controls: محدودیت دولت بر ورودوخروج پول) و سیاست‌هایی برای رقابتی نگه‌داشتن نرخ ارز محدود شده است. یورو هم رقیب کامل تلقی نمی‌شود مگر اینکه به ارز یک بلوک اقتصادی بسیار یکپارچه‌تر تبدیل شود.

نتیجه محتملی که توصیف شده، ادامه کاهش تدریجی نقش پوند استرلینگ بریتانیا (GBP) و ین ژاپن (JPY) است. همچنین اشاره شده این مطلب با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تولید و توسط یک دبیر بازبینی شده است.

دلار همچنان ارز کلیدی است، اما می‌بینیم پایه‌های بلندمدت آن آرام‌آرام در حال تغییر است. داده‌های جدید صندوق بین‌المللی پول برای سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ نشان می‌دهد سهم دلار از ذخایر ارزی جهان کمی به ۵۷.۸٪ کاهش یافته و روند نزولی ملایمی را که در سال ۲۰۲۵ هم دیده بودیم ادامه داده است. برای معامله‌گران، این یعنی نقش دلار به‌عنوان «پناهگاه امن» (Safe-haven: ارزی که در بحران‌ها معمولاً تقاضایش بالا می‌رود) فعلاً پابرجاست، اما روند زیرین باید جدی گرفته شود.

یورو هنوز چالش‌گر قابل‌اتکایی برای گرفتن «تخت» نیست. تفاوت پایدار تورم درون منطقه یورو (Eurozone: کشورهایی که یورو دارند) ــ با آخرین رقم آلمان ۱.۹٪ و ایتالیا ۳.۴٪ ــ نشان می‌دهد این بلوک همچنان از نظر اقتصادی تکه‌تکه است. این مشکل ساختاری یعنی راهبردهای اختیار معامله (Option strategies: معامله «حق خرید/فروش» برای پوشش ریسک یا سودگیری) که روی جهش پایدار یورو در برابر دلار شرط می‌بندند احتمالاً زودهنگام است.

به همین شکل، یوآن چین زیر فشار کنترل‌های سرمایه است؛ موضوعی که وقتی پکن در فوریه پس از نوسان‌های کوچک بازار، جریان‌های برون‌مرزی را سخت‌گیرانه‌تر کرد دوباره برجسته شد. هرچند سهم استفاده از یوآن در پرداخت‌های جهانی از مسیر سوئیفت (SWIFT: شبکه پیام‌رسان بانکی برای انتقال‌های بین‌المللی) ماه گذشته به ۵.۲٪ افزایش آرامی داشت، اما هنوز آن‌قدر کوچک است که نتواند سلطه دلار را به چالش بکشد. بنابراین یوآن فعلاً یک داستان منطقه‌ای است، نه جهانی.

انتظار می‌رود ین ژاپن و پوند بریتانیا به کاهش آرام جایگاه خود ادامه دهند. ناتوانی بانک مرکزی ژاپن (Bank of Japan) در فاصله گرفتن از سیاست پولی بسیار انبساطی (Loose monetary policy: نرخ بهره پایین و تزریق پول برای حمایت از اقتصاد) ــ که اواخر ۲۰۲۵ هم دوباره دیدیم ــ همچنان به ین فشار می‌آورد. معامله‌گران بازار مشتقه (Derivatives: ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) می‌توانند به فروش اختیار خریدِ ین با قیمت‌های دور از نرخ فعلی فکر کنند (Out-of-the-money JPY calls: اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از نرخ فعلی است و معمولاً ارزان‌تر است)، تا برای تداوم ضعف ین در برابر دلار موقعیت بگیرند.