استراتژیست‌های TD Securities، اسکار مونوز و الی نیر، وضعیت اقتصاد کلان آمریکا و انتظارها از سیاست «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) را به تحولات ایران، ارقام تازه تورم و داده‌های جدید فعالیت اقتصادی مرتبط می‌دانند. به باور آن‌ها، افزایش قیمت نفت و ابهام‌های ژئوپولیتیکی (ریسک‌های ناشی از تنش‌های سیاسی و امنیتی بین کشورها) خطر «رکود تورمی» را بالا می‌برد و باعث می‌شود سیاست پولی همچنان سخت‌گیرانه بماند.

آن‌ها انتظار دارند فدرال رزرو تا سپتامبر ۲۰۲۶ نرخ بهره را بدون تغییر نگه دارد تا اثرات تحولات ایران و پیامدهای اقتصادی آن روشن‌تر شود. همچنین معتقدند تا آن زمان روند کاهش تورم دوباره ادامه پیدا می‌کند و زمینه را برای حرکت آرام به سمت وضعیت «خنثی» فراهم می‌کند (یعنی سطحی از نرخ بهره که نه به اقتصاد فشار می‌آورد و نه بیش‌ازحد آن را تحریک می‌کند).

افزایش قیمت نفت، ریسک رکود تورمی را بالا می‌برد

آن‌ها برای سال ۲۰۲۶ مجموعاً ۵۰ واحد پایه کاهش نرخ بهره پیش‌بینی می‌کنند (واحد پایه یعنی یک‌صدم درصد)، که بین سپتامبر و دسامبر تقسیم می‌شود. همچنین یک کاهش ۲۵ واحد پایه دیگر را برای مارس ۲۰۲۷ پیش‌بینی می‌کنند؛ در این سناریو، نرخ هدف فدرال رزرو به ۳.۰۰٪ می‌رسد.

در متن آمده که این مطلب با کمک ابزار «هوش مصنوعی» تهیه و توسط یک دبیر بازبینی شده است. همچنین تأکید می‌کند تصمیم‌های بعدی به داده‌های تازه بستگی خواهد داشت.

با توجه به تشدید تنش‌ها حوالی «تنگه هرمز» و انتشار شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI: شاخصی برای سنجش تورمِ سبد کالا و خدمات خانوار) در ماه مارس که از انتظارها بالاتر و برابر با ۳.۱٪ نسبت به سال قبل بود، انتظار می‌رود فدرال رزرو محتاط بماند. احتمالاً بانک مرکزی تا نشست سپتامبر نرخ‌ها را ثابت نگه می‌دارد تا اثر این تحولات بر اقتصاد را ارزیابی کند. مسیر سیاست پولی در نهایت به داده‌های جدید بستگی دارد؛ یعنی داده‌ها می‌توانند بانک مرکزی را به تغییر مسیر وادار کنند.

برای معامله‌گران نرخ بهره، این یعنی بازار شاید کاهش نرخ را زودتر از واقعیت قیمت‌گذاری کرده باشد. «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو» (Fed funds futures: ابزارهایی که انتظار بازار از مسیر نرخ بهره را نشان می‌دهند) اکنون تقریباً ۴۰٪ احتمال کاهش نرخ تا ژوئیه را نشان می‌دهد که در این شرایط خوش‌بینانه است. بنابراین، موقعیت‌هایی که روی «ثابت ماندن نرخ همراه با موضع سخت‌گیرانه» حساب می‌کنند می‌تواند جذاب باشد؛ مثل فروش قراردادهای نزدیک‌سررسید آتی SOFR (SOFR: نرخ تامین مالی یک‌شبه با وثیقه اوراق خزانه آمریکا، مبنایی رایج برای قیمت‌گذاری ابزارهای نرخ بهره) یا خرید «اختیار فروش» (Put: قراردادی که با افت قیمت دارایی سود می‌دهد) روی آن‌ها.

آماده‌سازی برای نوسان و معاملات دفاعی

ترکیب ریسک ژئوپولیتیکی و تورمِ چسبنده (تورمی که به‌سختی پایین می‌آید) به معنای نوسان بالاتر در بازار است. با بازگشت شاخص VIX (شاخص نوسان بازار آمریکا که به «شاخص ترس» هم معروف است) به نزدیکی ۱۹، داشتن ابزار محافظت در برابر شوک‌های ناگهانی منطقی است. خرید «اختیار خرید» (Call: قراردادی که با رشد قیمت دارایی سود می‌دهد) روی VIX یا صندوق‌های قابل معامله مرتبط (ETF: صندوق‌هایی که مثل سهام معامله می‌شوند) راهی مستقیم برای پوشش ریسک سبد سرمایه‌گذاری در برابر افزایش عدم‌قطعیت در هفته‌های آینده است.

فشار رکودتورمی ناشی از رشد قیمت نفت، در شرایطی که نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) بالای ۹۸ دلار در هر بشکه تثبیت شده، نباید دست‌کم گرفته شود. این «حق بیمه ریسک ژئوپولیتیکی» (بخشی از قیمت که به خاطر ریسک‌های سیاسی/امنیتی اضافه می‌شود) احتمالاً ادامه‌دار است و می‌تواند موقعیت‌های خرید در بخش انرژی را جذاب کند. استفاده از «کال اسپرد» روی قراردادهای آتی نفت یا ETF صندوق USO (صندوقی برای دنبال کردن قیمت نفت) می‌تواند امکان بهره‌گیری از رشد قیمت را بدهد و در عین حال محدوده ریسک را مشخص کند (کال اسپرد یعنی خرید یک اختیار خرید و هم‌زمان فروش اختیار خرید دیگر در سطح قیمت بالاتر).

در گذشته هم دیده شد فدرال رزرو در اواخر ۲۰۲۵ وقتی تورم ماندگارتر از پیش‌بینی‌ها شد، پیام رویکرد صبورانه‌تری داد. امید اولیه بازار به چند مرحله کاهش نرخ در نیمه اول ۲۰۲۶ بر پایه روند کاهش تورم بود که اکنون متوقف شده است. این سابقه نشان می‌دهد شروع کاهش نرخ برای فدرال رزرو اکنون به شرط‌های سخت‌تری نیاز دارد.

در بازار سهام، این فضا برای سهام سخت است؛ چون هزینه‌های بالای نهاده‌ها (مواد اولیه و انرژی) و سیاست سخت‌گیرانه می‌تواند حاشیه سود شرکت‌ها را کم کند. پیشنهاد می‌شود با استفاده از اختیار معامله، رویکرد دفاعی روی شاخص‌های حساس به رشد مثل Nasdaq 100 گرفته شود. خرید «پوت اسپرد» (ترکیب اختیار فروش برای پوشش ریسک با محدوده مشخص) یا فروش «کال»‌های دور از قیمت روز (Out-of-the-money: اختیارهایی که فعلاً در سود نیستند) می‌تواند از ریسک افت بازار تا پایان تابستان محافظت کند.