نفت برنت با افزایش امیدها به توافق آمریکا و ایران به زیر ۱۰۰ دلار سقوط کرد. قیمت نقدی برنت (Spot؛ یعنی قیمت تحویل فوری) پس از بستهشدن روی ۹۹.۳۶ دلار، به ۹۷.۷۶ دلار رسید؛ در جلسه قبل +۴.۳۷٪ رشد کرده بود.
برنت طی شب -۱.۶۱٪ دیگر هم افت کرد و دوباره به زیر ۹۸ دلار برگشت. این موضوع نگرانیها درباره «شوک رکود تورمی» (Stagflation؛ یعنی همزمانی رشد ضعیف/رکود با تورم بالا) را کمتر کرد.
واکنش بازار و وضعیت ریسکپذیری
شاخص S&P 500 +۱.۰۲٪ بالا رفت و بالاتر از سطح قبل از حمله در ۲۷ فوریه بسته شد. قیمت قراردادهای آتی نفت (Futures؛ یعنی قرارداد خرید/فروش برای تحویل در آینده) همچنان پایینتر از قیمت نقدی بود.
قرارداد آتی ۶ماهه برنت در ۸۳.۵۵ دلار معامله شد. قرارداد آتی ۱۲ماهه برنت در ۷۸.۵۷ دلار معامله شد.
اختلاف قیمت بین بازار نقدی و قراردادهای با سررسیدهای دورتر نشان میدهد بازار انتظار دارد قیمت نفت در گذر زمان پایینتر بیاید.
با اینکه نفت برنت اخیراً بهدلیل افزایش تنشها در تنگه هرمز از ۹۲ دلار در هر بشکه عبور کرده و بازار عصبی شده، اما بازار آتی تصویر دیگری نشان میدهد: قرارداد ۶ماهه نزدیک ۸۵ دلار و قرارداد ۱۲ماهه نزدیک ۸۰ دلار است. این شیب تند نزولی که «بکواردیشن» (Backwardation؛ یعنی قیمت تحویل فوری/نزدیک بالاتر از قیمت تحویل در آینده) نام دارد، یعنی معاملهگران جهش فعلی قیمت را موقتی میدانند.
پیامدها برای معاملات مشتقه
ساختار بازار شبیه ابتدای ۲۰۲۵ است؛ زمانی که امید به توافق آمریکا و ایران، قیمت نقدی برنت را خیلی بالاتر از قراردادهای آتی برد. آن زمان بازار درست پیشبینی کرد که ترسهای ژئوپولیتیک کم میشود و قیمتها در ماههای بعد به حالت عادی برمیگردد. همین سابقه به منحنی قیمت آتی (Futures curve؛ یعنی نمایش قیمت قراردادهای آتی در سررسیدهای مختلف) بهعنوان یک نشانه قابل اتکا اعتبار میدهد.
برای معاملهگران «ابزارهای مشتقه» (Derivatives؛ مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه مثل نفت گرفته میشود)، این وضعیت میتواند به این معنا باشد که فروش «اختیار خرید» کوتاهمدت (Call option؛ حق خرید در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص) جذاب است تا «پرمیوم» (Premium؛ مبلغی که خریدار اختیار به فروشنده میپردازد) از نوسان بالای بازار دریافت شود. این موقعیت زمانی سود میدهد که ریسک ژئوپولیتیک کم شود و قیمتها یا ثابت بماند یا به سمت سطوحی که منحنی آتی نشان میدهد برگردد. همچنین گزارش چشمانداز کوتاهمدت انرژی EIA (اداره اطلاعات انرژی آمریکا) که کمی کاهش در رشد تقاضای جهانی برای سهماهه سوم را پیشبینی میکند، از این نگاه حمایت میکند که قدرت فعلی قیمت ماندگار نیست.
راه دیگر بررسی «اسپرد تقویمی» (Calendar spread؛ همزمان فروش قرارداد آتی نزدیک و خرید قرارداد آتی با سررسید دورتر) است. این معامله زمانی سود میدهد که منحنی قیمت «صافتر» شود؛ یعنی قیمت نزدیکسررسید سریعتر از قیمتهای دورتر افت کند. این روش نوعی شرطبندی روی عادیشدن بازار است، بدون اینکه الزاماً دید خیلی منفی بلندمدت نسبت به نفت داشته باشید.
