دادههای CFTC ژاپن نشان میدهد موقعیت خالص غیرتجاری (معاملهگران سفتهباز، نه شرکتهای پوششدهنده ریسک) در JPY از ۷۲.۹- هزار به ۹۳.۷- هزار تغییر کرده است.
این تغییر یعنی حجم «موقعیت خالص فروش» (نت شورت؛ شرطبندی روی افت) بزرگتر از دوره گزارش قبلی شده است.
محرکهای افزایش شرطبندی روی افت ین
آخرین دادهها نشان میدهد حجم موقعیتهای فروش علیه ین ژاپن بیشتر شده و این یعنی سفتهبازها با اطمینان بیشتری روی تضعیف ین حساب میکنند. این رفتار معمولاً یعنی بازار انتظار دارد ین در هفتههای آینده هم ضعیفتر شود. محرک اصلی این نگاه، اختلاف ماندگار و بزرگ نرخ بهره بین ژاپن و اقتصادهای بزرگ دیگر، بهویژه آمریکا است.
با توجه به این فضای منفی، میتوان به راهبردهایی فکر کرد که از بالا رفتن نرخ تبدیل USD/JPY سود میبرند. وقتی «نرخ بهره هدف فدرال» آمریکا (Federal Funds Rate؛ نرخ کوتاهمدت پایه در آمریکا) حدود ۴.۵۰٪ و نرخ بانک مرکزی ژاپن فقط ۰.۱۰٪ است، فضا بهشدت به نفع فروش ین است. ابزارهای «مشتقه» (قراردادهایی که ارزششان از قیمت دارایی اصلی میآید) مثل خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص) روی USD/JPY یا ساخت «اسپرد کال صعودی» (Bull Call Spread؛ خرید یک کال و فروش یک کال با قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه) میتواند راهی برای همراهی با حرکت صعودی باشد.
باید مراقب ریسک «مداخله رسمی» هم بود، چون USD/JPY اکنون حوالی ۱۵۸.۷۵ نوسان میکند. از نگاه ۲۰۲۵ یادمان هست که در اواخر ۲۰۲۴ وقتی ارز بهسرعت از سطح ۱۵۲ عبور کرد، اقدامات وزارت دارایی باعث جهشهای تند اما کوتاهمدت ین شد. بنابراین تعیین هدف سود و استفاده از «حد ضرر» (Stop-loss؛ خروج خودکار در قیمت مشخص برای محدود کردن زیان) برای هر موقعیت فروش ین ضروری است تا ریسک برگشت ناگهانی کنترل شود.
روند تاریخی ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ نشان داد ین میتواند مدتها تضعیف شود، اما این تضعیف معمولاً با جهشهای تند و نوسان بالا همراه است. همین ویژگی، اختیار معامله را جذاب میکند چون میتوان «حداکثر زیان» را از قبل مشخص کرد و در عین حال از افت ین بهره برد. همچنین افزایش خفیفی در «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ برآورد نوسان آینده که از قیمت اختیارها برداشت میشود) برای اختیارهای یکماهه USD/JPY دیده میشود؛ یعنی بازار کمکم احتمال حرکت بزرگتر را در قیمتها لحاظ میکند.
