بانک مرکزی اروپا (ECB) در ماه مارس نرخ‌های اصلی بهره را بدون تغییر نگه داشت. نرخ سپرده‌گذاری ۲.۰٪ است و به‌عنوان سطح «خنثی» در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی نه به‌طور جدی به رشد اقتصاد فشار می‌آورد و نه آن را به‌طور غیرعادی تحریک می‌کند.

اقتصاددانان دویچه‌بانک اکنون انتظار دارند دو افزایش نرخ بهره به اندازه ۲۵ واحد پایه (هر واحد پایه = ۰.۰۱٪؛ پس ۲۵ واحد پایه = ۰.۲۵٪) در ماه‌های ژوئن و سپتامبر انجام شود. بازارها از قبل این دو حرکت را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند؛ یعنی معامله‌گران همین سناریو را محتمل دانسته و اثرش را در نرخ‌ها و قیمت دارایی‌ها وارد کرده‌اند.

قیمت‌گذاری بازار و مسیر نرخ بهره

تا پایان سال، بازارها حدود ۶۶ واحد پایه «انقباض پولی» را قیمت‌گذاری کرده‌اند؛ انقباض پولی یعنی سخت‌تر شدن شرایط پولی از طریق بالا بردن نرخ بهره. این موضوع به معنی احتمال ۶۴٪ برای سومین افزایش نرخ بهره است.

اقتصاددانان پیش‌بینی رشد منطقه یورو برای سال ۲۰۲۶ را از ۱.۱٪ به ۰.۵٪ کاهش دادند. آن‌ها افزایش قیمت انرژی و داده‌های ضعیف اقتصادی را از عوامل اصلی می‌دانند.

تورم منطقه یورو برای سال ۲۰۲۶ برابر با ۲.۸٪ پیش‌بینی شده است. همچنین به سیاست مالی آلمان به‌عنوان یک عامل حمایتی برای کل منطقه یورو اشاره شده؛ سیاست مالی یعنی تصمیم‌های مربوط به هزینه‌کرد دولت و مالیات.

این گزارش اعلام کرده که با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط یک ویراستار بازبینی شده است.

پیامدهای معاملاتی و سناریوهای ریسک

از نگاه ما، بانک مرکزی اروپا در موقعیت سختی قرار دارد، چون انتظار می‌رود برای کنترل تورم امسال دو بار نرخ‌ها را بالا ببرد. اما اقتصاد به‌وضوح در حال کند شدن است و این افزایش‌ها می‌تواند برای رشد اقتصادی پرریسک باشد. بازار همین دو افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای در ژوئن و سپتامبر را از قبل در قیمت‌ها لحاظ کرده است.

آخرین داده تورم ماه مارس برای منطقه یورو ۲.۴٪ اعلام شد که هنوز بالاتر از هدف ۲٪ است و استدلال افزایش نرخ بهره را تقویت می‌کند. اما نظرسنجی‌های اخیر فعالیت کسب‌وکار، مانند شاخص مدیران خرید (PMI؛ یک شاخص نظرسنجی از مدیران خرید که وضعیت تولید/خدمات را نشان می‌دهد)، با عدد ۴۷.۱ در بخش صنعت نشان می‌دهد فعالیت در حال کاهش است (عدد زیر ۵۰ به معنی کاهش فعالیت است). این داده‌های ضعیف کار را برای بانک مرکزی سخت‌تر می‌کند تا سیاست انقباضی را توجیه کند، در حالی که رشد ۰.۵٪ هدف‌گذاری شده است.

همچنین خاطره جهش تورم در سال ۲۰۲۲ وجود دارد که بانک مرکزی اروپا را غافلگیر کرد و مجبور شد نرخ‌ها را با شدت بالا ببرد. این موضوع احتمالاً باعث می‌شود اکنون برای حفظ اعتبار خود سخت‌گیرانه‌تر عمل کند. نگرانی اصلی این است که تورم دوباره «ریشه‌دار» شود؛ یعنی به‌صورت پایدار در اقتصاد بماند، حتی اگر به قیمت فشار کوتاه‌مدت بر اقتصاد تمام شود.

با توجه به این تضاد، یک راهبرد مهم می‌تواند این باشد که برای توقف زودتر از انتظارِ روند افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی اروپا موقعیت‌گیری شود، چون اقتصاد ضعیف است. این کار می‌تواند با ابزارهای مشتقه انجام شود؛ مشتقه یعنی قراردادی که ارزشش از یک متغیر دیگر مثل نرخ بهره گرفته می‌شود. نمونه‌ها شامل قرارداد «سوآپ نرخ بهره» (توافق برای مبادله نرخ بهره ثابت با متغیر) یا خرید «قراردادهای آتی» مرتبط با «یوریبور» است؛ یوریبور یک نرخ مرجع برای وام‌دهی بین‌بانکی در یورو است. هدف این است که اگر بازار به‌دلیل بدتر شدن داده‌های اقتصادی، افزایش نرخ بهره در سپتامبر را کمتر محتمل بداند و از قیمت‌ها خارج کند، سود حاصل شود.

در بازار ارز هم فرصت‌هایی دیده می‌شود، به‌ویژه برای یورو. اگر بانک مرکزی اروپا تصمیم بگیرد به جای مبارزه سخت‌گیرانه با تورم، بیشتر از اقتصاد ضعیف حمایت کند و افزایش نرخ‌ها را متوقف کند، ممکن است یورو در برابر دلار آمریکا تضعیف شود. معامله‌گران می‌توانند به خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی با قیمت مشخص را می‌دهد و با افت قیمت سودآور می‌شود) روی جفت‌ارز EUR/USD فکر کنند؛ در صورت افت یورو، ارزش این اختیار افزایش می‌یابد.