محاصره دریایی تنگه هرمز توسط نیروی دریایی آمریکا در دوران ترامپ آغاز شده، در حالیکه گفتوگوهای آمریکا و ایران هنوز ادامه دارد. با وجود این محاصره، داراییهای پرریسک دوباره رشد کردهاند.
حالوهوای بازار اکنون به این بستگی دارد که محاصره تا چه حد سختگیرانه اجرا شود و آیا مذاکرات به توافق میرسد یا نه. هر تغییر در شدت اجرا یا مسیر دیپلماسی میتواند احساسات بازار را عوض کند.
بازارهای آسیا «در معرض ریسک بیشتری» توصیف شدهاند، چون به انتقال انرژی از مسیر تنگه هرمز وابستگی بالایی دارند. این حساسیت باعث میشود ارزهای منطقه و حرکتهای کلی بازار به تحولات تنگه گره بخورد.
در متن آمده که این مطلب با کمک ابزار «هوش مصنوعی» (نرمافزارهایی که با یادگیری از دادهها متن تولید میکنند) تهیه و توسط یک دبیر بازبینی شده است.
پس از آغاز محاصره دریایی تنگه هرمز توسط آمریکا، شاهد یک بازگشت شکننده در داراییهای پرریسک هستیم که از ادامه گفتوگوهای دیپلماتیک نیرو میگیرد. این آرامش میتواند گمراهکننده باشد؛ چون نفت برنت (معیار جهانی قیمتگذاری نفت) هفته گذشته ابتدا بیش از ۲۰٪ جهش کرد و به ۱۱۵ دلار برای هر بشکه رسید، اما با انتشار خبر مذاکرات، نزدیک ۱۰۵ دلار آرام گرفت. معاملهگران میتوانند «اختیار خرید» دور از قیمت فعلی را روی قراردادهای آتی نفت در نظر بگیرند؛ «اختیار خرید» (قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص میدهد) و «دور از قیمت فعلی» یعنی قیمتی بالاتر از قیمت امروز بازار، که معمولاً ارزانتر است و اگر مذاکرات شکست بخورد و اجرای محاصره سختتر شود، میتواند سودده شود. «قرارداد آتی» هم قراردادی است برای خرید/فروش در تاریخ آینده با قیمت مشخص.
این ابهام ژئوپلیتیک نوسان بازار را بالا برده و «شاخص نوسان CBOE (VIX)» را از ۱۵ تا اوج ۲۸ رسانده است؛ VIX شاخصی برای سنجش ترس/نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکاست. هرچند VIX بعداً تا حدود ۲۲ پایین آمده، همین سطح بالا نشاندهنده تداوم فشار در بازار است. استفاده از «قراردادهای آتی VIX» یا «اختیار معامله» روی صندوقهای قابل معاملهای که نوسان را دنبال میکنند (ETF؛ صندوقی که مثل سهم در بورس معامله میشود) میتواند پوشش ریسک مستقیمی در برابر تشدید ناگهانی تنشها ایجاد کند؛ «پوشش ریسک» یعنی اقدام برای کمکردن زیان احتمالی.
بازارهای آسیا بهویژه آسیبپذیرند، چون حدود یکپنجم عرضه نفت جهان از تنگه عبور میکند و ژاپن، چین و کرهجنوبی از واردکنندگان اصلیاند. در واکنش اولیه، ین ژاپن و وون کرهجنوبی هر دو بیش از ۲٪ در برابر دلار آمریکا افت کردند و سپس بخشی از آن را جبران کردند. به باور نویسنده، «اختیار فروش» این ارزها در برابر دلار میتواند پوشش ریسک هدفمندتری باشد؛ «اختیار فروش» قراردادی است که حق فروش در قیمت مشخص میدهد و معمولاً وقتی احتمال افت بیشتر وجود دارد استفاده میشود.
روحیه مثبت بازار کاملاً به برداشت از پیشرفت مذاکرات و میزان واقعی اجرای محاصره وابسته است. از نظر تاریخی، در «جنگ نفتکشها» در دهه ۱۹۸۰ (درگیریها و حملهها به کشتیهای نفتکش در خلیج فارس)، حتی رخدادهای کوچک دریایی در همین گلوگاه باعث جهش شدید قیمت انرژی میشد. هر خبر درباره بازرسی یا منحرفکردن یک نفتکش احتمالاً واکنش فوری و تند بازار را به دنبال دارد؛ بنابراین دنبالکردن نزدیک اخبار کشتیرانی ضروری است.
